ေက်ာင္းဆရာ ကြ်န္ေတာ္ (ဇာတ္သိမ္း)

 သင္ခန္းစာ  နာရီ  ၅၀ ဆိုေပမယ့္  စာအုပ္ၾကီးအတိုင္းမသြားပဲ အျပင္အေၾကာင္းရာေတြ ေျပာၾကတဲ့အခါလည္းရွိပါတယ္   သနပ္ခါးအေၾကာင္း  ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း နဲ႕ အျခားအေၾကာင္းရာေလးေတြေပါ့   သူတို႕ရဲ့ တန္ျပန္ေမးခြန္းေတြက  အရမ္းေကာင္းပါတယ္  အားလံုးက ဌာနေတြက  ဆရာ ဆရာမေတြဆိုေတာ့  ရႊီလို႕မရဘူး တစ္ခါတေလ  ကိုယ္မျပင္ဆင္ထားတဲ့ ေမးခြန္းေတြထိတယ္  ျမန္မာခုႏွစ္က ဘယ္က အစျပဳတာလဲဆိုတာမ်ိဳး  း( က်ေနာ္လည္း ခ်က္ခ်င္းမသိဘူးရယ္ ။  တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြအေၾကာင္းေျပာတဲ့အခါမွာေတာ့ သူတို႕က  ျမန္မာစကားကို အားလံုးတတ္ၾကတယ္ထင္ေနတာ ထိုင္းနိုင္ငံေ၇ာက္တဲ့သူအမ်ားစုက တိုင္းရင္းသားေတြမ်ားပါတယ္  သူတို႕သင္ထားတဲ့ျမန္မာစကားေလးနဲ႕ ေစ်းမွာ စကားသြားေျပာရင္  တစ္ခ်ိိဳ႕က  နားမလည္ဘူးတဲ့ စာသင္ခန္းထဲ လာျပန္ေျပာၾကတယ္ း)  ျမန္မာလူမ်ိဳးေတာ့ ေျပာတယ္ ျမန္မာလိုမေျပာတတ္ဘူး ဆရာတဲ့  ။ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ဘာသာစကားေပါင္း  ၁၃၀ ေက်ာ္ရွိတဲ့အေၾကာင္းရွင္းျပေတာ့ သူတို႕ေတြ အံ့ၾသၾကတယ္ ။

 

တစ္ခ်ိဳ႕ ေမးခြန္းေတြက်  ကိုယ့္ရင္ထိတာေပါ့  ကိုလိုနိီလက္ေအာက္ခံနိုင္ငံေတြက ဖြံျဖိဳးၾကပါတယ္တဲ့ ဘာလို႕ ျမန္မာျပည္က်ေနာက္က်က်န္ခဲ့တာလဲလို႕ေမးၾကတယ္  း(  ။  ေရွာ့ပင္ေမာလ္ၾကီးေတြရွိလား  ေတာင္တနး္ရွိလား  ကမ္းေျခရွိလားဆိုတဲ့ေမးခြန္းေတြက  ရွိတာေပါ့ အမ်ားၾကီးလို႕ ခ်က္ခ်င္းကိုေျဖပစ္လိုက္တယ္ ။  ကိုယ္ေျပာမယ္လို႕ ခ်ိန္ရြယ္ထားျပီး မေျပာျဖစ္ေသးတာကေတာ့ အေမစုအေၾကာင္း   စာသင္ရင္း ေလကန္တာမ်ားသြား သူတို႕ေမးတာေတြ တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးေျဖရင္းနဲ႕  အခ်ိန္ကကုန္ေတာ့ အေမစုအေၾကာင္းေျပာမယ္ဆိုျပီး   မေျပာျဖစ္ေသး   ေနာက္တစ္ပါတ္ေတာ့ ေျပာျဖစ္ေအာင္ ေျပာအံုးမွာ   ကိုယ္ေတြမွာ ၾကြားစရာဆိုလို႕ ဒါပဲရွိတာမွတ္လား။

ပညာေရးအေၾကာင္းေဆြးေႏြးၾကတဲ့အခါမွာေတာ့ သူတို႕က ကိုယ္ေတြပညာေရးကို ေတာ္ေၾကာင္း ေကာင္းေၾကာင္း ခ်ီးမြမ္းခန္းဖြင့္ၾကတယ္ အဂၤလိပ္စာ အသံထြက္သူတို႕ထပ္ပိုေကာင္း ၀ါက်တည္ေဆာက္ပံု ေကာင္းၾကတယ္လို႕ေျပာၾကတယ္ ျပီးေတာ့ ျမန္မာျပည္ေ၇ာက္ဖူးတဲ့ အတန္းထဲက တစ္ေယာက္ သူတို႕ျမန္မာျပည္မွာ အေျခခံက အစ အဂၤလိပ္လိုေတာ့တက္ၾကတယ္ ေစ်းထဲလည္း ေျပာေနၾကတာပဲတဲ့  ။

စကားေျပာေလးေတြ ေျပာခိုင္းၾကည့္တိုင္း   စကားသံေလးေတြပီလာၾကတာေတြ႕ေတာ့ ေပ်ာ္လိုက္တဲ့ျဖစ္ခ်င္း  း)   စာေတြလည္းေရးတတ္လာၾကျပီ   စကားလံုးအသစ္ဆန္းေျပာရင္ ေရးျပပါလို႕ေတာင္းဆိုလာၾကတယ္ ။ အတန္းမျပီးခင္ စာေမးပြဲစစ္ရေအာင္ဆုိေတာ့   စာေတြေသခ်ာလုပ္ၾကတာလည္းေတြ႕တယ္     ကိုယ့္မိခင္ဘာသာစကားကိုတစ္ျခားတိုင္းနိုင္ငံသူေတြ ေလ့လာေနတာေတြ႕ေတာ့ တကယ္ကိုပဲ ပီတိျဖစ္မိတယ္ ။

အတန္းတာ၀န္က်ဆ၇ာရဲ့ အသင္ျပ ေကာင္းမေကာင္း  အခ်ိန္မွန္ မမွန္ ကို  ကိုယ္တို႕ကိုငွားထားတဲ့ company က အတန္းထဲမွာ စား၇င္းလာေကာက္တုန္းကေတာ့ အရင္လို  ကိုယ္ရင္မခုန္ေတာ့ဘူး အေကာင္းဆံုးလုပ္ေဆာင္နိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ အေျဖက ဘယ္လိုထြက္ထြက္  ကိုယ့္စိတ္ထဲ ေက်နပ္တာက အေျဖပါပဲ ။  အစပိုင္းက်  ေက်ာင္းသားမ်ားျပီး ေနာက္ပိုင္းက်  လူနည္းသြားတတ္တာ  သင္တန္းေတြရဲ့ အက်င့္အတိုင္းပါပဲ ဒါေပမယ့္ ကုိယ့္အတန္းမွာေတာ့  ေက်ာင္းသား ၂၀ မွာ  ၁၇ ေယာက္ေလာက္ေန႕တိုင္းျမင္ရတာကလည္း   သင္ခန္းစာအျပင္သူတို႕သိခ်င္တာေလးေတြေျပာျပခ်င္စိတ္ပိုျဖစ္မိတယ္   ။ ပံုမွန္လာေနက်သူမလာရင္  ဘယ္သူ ဘာလို႕မလာလဲဆိုျပီး သြားသြားေမးမိေကာ  ။ ခုမွ  ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္တယ္ ဆရာ ဆရာမ ေတြ ေက်ာင္းသားအိမ္အထိ လိုက္ စိတ္ပူတတ္ၾကတာ  ။ကိုယ္က  ခနေလးဆရာလုပ္တာေတာင္  ပူမိရန္ေကာလို႕  ျပန္ထိန္းရတယ္။

ကိုယ္က ဆရာဆိုေပမယ့္ တစ္ခါတေလ တပည့္ျပန္ျဖစ္သြားတာလည္းရွိတယ္  ထိုင္းစာ မေက်ညက္ေသးေတာ့  အလြဲလြဲအေခ်ာေခ်ာျဖစ္ေနတိုင္း သူတို႕က တစ္ခါ ကိုယ့္ကို ျပန္ေျပာျပၾကတာ   လူကမ်ားေတာ့အၾကံျပဳခ်က္အမ်ားၾကီးလည္းရလိုက္တယ္ မွတ္သားဖြယ္ရာပါပဲ ။ေနာက္ထပ္  ပရုိဂရမ္အတြက္ သူတို႕ ျမန္မာစာထပ္သင္ဖို႕ တင္ျပသြားမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေျပာေတာ့ ဟုတ္ကဲ့ အဆင္ေျပရင္ က်ေနာ္တို႕ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့လို႕ ။

တကယ္ေတာ့ ဆရာလုပ္လိုက္ရတဲ့အေတြ႕အၾကံဳဟာ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ၾကီးမားတဲ့ အခြင့္ေရးေတြအမ်ားၾကီးရလိုက္တယ္  ဘ၀မွာ တစ္ၾကိမ္ေတာ့  ငါလုပ္နိုင္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့အေတြး  ထိုင္းလူမ်ိဳးတြကို ကိုယ္ကသာ အျမဲေလးေလးစားစားဆက္ဆံခဲ့ရေပမယ့္   အခုေတာ့ ကိုယ့္ကို ေလးစားမႈရွိရွိ  ဆက္ဆံၾကတဲ့အခါ ၀မ္းသာေက်နပ္မိတဲ့စိတ္   လူမ်ားမ်ားေရွ႔ထြက္ရဲလာတဲ့စိတ္ေတြ အမ်ားၾကီးပါပဲ  ။ ေနာက္ထပ္  ဆရာလည္း လုပ္ခြင့္ရခ်င္မွရမယ္   ရခ်င္ရင္လည္းရအံုးမွာ ဘာမွမေသခ်ာမေရရာေပမယ့္  ကို္ယ့္မွတ္ညဏ္ထဲမွာေတာ့ အမွတ္တရေကာင္းေလးအျဖစ္  ရွိေနခဲ့ပါျပီ  ။

ဘာသာစကားတစ္ခုဟာ  လူေတြရဲ့ ဆက္ဆံေရး ေပါင္းသင္းကူးလူမႈေတြမွာ တကယ့္ကိုအဓိကက်တဲ့ အခ်က္တစ္ခုပါပဲ ကိုယ္လည္း  သင္ယူရင္း သူမ်ားကိုလည္း ေ၀မွ်ရင္း  ေက်ာင္းဆရာအေတြ႕အၾကံဳက သင္ေပးျခင္းအျပင္ သင္ယူျခင္းေတြအမ်ားၾကီးရလိုက္တာပါပဲ ။

မဂၤလာပါခင္ဗ်ား  က်ေနာ္တို႕ ေနာက္ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့ း)

၂၀၁၄ ကို စဥ့္တံုးျဖင့္ ဖြင့္လွစ္လိုက္ျခင္း

နွစ္သစ္ကို  ကူးလာေပမယ့္  ဘေလာ့ကေတာ့ ႏွစ္ေဟာင္းမွာက်န္ခဲ့တုန္းပဲ  မျဖစ္ေသးဘူး  စာသစ္ေလးတင္အံုးမွလို႕စိတ္ကူးေပမယ့္ ေရးစရာအေၾကာင္းရာကလည္း မရွိ  ။  ရွိတာေတာ့ရွိပါရဲ့ မေရးျဖစ္တာ မေရးခ်င္တာ  း)       ဒီမနက္မွေရးခ်င္စိတ္က ဘယ္လိုမွ တားမရ  မနက္ေစာေစာ စိတ္ကလည္း လန္းလန္းဆန္းဆန္းနဲ႕ပဲ ထခ်င္ပါရဲ့ ခုေတာ့..................

ျဖစ္ပံုကဒီလို    က်ေနာ္ ခုေနေနတဲ့ အေဆာင္က  ၅ ထပ္ တစ္ထပ္ကို ၁၂ ခန္းရွိတယ္   ေစ်းလည္းမၾကီးပဲတိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္န႔ဲေနလို႕ေကာင္းတယ္   လမ္းထဲမွာ ဘာဆိုင္မွမရွိေတာ့  ဆူညံ့သံမရွိ  ေခြးခ်စ္ၾကတဲ့အိမ္ေတြမ်ားေတာ့ ေခြးေဟာင္သံေတာ့ ရွိတယ္ ။    အေဆာင္မွာ တိုက္ခန္း ၄ ထပ္ေလာက္က ထိုင္းေတြၾကီးပဲ ျမန္မာေတြေနတဲ့ တစ္ခန္းစ ႏွစ္ခန္းစေတာ့ရွိတယ္ က်ေနာ္ေနတာက ၄ ထပ္  အေပၚထပ္တစ္ထပ္လံုးက   ကရင္ေတြေနတယ္  ႏွိမ္တာလည္းမဟုတ္ပါဘူး ကိုယ္လည္း ကရင္ပဲ မခံနိုင္ဘူးဆိုတဲ့သူလည္းေသ မတတ္နိုင္   အေပၚထပ္အစြ

န္းဆံုးအခန္းမွာ အလုပ္ကအသိတစ္ေယာက္ရွိတာနဲ႕ တစ္ခါတေလ သြားသြားတက္လည္တယ္  အခန္းတံးခါးၾကီးေတြဖြင့္ျပီး ရန္သူငါးပါးထဲမွာ အင္မတန္းဆိုး၀ါးလွတာ သီခ်င္းေတြဖြင့္တယ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပ်ာ္စရာပါ  ငပိေၾကာ္တယ္ း) တြံေတးသိန္းတန္းသီခ်င္းဖြင့္တယ္  တခါတေလ   ေရႊျပည္ၾကီးကိုေတာင္လြမ္းတယ္။ အားလံုးက တံခါးေတြပိတ္ျပီးေနၾကတာပဲမ်ားပါတယ္ ငါးထပ္ကလြဲလို႕  သူတို႕က မနက္ေစ်းမွာလုပ္ၾကတာမ်ားတယ္  အေစာၾကီးဟင္းထခ်က္ၾကတယ္.

ခံရတာေတာ့ၾကာပါျပီး အေပၚထပ္အခန္းတည့္တည့္က ဘယ္သူမွန္းေတာ့ေသခ်ာမသိ ငရုပ္သီးေထာင္းသံ ထုသံ ေထာင္းသံ ည ၁၁ ေလာက္ဆိုေထာင္းျပီ  အ၀တ္လည္းခုပံုမရပါဘူး ၾကမ္းျပင္သံက ဆူးဆူး၀ါး၀ါး  အခန္းေဖာ္က ေရႊျပည္ေအးဆိုေတာ့ သည္းခံျခင္းျပည့္၀တယ္   ကိုယ္ကေတာ့မရ  ခံရပါမ်ားလာေတာ့စိတ္ကတိုလာတယ္  မနက္က ၇ နာရီေလာက္ ရာသီဥတုေအးလာလို႕ေကြးေကာင္းေကာင္းနဲ႕ေကြးေနတာ ငရုတ္သီးေထာင္းတာမဟုတ္ပဲ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေထာင္းသံဆူးဆူး ( ငါးေျခာက္ကိုဖုတ္ျပီး စဥ့္တံုးေပၚအေပၚက ဓားနဲ႕ထုသလိုအသံ)  ၾကားတယ္  ျပန္အိပ္တယ္ ထုတယ္ ဆက္ထုတယ္  အၾကာၾကီး   အျပင္သံဇကာနားထြက္ျပီးနားေထာင္တယ္  စကားေတြမ်ားလိုက္ ရယ္လိုက္နဲ႕ဆက္ထုတယ္   ေနာက္ဆံုးမခံနိုင္ေတာ့ဘူး အိပ္ယာကထ ပရိေဘာဂရံုမွာ လုပ္တဲ့ ေယာက္ဖေပးလိုက္တဲ့ စဥ္းတံုးကိုယူတယ္ ခံုခုတယ္ ျပီးေတာ့ အသံထြက္တဲ့ေနရာကို အဲ့စဥ့္တံုးနဲ႕ ၁၅ ခ်က္ေလာက္ ေဆာင့္ထုပစ္လိုက္တယ္  အသံေတြတိတ္သြားတယ္  ထုသံ ေနာက္ဆံုးတစ္ခ်က္ၾကားျပီးေပ်ာက္သြားတယ္ အခန္းေဖာ္ကရယ္ျပီး  ဒီလိုအကြက္မွပဲ ျငိမ္ေတာ့တယ္တဲ့ ျပံဳးစိစိနဲ႕ေျပာတယ္  မ်က္ေထာင့္နီနဲ႕တစ္ခ်က္ၾကည့္ပစ္လိုက္တယ္။

ေနာက္ထပ္ ၾကား ထပ္ျပီးထုအံုးမွာ   လြန္လြန္းတယ္     အမွန္ေတာ့ ကိုယ္ဟာ လက္သည္းရွည္ေတြဖြက္ထားတဲ့ ေၾကာင္ဆိုးတစ္ေကာင္ပါ   အခ်ိန္တန္ရင္ အဲ့လက္သည္းေတြလည္းထုတ္သံုးတတ္တယ္  း)

By the way    .. Happy New year  :) မိတ္ေဆြတို႕  

ကန္ခ်နဘူရီ ခရီးစဥ္

ဘန္ေကာက္မွာ အလုပ္လုပ္ေနေပမယ့္   ကိုယ့္မွာ ေရေပၚေစ်း  ျမဘုရား  ကိုေရာက္ဖူးျပီလားေမးရင္  ဟင္အင္းလို႕ေျဖရမွာ  ျဖတ္သြားျဖတ္လာေလာက္ပဲရွိတယ္ ေရာက္ကတည္းက   အလုပ္ရဖို႕ကိုသာရွာေနရတာနဲ႕   အလုပ္ရျပန္ေတာ့လည္း   မနက္ကေန ညေနထိ အလုပ္ဆင္း   ပိတ္ရက္ေလးတစ္ရက္မွာ ပါစင္နယ္ေလးလုပ္ရတာနဲ႕ ဘယ္မွ ဟုတ္တိပတ္တိမေရာက္ျဖစ္ဘူး  ။   ဒီလ  ၁၆ ရက္ေန႕က   အလုပ္က   အေပ်ာ္ခရီ  ပို႔ေပးတယ္ Company    ၁၁ ႏွစ္ျပည့္အတြက္   ။  ကုိယ္လည္း ဘာလိုလိုနဲ႕   အလုပ္၀င္တာ တစ္ႏွစ္နီးပါးေလာက္ရွိျပီဆိုေတာ့    လိုက္ခြင့္ရတယ္    ထိုင္း၀န္ထမ္းေတြနဲ႕အတူ    က်ေနာ္ရယ္ အလုပ္ေဖာ္သူငယ္ခ်င္းရယ္ပဲ ျမန္မာပါတယ္  ။ စေနေန႕ မနက္သြား   တနဂၤေႏြ  ညျပန္လာ  ။  

ျမိဳ႕ၾကီးေတြမွာ ၾကံဳၾကရတဲ့ စိတ္ဖိစိီးမႈမ်ား ေျဖေဖ်ာက္ဖို႕အတြက္  ေဘာ့စ္က တမင္ရည္ရြယ္ျပီးေတာ့ကို ေခၚသြားေပးတာမ်ိဳးပါ  အလုပ္ေတြမ်ားျပီး တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္  တစ္ရံုးတည္းေနေပမယ့္ မေခၚမေျပာၾကသူမ်ား   အသစ္ေရာက္လာျပီး အဖြ႕ဲမက်ေသးေသာသူမ်ား ပိုမိုရင္းႏွီးေစခ်င္တာေၾကာင့္လည္းပါမယ္ထင္တယ္  ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ စိတ္အေျပာင္းလဲေလးတစ္ခုနဲ႕ နယ္ေျမဗဟုသုတ ရေစခဲ့ေတာ့တာ ။

 လမ္းမွာ ထမင္းစား  နားတုန္းရိုက္ထားၾကတာ ။

 ညေနပိုင္း  ကစားၾကရင္း ေဘာ့စ္နဲ႕အတူ အမွတ္တရ

 က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕  ပထမ ရတယ္ဗ်  း)  ဘီေလာက္လဲသိလား  စာအိတ္ၾကီးေဖာင္းေနလို႕  ေပ်ာ္ေနတာ  ဘီဟုတ္မတုန္း  ၂၀ တန္ေတြ   ၅၀၀ တည္း

Take me to your heart   သီခ်င္း  သူငယ္ခ်င္းက  ဂစ္တာတီးသီခ်င္းဆို   အစ္မ  ၂ ေယာက္က  ေဘးကေန က  က်ေနာ္က  ေဖာ္လို လိုက္ း)

ေအာက္က ပံုကေတာ့ ဆုေပးခါနီး  ျမဴးဇစ္ဆိုျပီး တစ္ဖြဲ႕တစ္ေယာက္ ကခိုင္းတုန္း ဘီလို ကလိုက္မိမွန္းေတာင္မသိ  အရွိန္ေလး နည္းနည္းရသြားလို႕ေနမယ္ ။ည၁၀ နာရီထိုးမွာ  ဒီေဂ်က  သီခ်င္းပိတ္ေပးတယ္     ။

မနက္စာ စားရင္း  ညကအရွိန္နဲ႕  ေညာင္နာနာျဖစ္ေနတဲ့   အေဖာ္မဲ့သူတစ္ဦး း)

ျမိဳ႕တည္း ျပန္ခါနီး     လမ္းမွာ  ဘုရား၀င္ဖူးၾကေသးတယ္  ။  ရံုးကအဖြဲ႕ေတြနဲ႕ အမွတ္တရ ။

ဘုရားေပၚကေနျမင္ရတဲ့  ကန္ခ်နဘူရီ  ခရိုင္ရဲ့ စိမ္းျမျမ  ျမင္ကြင္း     ျမန္မာျပည္ရ့ဲ   ဘာအံရွဳ႕ခင္းနဲ႕ေတာင္  ခပ္ဆင္ဆင္ ။


အလုပ္မွာ  ျမန္မာ၀န္ထမ္းေလး ၂ေယာက္ပဲရွိေပမယ့္ ေဖေဖမမ နဲ႕ စိတ္ေကာင္းရွိၾကတဲ့  အလုပ္ေဖာ္ေတြ ။အလုပ္ေတြမ်ားျပီး  အျမဲ မ်က္ႏွာေၾကာေတြတင္းေနတဲ့ အန္တိီၾကီးေတြ  ။ အရင္က  စတိုင္လ္ၾကီးတစ္ခြဲသားနဲ႕ ေနတတ္ၾကတဲ့  ရံုး၀န္ထမ္းအစ္မေတြ   ဒီေဂ် အရွိန္  ၀ီစကီအရွိနဲ႕   ကကြက္စံုလင္ျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ေတြ႕ရင္  ျပံဳးစိစိ နဲ႕ျဖစ္လို႕  အရင္ထက္  ရင္းႏွိီးမႈ ပိုရရွိခဲ့တာေတာ့  အမွန္ပဲ ။

ဒီခရီးစဥ္ေလး လုပ္ေပးတဲ့ ေဘာ့စ္နဲ႕အတူ  စီစဥ္ၾကီးၾကပ္တဲ့အစ္ကိုေတြကိုေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း   တစ္ေန႕  ျမန္မာျပည္ျပန္သြားတဲ့အခါ  အခုေပ်ာ္ရႊင္မႈေလး အျမဲတမ္း သိမ္းထားမွာျဖစ္ျပီး   လုပ္ငန္းခြင္မွာ  ျမန္မာတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ လုပ္ကိုင္ခြင့္ရမႈအေပၚ ကူညီေဖးမၾကတဲ့  လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား   ဒီခရီစဥ္ေလးမွာ လုိက္ပါေပ်ာ္ရႊင္ခြင့္ရတဲ့အေပၚ ေက်းဇူးတင္စကားေျပာေနစဥ္  း) 

ထိုင္းမွာက  ခရီးစရိတ္ သိပ္မမ်ားပဲ  လည္ပတ္စရာေတြေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ဆိုတာ ခုေနာက္ပိုင္းပိုသိလာတယ္      အလည္လာသူမ်ားဖိတ္ပါ   :P

ဘန္ေကာက္ အလြဲမ်ား

ဒီအေၾကာင္းေရးမယ္ ေရးမယ္နဲ႕ မေရးျဖစ္ဘူး   ေရးဖို႕လည္း နည္းနည္းရွက္သလိုလို       ။  တစ္ခ်ိဳ႕  အေၾကာင္းရာေတြက   အထိုင္က်သြားမွသာ  ရယ္စရာေကာင္းခ်င္ေကာင္းေပမယ့္ ျဖတ္သန္းေနတုန္း အခိုက္တန္႕မွာေတာ့  ကိုယ့္အခက္ခဲသာ  အၾကီးမားဆံုးလို႕ ထင္တတ္ၾကတယ္မဟုတ္လား ။  

ဒီအလြဲေတြမွာ စြန္႕စားျခင္းမ်ားစြာနဲ႕  ေက်းဇူးတရားေတြကို  မ်က္ကြယ္ျပဳတဲ့အခါေတြျပဳလို႕    ဘ၀မွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းသာ လူပိုၾကီးရယ္လို႕ ခံစားခဲ့မႈေတြလည္းရွိခဲ့တာပဲ   ေဆြမ်ိဳးေတြလိုျဖစ္ေနတဲ့  မိတ္ေဆြတစ္ခ်ိဳ႕ကို ခြဲခြာႏႈတ္ဆက္လို႔  ကိုယ့္တစ္ေယာက္တည္း တိတ္တိတ္ကေလး  စြန္႔ခြာခဲ့ေတာ့တာ  ၇ ႏွစ္နီးးပါး   သံေယာဇဥ္ရွိခဲ့တဲ့  ေဘာ့စ္နဲ႕ က်ေနာ့္ရဲ့   အလုပ္ရွင္နဲ႕အလုပ္သမားၾကားက  သံေယာဇဥ္ေတြကို   ေရၾကည္ရာျမက္နုရာကို   ရွာေဖြခ်ိန္တန္ျပီလို႕  ဆံံုးျဖတ္မႈေတြနဲ႕  ထြက္ခြာခဲ့တယ္ ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဒါေေလးမ်ားကြာ စာတစ္တမ္ေပတစ္ဖြဲ႕ေရးေနရေသးတယ္လို႕ မဲ႔ခ်င္မဲ့နိုင္ပါတယ္  နယ္စပ္ျမိဳ႕ကေလးတစ္ျမိဳ႕မွာ   လိုင္းကားတစ္စီးပဲ နာရီ၀က္ေနမွတစ္ေခါက္ေျပးေပမယ့္  ျမိဳ႕ၾကီးတစ္ျမိဳ႕မွာ လမ္းေပါင္းမ်ားစြာ    ကားေပါင္းမ်ားစြာၾကားမွာ ေယာင္လည္လည္ျဖစ္ခ့ဲရတာေတြလည္းအမ်ားၾကီးပါပဲ ။

ဘာမွ ေသခ်ာေရာရမႈမရွိပဲ   တစ္၀မ္းကြဲ ညီမေလးေတြအခန္းမွာေနလို႕  ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီးထဲ မသြားတတ္မလာတတ္  လိုင္းကားတိုးစီးေတာ့  ကိုယ္ဆင္းရမယ့္ မွတ္တိုင္မဟုတ္ပဲ ဆင္းတဲ့အခါဆင္း   ေငြေကာက္သူက  ဘယ္အထိသြားမွာလည္းေမးတဲ့အခါ   အူလည္လည္ျဖစ္ေနလို႔ ေဟာက္ခံထိတဲ့အခါထိ   မနက္  ၉ နာရီကထြက္  ည ၉  နာရီေလာက္မွျပန္ေရာက္ျပီး ေျခဖ၀ါးေတြ  နာတဲ့အထိ  အလုပ္ထြက္ရွာတဲ့အခါေတြမွာ  ငါ့ကုိယ္ငါမ်ား အထင္ၾကီးစိတ္ေတြမ်ားေနလို႕  ဒီလို စံုစမ္းျခင္းမ်ိဳး ခံရတာလားဆိုျပီး  စိတ္ႏွလံုးသြင္းမိပါေတာ့တယ္ ။

တစ္လနီးပါးေလာက္   အလုပ္ရွာမရေသးတဲ့အခါမွာ  ယံုၾကည္မႈေတြကနည္း   စိတ္ေတြကလည္း တုိတတ္လာတယ္    ဟိုအလုပ္လုပ္မလား ဒီအလုပ္ေလးအဆင္ေျပမလား ဆိုျပီး  အလုပ္၀ိုင္းရွာေပးတဲ့ အစ္ကိုေတြကို   *  က်ေနာ္က   အဲ့တာေတြမွမလုပ္နိုင္တာ   မလုပ္ခ်င္ဘူး*  ဆိုျပီး  ဂ်စ္တြန္းခဲ့အခါေတြလည္း တြန္းခဲ့ျပန္တာပဲ ။  အစ္ကိုေတြ သူတို႕အိမ္ေထာင္ေရးမွာ စကားမ်ားၾကရင္ပဲ  ကိုယ့္ေၾကာင့္လိုလို စိတ္လည္းျဖစ္လို႕  အေမ့ကိုဖုန္းေခၚျပီး  *ေမ့....သား အလုပ္မရေသးဘူး*  ဆိုူျပီး  ၀မ္းနည္းသံနဲ႕ေျပာေတာ့   *  ေအး .....မရလည္းေနအံုးေပါ့သားရယ္ ျဖည္းျဖည္းရွာ  ငါ့သားက  ေကြ်းရေပးရမယ့္  သားမယားလည္းရွိတာမဟုတ္ဘူး   အေမ့ကိုလည္း နင္စိတ္မပူေနနဲ႕ေတာ့  အေမ ရြာမွာအဆင္ေျပေနတာပဲ  စိတ္ေအးေအးထားရွာ   အဆင္ေျပသြားလိမ့္မယ္    အေမလည္း  ငါ့သားအဆင္ေျပဖို႕  ညတိုင္းဆုေတာင္းေပးေနတယ္  *  အေမ့ စကားေလးၾကားျပန္ေတာ့    အားကေလးျပန္တတ္ခဲ့တယ္  ။ အရင္ကေကာ  အခုေကာ မေျပာင္းမလဲ  စိတ္ထဲစြဲေနတာကေတာ့  ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ  အနားမွာမရွိေတာ့ရင္ေတာင္  က်ေနာ့္မိဘ  ႏွစ္ပါးကေတာ့ က်ေနာ့္အနားရွိေနအံုးမယ္ဆိုတာပါပဲ  ။

ဘန္ေကာက္က  ေဆးရံုၾကီးတစ္ရံုမွာ   အလုပ္ေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္  မေလွ်ာက္ခင္ကတည္းက  နည္းနည္းေတာ့လန္႕သာ  ဘာသာျပန္လုပ္ခဲ့ဖူးေပမယ့္  ေရာဂါေတြနဲ႕ ဆိုင္တာမ်ိဳးေတာ့မလုပ္ခဲ့ဖူးဘူး  ေတာ္ၾကာ ျပန္တာမွားသြားလို႕  လူနာဂန္႕သြားမွျဖင့္  ငါေတာ့  အမႈပတ္အံုးမယ္လို႕ စိတ္ထဲကလည္းျုဖစ္ေသး  ။ အလုပ္ေလွ်ာက္တဲ့ေန႕မွာပဲ ေရးေျဖေျဖရတယ္    အင္တာဗ်ဴးရတယ္ အြန္လိုင္းမွာ ဆရာစိုးမင္း  ၊ဆရာဟန္ၾကည္တို႕ဆီ အကူညီေတာင္းျပိီး  ဖတ္မွတ္ေသးတယ္   အင္တာဗ်ဴး  အခန္းထဲလည္းေရာက္ေကာ ဘာမွ  မသိေတာ့ဘူးရယ္  သူတို႔ေမးတာေတြလည္း   မေျဖနိုင္ဘူး  ေမးခြန္း  ၂၀ မွာ  ၅  ခုေလာက္ပဲေျဖနိုင္တယ္    မေအာင္ဘူး  က်တယ္  အလုပ္မရဘူးးး  ။

မိုးပ်ံရထားစီးတယ္  နယ္စပ္က လာတဲ့သူက  ျမိဳ႕မွာ  တစ္ခါမွမစီးဖူးတာ စီးရေတာ့ လန္႕တယ္   ဘယ္မွာ လက္မွတ္၀ယ္လို႕၀ယ္ရမွန္းမသိဘူး  ဘယ္လိုထိုးထည့္လို႕  ဘယ္က ထြက္ရမွန္းလည္းမသိဘူး  အေၾကြေစ့လဲေပးတဲ့  အိပ္ငိုက္ေနတဲ့ အစ္ကိုကို   သြားမယ့္ေနရာေရးျပလိုက္တယ္   ျပီးေတာ့ပိုက္ဆံလဲလိုက္တယ္   သူက   လက္မွတ္ထုတ္မယ့္ေနရာကို လက္ညွိဳးထုိးျပတယ္  ပထမ တစ္ေစ့ထည့္တယ္ မထြက္ဘုူး  ေနာက္တစ္ေစ့ထည့္တယ္  မထြက္ျပန္ဘူး  သူ႕ကိုလွည့္ၾကည့္တယ္  သူက  လက္သံုးေခ်ာင္းေထာင္ျပတယ္  ေနာက္ေစ့ထည့္လိုက္ေတာ့မွာ  အတံုးကေလးက်လာတယ္ ။   ခပ္တည္တည္နဲ႕  သြားဖူးသလို တက္စီးသြားတယ္ ဆင္းမယ့္မွတ္တိုင္ တစ္ခုေက်ာ္မွ ဆင္းမိသြားတယ္  ျပန္ထြက္ေတာ့ အတံုးကေလးထည့္ေပမယ့္  တံခါးက မပြင့္ဘူး  တတီးတီးေအာ္ေနတယ္  တစ္ျခာအေပါက္က ဆင္းဖို႕ လိုက္ရွာတယ္  မေတြ႕ဘူး ေတာ္ေတာ့ဟာေတြ   ၅ဘတ္ကေလးပိုစိးမိတာေသသြားတာက်လို႕  း(  ေကာင္တာကို ခပ္တည္တည္နဲ႕  က်ေနာ္ဆင္းမလို႕  မပြင့္ဘူးဆိုျပီး လံုျခံုေရးကိုသြားေျပာတယ္ ေကာင္တာကိုသူကေခၚသြားျပီး စစ္ၾကည့္ေတာ့ ငါးဘတ္လိုေသးတယ္တဲ့    ေပးလို္က္ေတာ့မွ အတံုးကေလး လဲေပးတယ္  အဲ့ေတာ့မွပဲ ဆင္းလို႕ရသြားေတာ့တယ္  ဟင္းး  မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး  ျဖစ္ပံုကေတာ့   အေတြ႕အၾကံဳေတြက  ဘာမွ မရင္းႏွီးပဲမရဘူးဆိုတာ  သိလိုက္ရျပန္တာေပါ့ ။

အလုပ္မရေသးတုန္း  အခန္းမွာ  ထမင္းခ်က္ ဟင္းခ်က္  အခန္းရွင္းေပါ့    အဲ့အခ်ိန္တုနး္က  အားေပးၾကတဲ့    အြန္လိုင္းမိတ္ေဆြတစ္ခ်ိဳ႕ကိုလည္းေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္  ။ ေနာက္ဆံုးအလုပ္မရတဲ့အဆံုး  ရတာ လုပ္မယ္ဆိုျပီး  အစ္ကိုလုပ္တဲ့စက္ရံုမွာ  မီးပူတိုက္တဲ့အလုပ္၀င္လုပ္တယ္  အသက္ၾကီးၾကီးအေဒၚၾကီးေတြ  အေျခာက္ေတြမ်ားတယ္   ေယာက္်ားေလးနည္းတယ္ ေကာင္ေလးငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာ က်ေနာ့္လို သူေတြ ပိုနည္းတယ္  း)  ။   ခဏခဏအစခံထိတယ္  ေရလာခပ္တိုက္တဲ့အေဒၚၾကီးေတြ ကဲၾကတာလည္းခံရတယ္ ေခြ်းလာသုတ္ေပးလိုက္   မုန္႔လာေကြ်းလိုက္  လာလုပ္ၾကတာကုိ ၾကာေတာ့စိတ္ကတိုလာတယ္  ။ တစ္ေနကုန္ မတ္တပ္ရပ္ျပီး မီပူတိုက္ရတဲ့အျဖစ္ကိုေတြးျပီး မ်က္ရည္၀ဲလာတယ္  လက္ေတြတအားကိုက္လာတယ္  ၂ ရက္ဆင္းျပီး  ၃ ရက္ေျမာက္မနက္က်ေတာ့  လက္ဆစ္ေတြေယာင္ျပီး  ေကြးမရဘူး  အစ္မက ေဆးထလူးေပးရင္ မ်က္ရည္က်တယ္  ေယာက္ဖက   ငါ့ညီရယ္  မလုပ္နိုင္ရင္ေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႕ေတာ့ ေတာ္ၾကာ ငါတို႕ မတားဘူးလားဆိုျပီး အေမက  အျပစ္ျမင္အံုးမယ္ကြာ တစ္ျခားအလုပ္ျဖည္းျဖည္းထပ္ရွာပါအံုးဆိုျပီး ေျပာတယ္ အစ္ကိုကလည္း မနိုင္ရင္မလုပ္နဲ႔ေတာ့ဆိုျပီး   နားခိုင္တယ္ ။

အေမ့ဆုေတာင္းေၾကာင့္ပဲလားေတာ့မသိပါဘူး  အသိတစ္ေယာက္ေပးတဲ့  အလုပ္ရွာေဖြေပးတဲ့

ကုမၸ္ပဏီ  တစ္ခုက ဖုူန္းနံပါတ္ရတယ္  သူေဌးရဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ၾကီးျဖစ္ေနတယ္  ကိုယ္ကမသိဘူးရယ္ အဖိုးၾကီးကို ေၾကာက္ရမွန္းမသိပဲ ခပ္တည္တည္နဲ႕  ေလျပန္ကန္ေနလိုက္တယ္  အီးလိုလည္းမႈတ္တယ္  တကယ္ေတာ့  က်ေနာ္က  အဲ့ေလာက္မကြ်မ္းပါဘူး   သူ႕ကိုေၾကာက္ေနရင္ေတာင္  ေျပာလို႕ျဖစ္မွာမဟုတ္  ခုေတာ့   ၀ါက်မွန္လား မမွန္လားလည္းနားမလည္ဘူး   လႊတ္ထည့္လိုက္တယ္    ဟုတ္ေနတယ္  ျပီးထိုင္းလိုဗ်ဴးတယ္  စံုေအာင္ေမးတယ္    သူေမးတာေတြ သေဘာက်ျပီး ရယ္ေတာင္ရယ္လိုက္ေသးတယ္  သူက  အဆင္ေျပတယ္  သေဘာက်တယ္တဲ့  ဖုန္းျပန္ဆက္လိုက္မယ္ေျပာတယ္  ခဏေနေတာ့ မန္ေနဂ်ာအစ္မက  လူေတြ႕ဗ်ဴးဖို႔ထပ္ခ်ိန္းတယ္  ေနာက္ေန႕ ဖုန္းထဲမွာ  ေတာင္းထားတဲ့  လိပ္စာအတိုင္းသြားတယ္   ဟိုေရာက္ေတာ့  ရံုးက အၾကီးၾကီး  ၀န္ထမ္းက  ၃၀ ေက်ာ္ေလာက္ရွိတယ္  သူေဌးအဖိုးၾကီးကိုေတြ႕ျပီး ဖ်ားသြားတယ္   ကိုယ္ရယ္ထားတာ အားနာလိုက္တာ  ခုမွပဲေၾကာက္ရမွန္းသိေတာ့တယ္ ။

ကိုယ့္ဘြဲ႕လက္မွတ္ၾကည့္ျပီး   လွ်ပ္စစ္နဲ႕ပက္သက္တာေတြေမးတယ္    က်ေနာ္က လွ်ပ္စစ္နဲ႕ ေက်ာင္းသာျပီးခဲ့တာ   ခုထိ ဓာတ္မီးေတာင္မျပင္ဖူးဘူး  တတ္လည္းမတတ္ဘူး  စာပဲက်က္ခဲ့ဖူးတာလို႕  ပြင့္၂လင္း၂ေျပာလိုက္တယ္  သူတို႕ရယ္ပါေလေကာ   တတ္တယ္ေျပာျပီး ေနာက္မွမလုပ္တတ္မွျဖင့္ပိုျပီး  အရွက္ကြဲမွာ မဟုတ္လား  ။  တစ္လေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ရွာလိုက္ရတဲ့အလုပ္ဆိုတာ အဆင္ေျပခ်င္ေတာ့မ်ား ကိုယ္မွန္းတဲ့လစာထပ္လည္းအဆင္ေျပ   အလုပ္ေလးလည္း အဆင္ေျပေျပ ရသြားတယ္  မဲေဆာက္မွာတုန္းက  ထိုင္းစာသင္ခဲ့တဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူးလည္း ျပန္ခံစားရလို႔႔  ရံုးမွာ  ဘာသာျပန္တဲ့အလုပ္ ၊  စာရင္းစစ္တဲ့ အလုပ္ေလးရလိုက္တယ္  ။  ျပီးေတာ့  အားတဲ့အခါေလးေတြမွာ  ခုလို တစ္ေတာက္ေတာက္နဲ႔ စာေလးလည္း  ေရးလို႕ရေသးတယ္ ။ ေဖ့ဘြတ္လည္း ခိုးတက္လို္က္ေသးတယ္ သူေဌးေတြက  တစ္ပါတ္ေလာက္မွ တစ္ခါ ရံုးလာတယ္  ကိုယ့္တာ၀န္ကိုယ္ျပီးရင္ျပီးေကာ ဘယ္သူ႕မွလည္းမေၾကာက္ရဘူး ။ ဆုူမယ့္ ေဟာက္မယ့္သူလည္းမရွိဘူး   ။

ခုဆို ေနစရာေနရာေလးလည္းအဆင္ေျပ  အလုပ္ကေလးလည္းအတည္တက်ျဖစ္ျပီမို႕  ေက်းဇူးေတာ္  ခံစားရင္   ေနထိုင္အဆင္ေျပေနတဲ့အေၾကာင္း  ဘေလာ့မိတ္ေဆြေတြကို  သတင္းပါးပါရေစ  စာကေတာ့ေရးဖို႕ပ်င္းတုန္း   ျမိဳ႕ၾကီးေတြမွာၾကံဳရတဲံ့  အခ်ိန္ရွားပါးျခင္းေၾကာင့္ေကာေပါ့့ ။ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြနဲ႕လည္း အဆင္ေျပလို႕  ျပီးခဲ့အပါတ္က       တစ္ျခားျပည္နယ္တစ္ခုကိုေန႕ခ်င္းျပန္  ခရီးထြက္ၾကတာ လိုက္သြားေသးတယ္ ။ 

ေနာင္မ်ားလည္း  ၾကံဳရင္  ဘန္ေကာက္  အလြဲေလးမ်ား ထပ္ေရးပါအံုးမယ္ဗ်ာ ။