အမွတ္တရမ်ား ႏွင့္ ရုပ္ရွင္လက္မွတ္ေလးႏွစ္ေစာင္

ဘ၀မွာ တစ္ခါေလာက္ေတာ့  လုပ္မယ္လို႕ စိတ္ကူးရွိျပီးမလုပ္ျဖစ္ေသးတ့ဲအလုပ္တစ္ခုရွိပါေသးတယ္ ။  မိမိကိုယ္ကိုယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈနည္းျခင္းေၾကာင့္လည္းမဟုတ္ျပန္ေပးဘူး   ။  ဒါဟာ  ဘ၀မွာ အမိန္႕တစ္ခုစိီရင္ခ်က္တစ္ခုနဲ႔လည္းဆင္ေနျပန္ေကာ  ။    ကိုယ္ဟာလူရႈပ္လူေပြတစ္ေယာက္မဟုတ္သလိုဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိအမ်ိဳးသားေကာင္းေလးလည္းမဟုတ္ျပန္ဘူး ။  တပ္မက္စြဲလမ္းစိတ္  မ်ားလြန္းေနတာမ်ိဳးမဟုတ္ပါပဲဒီအရြယ္မွာတေရးးနိုးအိပ္ပ်က္ညေတြမွာေတာ့ အနားမွာတစ္စံုတစ္ေယာက္ရွိေနေစခ်င္တဲ့ ခံစားမႈေတြရွိတယ္ဆိုရင္ေတာ့  ဒါကိုအျပစ္တစ္ခုလို႕ယူဆမယ္မထင္ပါဘူး ။

ဒီနိုင္ငံမွာလုပ္ငန္းခြင္ လုပ္ကိုင္ခြင့္အတြက္  လက္မွတ္သက္တမ္းတိုးရတဲ့အခါေတြမွာေဆးစစ္မႈေတြျပဳလုပ္ရျပီဒါဟာလည္းအျဖစ္သေဘာလို႕ ကိုယ္ကေတာ့ယူဆလိုက္တာပဲအလုပ္သမားဦးေရသန္းန႕ဲခ်ီရွိေနတဲ့ ဒီနုိင္ငံမွာဘယ္လိုစစ္ေဆးခ်က္ကမ်ားကိုယ္ေတြ အတြက္      ေသခ်ာတိက်မွာမို႕လို႕   သူတို႕ဂရုစိုက္ေနတာရန္ပံုေငြ ရရွိဖို႕ေလာက္ပဲလို႕  ကိုယ္ေတာ့့ျမင္တယ္ ။ ျပီးခဲ့တဲ့တစ္ပါတ္ေလာက္ကမိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ဆီကေနအဖြဲ႕စည္းတစ္ခုကဖြင့္ထားတ့ဲဌာနတစ္ခုကိုသိထားတယ္  ပိတ္ရက္တစ္ရက္ရက္မွာေတာ့ သြားဖို႕ဆံုးျဖတ္ထားေပမယ့္    မသြာရဲျပန္  အေျဖဟာတစ္စံုတစ္ရာလြဲမွားခဲ့ရင္ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႕ မိသားစုေတြဆီေတာင္ စိတ္ေတြ ခ်က္ခ်င္းေရာက္သြားလို႕ ။   မသြားခင္  ဖုန္းနဲ႕ ၾကိဳတင္  စံုစမ္းမႈ ျပလုပ္တဲ့အခါမွာေတာ့ စစ္ေဆးခ်က္အေျဖကို  နာရီ၀က္အတြင္းသိရွိနိုင္မွာျဖစ္ျပီးဒီစစ္ေဆးခ်က္ဟာကာယံကံရွင္အျပင္  မိမိကို တာ၀န္ယူစစ္ေဆးေပးမယ့္ ဆရာ၀န္သာလွ်င္  သိရွိမွာျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့    အာမခံခ်က္ေတြဟာကိုယ့္ကိုအဲ့ဒီေနရာကိုသြားေရာက္ဖို႕ တြန္းအားေပးမႈေတြပါပဲ ။

ပိတ္ရက္မွာေတာ့ သက္ေသာင့္သက္သာစိတ္ကုိထားလို႕  အေျဖတစ္ခုကိုသိရွိနိုင္ဖို႕အတြက္  ကိုယ္သြားခဲ့တယ္  ရင္မခုန္ပါဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဒါဟာညာတာပဲျဖစ္လိမ့္မယ္ ။  ဘာေၾကာင့္သြားဖို႕ ဆံုးျဖတ္တာပါလိမ့္လို႕   ကိုယ့္ကိုယ္ကို   ျပန္ေျဖရရင္ေတာ့  စိတ္ခ်လံုျခံဳတဲ့  ခံစားခ်က္တစ္ခုရရွိဖို႕အတြက္ပါ ။ စိတ္ေတြ  လႈပ္ရွားလာတဲ့  ကိုယ့္ကိုယ္ကို  ျပန္အားေပးလိုက္တာက  ( စိတ္ေအးေအးထားစမ္းပါ   ဒါကိုအေတြ႕အၾကံဳတစ္ခုအေနနဲ႕  ျပဴမူခဲ့တာကလြဲလို႕  ဘယ္လို  ျပဳမူခဲ့မႈမ်ိဳးမွမရွိဘူးေလ )      ဆိုျပီးေတာ့ပါ ။   ဒီနိုင္ငံမွာကိုယ္ေတြနိုင္ငံသားေတြအတြက္  ေနရာတိုင္းလိုလိုမွာတန္းစီေစာင့္ဆိုင္းျခင္းနဲ႕သာရင္းႏွီးလာတာေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီခုေတာ့ ကိုယ္သြားမယ့္ေနရာကတိတ္ဆိတ္္ျငိမ္သက္လို႕         ၃ ထပ္ေျမာက္အထပ္မွာရွိတဲ့  စစ္ေဆးခန္းကိုဓာတ္ေလွးခါးကတစ္ဆင့္တက္သြားတဲ့အခါ  ကိုယ့္ကိုလိုက္ပို႕တဲ့ မိတ္ေဆြကလိုက္ခြင့္မရွိပဲ   ျပန္ဆင္းသြားတယ္  ။  ဒီစစ္ေဆးခ်က္ကိုကိုယ္ကလြဲျပီီးဘယ္သူမွ သိစရာမလိုဘူးဒါကပဲသူတို႕ခ်မွတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းေတြအတိုင္းလာေရာက္သူေတြအတြက္  ယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈကိုတိတိက်က်ေဆာင္ရြက္ေနတာေတြ႕ရတယ္ ။

ေကာင္တာမွာရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီး ၂ ဦးကိုကိုယ့္နာမည္ေျပာျပီး ၾကိဳတင္ဖုန္းဆက္ထားေၾကာင္းေျပာလိုက္တယ္ ။ ကြန္ပ်ဴတာသံုးတတ္သူမ်ားအတြက္  တစ္ေယာက္စာအလံုပိတ္ ကြန္ပ်ဴတာခန္းမွာမိမိရဲ့ အခ်က္လက္ေတြကိုသြင္းရပါတယ္ ။ ဒီအခ်က္လက္ေတြ အားလံုးကိုကိုယ့္ကို တာ၀န္ယူမယ့္ဆရာ၀န္ပဲ ၾကည့္ရွဴ႕ခြင့္ရွိတယ္ ။     ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေတာင္  ျပန္မေျဖျဖစ္တဲ့ ေမးခြန္းေတြကိုသူစိမ္းတစ္ေယာက္ကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာျပဖို႕ ဆိုတာသိပ္ေတာ့မလြယ္တဲ့အလုပ္ပဲဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီအထိေရာက္လာျပီးမွေတာ့ ဘာတတ္နိုင္မွာပါလိမ့္   လံုျခံဳစိတ္ခ်ရမႈ   ျပီးျပည့္စံုျပီး  အခမဲ့၀န္ေဆာင္မႈေပးတဲ့ ဒီလိုေနရာမွာကိုယ္ေတြအတြက္ေတာ့  အတိုက္အထက္ အလြန္ကိုေကာင္းေနေတာ့တာ ။  ကိုယ္ရလိုက္တဲ့  ကဒ္ျပားကေလးကိုကိုင္ရင္  တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနတဲ့    နားေနခန္းမွာသက္ေသာင့္သက္သာထိုင္ေစာင့္ေနလိုက္တယ္  ။   ခဏေနေတာ့  ရြယ္တူ ဆရာ၀န္မေလးတစ္ေယာက္ရဲ့  ကိုယ့္နာမည္ ေခၚသံၾကားလိုက္တယ္   ျပီီးေတာ့ ေဆြးေႏြးမႈမွာအဆင္ေျပေစဖို႕   သူ႕ကိုယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းႏႈတ္ဆက္ျပံဳးျပလိုက္တယ္ ။ သူမကလည္းကိုယ့္ကိုေဖာ္ေရြစြာျပံဳးျပလို႕  သူမကကိုယ့္အတြက္ေတာ့ အမိန္႕တစ္ခုကိုေပးမယ့္ စီရင္ခ်က္တစ္ခုေျပာျပမယ့္   တရားသူၾကီးတစ္ေယာက္နဲ႕ တူေနျပန္ေကာ  ။

နာမည္  အသက္နဲ႕  လက္ရွိေနရပ္လိပ္စာဇာတိနိုင္ငံေတြ ေမးျပီးတဲ့အခါမွာေတာ့  သူမကကိုယ့္ကိုစိတ္ေအးေအးထားျပီးေမးခြန္းေတြကိုေျဖဖို႕  ေျပာလာပါတယ္    ဘာသာစကားအထိုေလွ်ာက္   နားလည္သူမို႕  ကိုယ္တို႕ ေဆြးေႏြးပြဲဟာခက္ခဲမႈရယ္မရွိခဲ့ဘူး  ။  တစ္ခ်ိဳ႕ေမးခြန္းေတြရဲ့အေျဖကိုမေျဖပဲကိုယ္ျပံဳးေနလိုက္တဲ့အခါမွာသူမကကိုယ့္ကိုနားလည္မႈရွိစြာနဲ႕  အိုေကမေျဖလည္းရတယ္တဲ့  အစိုးရေဆးရံုေတြကသူနာျပဳအန္တီၾကီးေတြဆိုကိုယ့္ကိုေဟာက္လိုက္မယ့္ျဖစ္ခ်င္း  ။ဒီစစ္ေဆးခ်က္ကိုခံယူဖို႕အတြက္  ရွင္ဘာေၾကာင့္ ဆံုးျဖတ္လိုက္တာလည္းဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကိုေတာ့   ဒီအရြယ္မွာထိုက္သင့္တဲ့  ျပဴမႈဆက္ဆံမႈေတြ ရွိခဲ့ဖူးတ့ဲလူလတ္ပိုင္းတစ္ေယာက္အေနနဲ႕  မိမိကိုယ္ကိုစိတ္ခ်ယံုၾကည္မႈ  ရွိတယ္ဆိုတဲ့   စိတ္ခံစားခ်က္တစ္ခုကိုရခ်င္တာေၾကာင့္ပါ   ဒီစစ္ေဆးမႈဟာလုပ္အပ္တယ္လို႕လည္းထင္ပါတယ္လို႕  ကိုယ္ ေအးေဆးစြာ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္    ဆရာ၀န္မေလးက  အေျဖကိုသေဘာက်သြားပံုနဲ႕  အိုေကက်မတို႕ စစ္ေဆးမႈစလိုက္ရေအာင္ဆိုျပီးသူမကေတာ့ လုပ္ေနက်အလုပ္တစ္ခုကိုေအးေဆးစြာ ျပဳလုပ္ေနလို႕   ကိုယ့္မွာသာဟန္ေဆာင္ ထိန္းေနရေပမယ့္ ရင္ခုန္သံေတြကတဒိတ္ဒိတ္  ကိုယ့္အျပင္  ဘယ္သူမွ သိနိုင္မယ္မထင္ ။  ေဆးစစ္ခ်က္ အေျဖထြက္လာျပီေနာက္မွွာ   မစိုးရိမ္ဖို႕  ျပီးေတာ့  တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးနုိင္ဖို႕ကိုသူမကကိုယ့္ကိုစိတ္ရွည္လက္ရွည္ရွင္းျပေနေလရဲ့ ။

နားေနေဆာင္မွာအေျဖကိုေစာင့္ေနသူေတြထဲကိုယ့္အျပင္   ၃  ဦးေလာက္လည္းရွိေသးတယ္  ဖုန္းကိုသဲၾကီးမဲၾကီးပြတ္ေနတ့ဲသူတစ္ေယာက္ ေတြေတြၾကီးေငးေမာေနသူကတစ္ဦး ၊   သတင္းၾကည့္ေနတဲ့သူတစ္ဦးပါ  သူတို႕ပံုေတြကတည္ျငိမ္ေနသေယာင္ေပါက္ေနေပမယ့္  စိတ္လႈပ္ရွားေနပါတယ္ဆိုတာကိုယ္လည္းအေျဖကိုေစာင့္ဆိုင္းေနသူမို႕  ခံစားနားလည္မိပါရဲ့ ။ နံပါတ္စဥ္ကဒ္ျပားေခၚသူကိုယ့္အေရွ႕ကတစ္ေယာက္လာတဲ့အခါ  လူကဒူးေတြတုန္လာတယ္ အေျဖကိုမေစာင့္ပဲ ျပန္သြားလိုက္ရင္ ေကာင္းမလားမျဖစ္ေသးပါဘူးေလဒီအထိေရာက္လာျပီးမွ  ျပန္သြားမယ္ဆိုအခ်ိန္ေတြ    မိတ္ေဆြအျပင္   ကိုယ့္ကို တာ၀န္ယူေဆြးေႏြးေပးသူ  ဆရာ၀န္မေလးကိုပါ  အားနာစရာ ။ ဘယ္အရာျဖစ္ျဖစ္  ကိစ္စတိုင္းမွာအေျဖကေတာ့ရွိစျမဲပဲ ။

ကိုယ့္နာမည္ ေခၚသံၾကားတဲ့အခါ   ရင္ကဒိတ္ခနဲ   ။   ေျခလွမ္းေတြေတာင္မွားလို႕ ျပီးေတာ့  တံခါးကိုလည္းအက်ယ္ၾကီးပိတ္မိသြားတယ္ ။  ကြန္ပ်ဴတာမ်က္ႏွာျပင္ကို ၾကည့္ေနတဲ့  ဆရာ၀န္မေလးကို ၾကည့္ရင္ ကိုယ္ပါ  အေျဖကိုေျပးၾကည့္ခ်င္စိတ္ေပါက္သြားတယ္  ။ လက္ဖ်ားေတြလည္းေအးစက္လို႕  ကိုယ္မ်က္လံုးကိုခဏမွိတ္ပစ္လိုက္တယ္  လက္ကုိဆုပ္ကိုင္ရင္းေျပာလာမယ့္ အေျဖကိုအာရံုစိုက္လိုက္တယ္ ။ ျပီးေတာ့ သူမေျပာလိုက္တဲ့ အေျဖက   ( ေဆးစစ္ခ်က္အေျဖကရွင့္မွာ  HIV   -   Negative ပါ  စိုးရိမ္စရာတစ္ခုမွ မရွိပါဘူး  ၀မ္းသာပါတယ္ရွင္   ဒါေပမယ့္   ေရွ႕ဆက္  ျပဳမူစရာေတြၾကံဳလာတဲ့အခါမွာေတာ့  လံုျခံဳစိတ္ခ်မႈရွိဖို႕  အၾကံေပးခ်င္ပါတယ္)  တဲ့    ။ သူမကိုကိုယ္သိပ္ေက်းဇူတင္သြားတယ္  ေဆြးေႏြးခန္းကထြက္လာတဲ့ အခါ  ကိုယ့္မ်က္ႏွာေပၚကအျပံဳးရိပ္ကိုကိုယ္တိုင္ႏွစ္သက္လြန္းလို႕ ။   ဒီေန႕ရက္ဟာကိုယ့္အတြက္ မဂၤလာရွိလြန္းစြာ။  စစ္ေဆးခ်က္အျပင္  လာေရာင္စစ္ေဆးသူမ်ားအတြက္  တစ္ႏွစ္စာအခမဲ့ၾကည့္ရွဳ႕နိုင္တဲ့  ရုပ္ရွင္လက္မွတ္ေလး ၂ေစာင္ပါ  ရလိုက္ေသးတယ္ း)  ကိုယ့္အတြက္ေတာ့  ၀မ္းသာစရာေတြက တစ္ခုျပီးတစ္ခု ။

အိမ္အျပန္လမ္းမွာကိုယ့္ကိုယ္ကိုမွတ္ခ်က္ျပဳလိုက္တာကမင္းဟာ  ျပီးျပည့္စံုတဲ့ ရိုးသားသူတစ္ေယာက္ေတာ့မဟုတ္ဘူးဒါေပမယ့္မင္းဟာသန္႕ရွင္းသူတစ္ဦးဆိုတာမင္းကိုယ္မင္းေတာ့  လက္ခံလိုက္ပါဆိုတာပါ။  ဒီစာေၾကာင္းမ်ားအား   ျပံဳးရိပ္သန္း၍ေရးသားပါသည္ ။

ဒါနဲ႕  ပိုေနတဲ့ ရုပ္ရွင္လက္မွတ္ကေလးတစ္ေစာင္ကိုကိုယ္  ဘာလုပ္ရမွာပါလိမ့္  ????

ဘေလာ့ေဒး (3108=Blog)

ဘေလာ့ဂါဆိုေတာ့လည္းေရးလိုက္အံုးမွ    ဘေလာ့ေဒးအေၾကာင္း ။ အမွန္ကေတာ့  ဘေလာ့ေဒးအေၾကာင္းေရးတိုင္း ကိုယ့္မွာ ဆဲခံရတာမ်ားတယ္  ဘာေၾကာင့္ဆို ကိုယ္က အမွတ္သညာၾကီးေလေတာ့  ဘေလာ့န႔ဲပက္သက္ျပီးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုအမွတ္ရေနတတ္တယ္     ဘယ္သူကေတာ့   ကိုယ့္ေကာ့မန္႕ကို ပထမဆံုးဖ်က္တဲ့သူ  ဘယ္သူကေတာ့ျဖင့္  ဘယ္လိုိဆိုတာကိုေပါ့  ဒီမနက္  ကိုရန္ေအာင္  က ေရးပါ         ဆိုလို႔ထပ္ေရးပါတယ္ ။

ဘေလာ့ကို  ၂၀၀၇   နို္၀င္ဘာေလာက္မွာေရးတယ္  ကိုယ္သိပ္ခိုက္ခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ေတြက    ကိုေစးထူးနဲ႕ မနိုင္းနိုင္း    ခုေတာ့သူတို႕ေတြ  မေရးၾကေတာ့ဘူးရယ္    သူတို႕ေရးတဲ့  ဘေလာ့ကစာေတြ ျပန္လြမ္းတယ္ ။  စေရးကတည္းကေန  ခုထိ ခင္ခင္မင္မင္နဲ႕  အဆက္သြယ္မျပတ္ပဲရွိေနၾကေသးတာက    က်ေနာ္သိပ္ခ်စ္တဲ့   ကိုတင့္ (တင့္ထူးေရႊ ) ၊ နဲ႕   မေလးအိမ့္ခ်မ္းေျမ့  ( ခဏခဏသူ႕ကိုစိတ္ဆိုး ဂ်စ္က်တတ္တယ္  အဲ့လိုလုပ္လည္း သူက မသိေလေတာ့ ကိုယ္ပဲျပန္ေျပရတာပဲ  ) ။   ဘေလာ့ေဒးအေၾကာင္းေရးတိုင္း  ကိုယ့္ကို အမွတ္ရရွိတဲ့သူ မရွိဖူးထင္ရေပမယ့္     ကိုေအာင္ (ပ်ဴ) ကေတာ့  ကိုယ့္ကိုမွတ္မွတ္ရရ ထည့္ေရးေပးတဲ့ အ   တြက္လည္းေက်းဇူးတင္တယ္ ။ခုေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္ေရးျပီးမွ  ခင္မင္လာတာက ကိုညီလင္း ၊ ကိုဏီလင္းညိဳ နဲ႕ ကိုကမာ သူတို႕စာေတြေကာင္းတယ္      သူတို႕ကိုလည္းခင္တယ္။

မပန္ဒိုရာ၊   ကိုရန္ေအာင္တို႕ အခ်က္လက္စံုစံုနဲ႕   ဘေလာ့ေဒးအေၾကာင္းေရးထားတာေတြဖတ္ျပီး   ေရးခါစ အခ်ိန္တုန္းကလို ေသြးေတြေတာင္ျပန္ဆူလို႕   အေပ်ာ္ေတြျပန္ကူးစက္သြားတယ္ ။   ဘေလာ့ေတြ ဘာလို႕ ျငိမ္သြားၾကပါလိမ့္  ေဖ့ဘြတ္ေၾကာင့္မ်ားလား   သိပ္ေတာ့မဆိုင္ဘူး ရယ္    ဘေလာ့ဟာ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ သိပ္လွတဲ့  တန္ဖိုးရွိ အိမ္က ဇနီးတစ္ေယာက္ပါ     ေဖ့ဘြတ္ကေတာ့ကိုယ့္အတြက္ သိပ္ျပဳစားေနတဲ့  ဆယ္ေက်ာ္သက္မေလးေပါ့   သူ႔ရဲ့ မတည္ျမဲျခင္းေတြ  ကို  သိထားတာမို႕  အခ်ိန္တန္ရင္ေတာ့ ကိုယ္အခ်စ္ေဟာင္းဆီျပန္မယ္ ။  အိမ္ကဇနီးက သူ႕ကိုပစ္ထားလို႕  ေမာင္ပစ္ထားရက္ေလျခင္းရယ္လို႕လည္းသူက ကိုယ့္ကိုမဆူပူဘူး   ျပိးေတာ့  ကိုယ္ထားထားခဲ့တုန္းက အတိုင္းပဲသူက မိတ္ကပ္လည္းမလိမ္ဘူး  ဆံပင္္လည္းမေကာက္ဘူး  ေဖ့ဘြတ္ဆိုတဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္မေလးေတာ့ ခဏခဏကို  အျပင္ခံေနရေတာ့တာ သိပ္မၾကိဳက္  ဒါါေပမယ့့္လည္းသူက  စြဲမက္ေစေတာ့လည္း ဒီေကာင္က  တ၀ဲလည္လည္ပါပဲ ။

 အရင္ကဆို ကိုယ္တိုင္ေတာင္  တစ္လကို ပို႔စ္၂၀ ေလာက္ေရးျဖင့္ရာကေန  ခုတစ္လကို  ၂ ပုဒ္ေတာင္  အနိုင့္နိုင္ဆိုေတာ့ ဘာေၾကာင့္ဆိုတာ  မသိဘူးရယ္ အမွန္ကေတာ့  မအားဘူးဆိုတာလည္း  ဆင္ေျခပါပဲ ။  အရင္က   ၀ယ္ခဲ့တဲ့ ငါးေျခာက္ေၾကာ္ ေခြးခ်ီသြားတဲ့အေၾကာင္းေတာင္  ဘေလာ့မွာပို႔စ္ေရးေသးတယ္    ။ ခုေတာ့ စာေရးဖို႕ ေတာ္ေတာ္ၾကီးကို အရွိန္ယူရေတာ့တာ   ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္   ဘေလာ့ကို အရင္လိုစည္စည္ကားကားေလးျပန္ျဖစ္ေစခ်င္တာကေတာ့အမွန္ပဲ  ကိုယ္စာမေရးေတာ့တုန္းက စာေရးဖို႕ တုိ္က္တြန္းၾကတ့ဲသူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္း    သူတို႕ကိုယ္တိုင္ပါ  ဘေလာ့မွာ စာျပန္ေရးေစခ်င္မိတယ္ ။

ဘေလာ့သက္တမ္းအရွည္ၾကီးးရွိေပမယ့္ ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္ ဘာမွမျဖစ္လာေသးတဲ့  ဘေလာ့ဂါကို ျပပါဆိုရင္  ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ  ျပရမယ္ထင္တယ္ ။ စာလံုးေပါင္းေတြလည္းမွားတုန္း ေပါက္ကရ အလြဲေတြလည္းေရးတုန္း ။  စာေပေလာကၾကီးထဲ  ေျခေကာ လက္ေကာ ပစ္၀င္လိုက္ၾကတဲ့  ေ၇းေဖာ္ေရးဖက္ေတြကို ၾကည့္ျပီး  သာဓု မေခၚေပးနိုင္ပဲ   သူတို႕ေတြ ကိုယ္နဲ႕ တစ္ျဖည္းျဖည္းေ၀းျပီး  အုပ္စုကေလးလို ျဖစ္သြားၾကတာကိုလည္း  ကိုယ့္မွာ ၀မ္းနည္းမဆံုးျဖစ္လို႕   ကိုယ္ကေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းရယ္  ။ ဒါေပမယ့္ ၀မ္းသာေက်နပ္စရာေလးတစ္ခုက  တစ္ခါတေလကိုယ္သတိမထားမိေပမယ့္  ကိုယ့္စာေတြကို ဖတ္ေနက်တိ္တ္တဆိတ္မိတ္ေဆြတစ္ခ်ိဳ႕က  ကိုယ္ေရးတဲ့ စာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုမွတ္မိျပီး   အားေပးစကား          ဆိုလာတဲ့ အခါ   တကယ့္ကိုပဲ ေက်နပ္ပီတိျဖစ္မိလို႕ ေက်းဇူးတင္မိတယ္။

ဘေလာ့ဂါေတြဆက္ရွိေနအံုးမွာပါ  ဘေလာ့ဂါေတြ ဘယ္လိုပင္ျငိမ္ျငိမ္   တစ္ေန႔ေတာ့ ဘေလာ့ေတြ ျပန္လည္ရွင္သန္လာအံုးမွာပါ ကိုယ္ကေတာ့  ဘေလာ့ဂါဆိုတဲ့   နာမ္စားေလးတစ္ခုကို ျမတ္နိုိးတန္ဖိုးထားတုန္း  သူ႕ေၾကာင့္ ဘ၀ရဲ့ အမွတ္တရ မိတ္ေဆြေတြရလိုက္သလို သူ႕ေၾကာင့္ အျပင္မွာ ေတြ႕ခ်င္မွေတြ႕နိုင္မယ့္  သင္ခန္းစာတစ္ခ်ိဳ႕ကိုလည္း  ရလိုက္တယ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္  ဘေလာ့ဂါျဖစ္ခြင့္ရတာကို  ဂုဏ္ယူလွ်က္ မိတ္ေဟာင္း မိတ္ေဆြမ်ားကို   ခင္မင္စြာျဖင့္       ဘေလာ့ရပ္၀န္းေလး  သာသာယာယာျပန္ျဖစ္ၾကဖို႕  စာေတြျပန္ေရးၾကပါစို႕လို႕   တိုက္တြန္းရင္း …… 

HappyBlogDay 

We  are Blogger 

Fighting အားရိုး  အားရိုးးးးး  :)