Wednesday, January 22, 2014

၂၀၁၄ ကို စဥ့္တံုးျဖင့္ ဖြင့္လွစ္လိုက္ျခင္း

နွစ္သစ္ကို  ကူးလာေပမယ့္  ဘေလာ့ကေတာ့ ႏွစ္ေဟာင္းမွာက်န္ခဲ့တုန္းပဲ  မျဖစ္ေသးဘူး  စာသစ္ေလးတင္အံုးမွလို႕စိတ္ကူးေပမယ့္ ေရးစရာအေၾကာင္းရာကလည္း မရွိ  ။  ရွိတာေတာ့ရွိပါရဲ့ မေရးျဖစ္တာ မေရးခ်င္တာ  း)       ဒီမနက္မွေရးခ်င္စိတ္က ဘယ္လိုမွ တားမရ  မနက္ေစာေစာ စိတ္ကလည္း လန္းလန္းဆန္းဆန္းနဲ႕ပဲ ထခ်င္ပါရဲ့ ခုေတာ့..................

ျဖစ္ပံုကဒီလို    က်ေနာ္ ခုေနေနတဲ့ အေဆာင္က  ၅ ထပ္ တစ္ထပ္ကို ၁၂ ခန္းရွိတယ္   ေစ်းလည္းမၾကီးပဲတိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္န႔ဲေနလို႕ေကာင္းတယ္   လမ္းထဲမွာ ဘာဆိုင္မွမရွိေတာ့  ဆူညံ့သံမရွိ  ေခြးခ်စ္ၾကတဲ့အိမ္ေတြမ်ားေတာ့ ေခြးေဟာင္သံေတာ့ ရွိတယ္ ။    အေဆာင္မွာ တိုက္ခန္း ၄ ထပ္ေလာက္က ထိုင္းေတြၾကီးပဲ ျမန္မာေတြေနတဲ့ တစ္ခန္းစ ႏွစ္ခန္းစေတာ့ရွိတယ္ က်ေနာ္ေနတာက ၄ ထပ္  အေပၚထပ္တစ္ထပ္လံုးက   ကရင္ေတြေနတယ္  ႏွိမ္တာလည္းမဟုတ္ပါဘူး ကိုယ္လည္း ကရင္ပဲ မခံနိုင္ဘူးဆိုတဲ့သူလည္းေသ မတတ္နိုင္   အေပၚထပ္အစြ
န္းဆံုးအခန္းမွာ အလုပ္ကအသိတစ္ေယာက္ရွိတာနဲ႕ တစ္ခါတေလ သြားသြားတက္လည္တယ္  အခန္းတံးခါးၾကီးေတြဖြင့္ျပီး ရန္သူငါးပါးထဲမွာ အင္မတန္းဆိုး၀ါးလွတာ သီခ်င္းေတြဖြင့္တယ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပ်ာ္စရာပါ  ငပိေၾကာ္တယ္ း) တြံေတးသိန္းတန္းသီခ်င္းဖြင့္တယ္  တခါတေလ   ေရႊျပည္ၾကီးကိုေတာင္လြမ္းတယ္။ အားလံုးက တံခါးေတြပိတ္ျပီးေနၾကတာပဲမ်ားပါတယ္ ငါးထပ္ကလြဲလို႕  သူတို႕က မနက္ေစ်းမွာလုပ္ၾကတာမ်ားတယ္  အေစာၾကီးဟင္းထခ်က္ၾကတယ္.

ခံရတာေတာ့ၾကာပါျပီး အေပၚထပ္အခန္းတည့္တည့္က ဘယ္သူမွန္းေတာ့ေသခ်ာမသိ ငရုပ္သီးေထာင္းသံ ထုသံ ေထာင္းသံ ည ၁၁ ေလာက္ဆိုေထာင္းျပီ  အ၀တ္လည္းခုပံုမရပါဘူး ၾကမ္းျပင္သံက ဆူးဆူး၀ါး၀ါး  အခန္းေဖာ္က ေရႊျပည္ေအးဆိုေတာ့ သည္းခံျခင္းျပည့္၀တယ္   ကိုယ္ကေတာ့မရ  ခံရပါမ်ားလာေတာ့စိတ္ကတိုလာတယ္  မနက္က ၇ နာရီေလာက္ ရာသီဥတုေအးလာလို႕ေကြးေကာင္းေကာင္းနဲ႕ေကြးေနတာ ငရုတ္သီးေထာင္းတာမဟုတ္ပဲ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေထာင္းသံဆူးဆူး ( ငါးေျခာက္ကိုဖုတ္ျပီး စဥ့္တံုးေပၚအေပၚက ဓားနဲ႕ထုသလိုအသံ)  ၾကားတယ္  ျပန္အိပ္တယ္ ထုတယ္ ဆက္ထုတယ္  အၾကာၾကီး   အျပင္သံဇကာနားထြက္ျပီးနားေထာင္တယ္  စကားေတြမ်ားလိုက္ ရယ္လိုက္နဲ႕ဆက္ထုတယ္   ေနာက္ဆံုးမခံနိုင္ေတာ့ဘူး အိပ္ယာကထ ပရိေဘာဂရံုမွာ လုပ္တဲ့ ေယာက္ဖေပးလိုက္တဲ့ စဥ္းတံုးကိုယူတယ္ ခံုခုတယ္ ျပီးေတာ့ အသံထြက္တဲ့ေနရာကို အဲ့စဥ့္တံုးနဲ႕ ၁၅ ခ်က္ေလာက္ ေဆာင့္ထုပစ္လိုက္တယ္  အသံေတြတိတ္သြားတယ္  ထုသံ ေနာက္ဆံုးတစ္ခ်က္ၾကားျပီးေပ်ာက္သြားတယ္ အခန္းေဖာ္ကရယ္ျပီး  ဒီလိုအကြက္မွပဲ ျငိမ္ေတာ့တယ္တဲ့ ျပံဳးစိစိနဲ႕ေျပာတယ္  မ်က္ေထာင့္နီနဲ႕တစ္ခ်က္ၾကည့္ပစ္လိုက္တယ္။


ေနာက္ထပ္ ၾကား ထပ္ျပီးထုအံုးမွာ   လြန္လြန္းတယ္     အမွန္ေတာ့ ကိုယ္ဟာ လက္သည္းရွည္ေတြဖြက္ထားတဲ့ ေၾကာင္ဆိုးတစ္ေကာင္ပါ   အခ်ိန္တန္ရင္ အဲ့လက္သည္းေတြလည္းထုတ္သံုးတတ္တယ္  း)

By the way    .. Happy New year  :) မိတ္ေဆြတို႕  

Wednesday, November 27, 2013

ကန္ခ်နဘူရီ ခရီးစဥ္

ဘန္ေကာက္မွာ အလုပ္လုပ္ေနေပမယ့္   ကိုယ့္မွာ ေရေပၚေစ်း  ျမဘုရား  ကိုေရာက္ဖူးျပီလားေမးရင္  ဟင္အင္းလို႕ေျဖရမွာ  ျဖတ္သြားျဖတ္လာေလာက္ပဲရွိတယ္ ေရာက္ကတည္းက   အလုပ္ရဖို႕ကိုသာရွာေနရတာနဲ႕   အလုပ္ရျပန္ေတာ့လည္း   မနက္ကေန ညေနထိ အလုပ္ဆင္း   ပိတ္ရက္ေလးတစ္ရက္မွာ ပါစင္နယ္ေလးလုပ္ရတာနဲ႕ ဘယ္မွ ဟုတ္တိပတ္တိမေရာက္ျဖစ္ဘူး  ။   ဒီလ  ၁၆ ရက္ေန႕က   အလုပ္က   အေပ်ာ္ခရီ  ပို႔ေပးတယ္ Company    ၁၁ ႏွစ္ျပည့္အတြက္   ။  ကုိယ္လည္း ဘာလိုလိုနဲ႕   အလုပ္၀င္တာ တစ္ႏွစ္နီးပါးေလာက္ရွိျပီဆိုေတာ့    လိုက္ခြင့္ရတယ္    ထိုင္း၀န္ထမ္းေတြနဲ႕အတူ    က်ေနာ္ရယ္ အလုပ္ေဖာ္သူငယ္ခ်င္းရယ္ပဲ ျမန္မာပါတယ္  ။ စေနေန႕ မနက္သြား   တနဂၤေႏြ  ညျပန္လာ  ။  



ျမိဳ႕ၾကီးေတြမွာ ၾကံဳၾကရတဲ့ စိတ္ဖိစိီးမႈမ်ား ေျဖေဖ်ာက္ဖို႕အတြက္  ေဘာ့စ္က တမင္ရည္ရြယ္ျပီးေတာ့ကို ေခၚသြားေပးတာမ်ိဳးပါ  အလုပ္ေတြမ်ားျပီး တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္  တစ္ရံုးတည္းေနေပမယ့္ မေခၚမေျပာၾကသူမ်ား   အသစ္ေရာက္လာျပီး အဖြ႕ဲမက်ေသးေသာသူမ်ား ပိုမိုရင္းႏွီးေစခ်င္တာေၾကာင့္လည္းပါမယ္ထင္တယ္  ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ စိတ္အေျပာင္းလဲေလးတစ္ခုနဲ႕ နယ္ေျမဗဟုသုတ ရေစခဲ့ေတာ့တာ ။
 လမ္းမွာ ထမင္းစား  နားတုန္းရိုက္ထားၾကတာ ။
 ညေနပိုင္း  ကစားၾကရင္း ေဘာ့စ္နဲ႕အတူ အမွတ္တရ


 က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕  ပထမ ရတယ္ဗ်  း)  ဘီေလာက္လဲသိလား  စာအိတ္ၾကီးေဖာင္းေနလို႕  ေပ်ာ္ေနတာ  ဘီဟုတ္မတုန္း  ၂၀ တန္ေတြ   ၅၀၀ တည္း

Take me to your heart   သီခ်င္း  သူငယ္ခ်င္းက  ဂစ္တာတီးသီခ်င္းဆို   အစ္မ  ၂ ေယာက္က  ေဘးကေန က  က်ေနာ္က  ေဖာ္လို လိုက္ း)

ေအာက္က ပံုကေတာ့ ဆုေပးခါနီး  ျမဴးဇစ္ဆိုျပီး တစ္ဖြဲ႕တစ္ေယာက္ ကခိုင္းတုန္း ဘီလို ကလိုက္မိမွန္းေတာင္မသိ  အရွိန္ေလး နည္းနည္းရသြားလို႕ေနမယ္ ။ည၁၀ နာရီထိုးမွာ  ဒီေဂ်က  သီခ်င္းပိတ္ေပးတယ္     ။



မနက္စာ စားရင္း  ညကအရွိန္နဲ႕  ေညာင္နာနာျဖစ္ေနတဲ့   အေဖာ္မဲ့သူတစ္ဦး း)



ျမိဳ႕တည္း ျပန္ခါနီး     လမ္းမွာ  ဘုရား၀င္ဖူးၾကေသးတယ္  ။  ရံုးကအဖြဲ႕ေတြနဲ႕ အမွတ္တရ ။

ဘုရားေပၚကေနျမင္ရတဲ့  ကန္ခ်နဘူရီ  ခရိုင္ရဲ့ စိမ္းျမျမ  ျမင္ကြင္း     ျမန္မာျပည္ရ့ဲ   ဘာအံရွဳ႕ခင္းနဲ႕ေတာင္  ခပ္ဆင္ဆင္ ။


အလုပ္မွာ  ျမန္မာ၀န္ထမ္းေလး ၂ေယာက္ပဲရွိေပမယ့္ ေဖေဖမမ နဲ႕ စိတ္ေကာင္းရွိၾကတဲ့  အလုပ္ေဖာ္ေတြ ။အလုပ္ေတြမ်ားျပီး  အျမဲ မ်က္ႏွာေၾကာေတြတင္းေနတဲ့ အန္တိီၾကီးေတြ  ။ အရင္က  စတိုင္လ္ၾကီးတစ္ခြဲသားနဲ႕ ေနတတ္ၾကတဲ့  ရံုး၀န္ထမ္းအစ္မေတြ   ဒီေဂ် အရွိန္  ၀ီစကီအရွိနဲ႕   ကကြက္စံုလင္ျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ေတြ႕ရင္  ျပံဳးစိစိ နဲ႕ျဖစ္လို႕  အရင္ထက္  ရင္းႏွိီးမႈ ပိုရရွိခဲ့တာေတာ့  အမွန္ပဲ ။


ဒီခရီးစဥ္ေလး လုပ္ေပးတဲ့ ေဘာ့စ္နဲ႕အတူ  စီစဥ္ၾကီးၾကပ္တဲ့အစ္ကိုေတြကိုေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း   တစ္ေန႕  ျမန္မာျပည္ျပန္သြားတဲ့အခါ  အခုေပ်ာ္ရႊင္မႈေလး အျမဲတမ္း သိမ္းထားမွာျဖစ္ျပီး   လုပ္ငန္းခြင္မွာ  ျမန္မာတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ လုပ္ကိုင္ခြင့္ရမႈအေပၚ ကူညီေဖးမၾကတဲ့  လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား   ဒီခရီစဥ္ေလးမွာ လုိက္ပါေပ်ာ္ရႊင္ခြင့္ရတဲ့အေပၚ ေက်းဇူးတင္စကားေျပာေနစဥ္  း) 

ထိုင္းမွာက  ခရီးစရိတ္ သိပ္မမ်ားပဲ  လည္ပတ္စရာေတြေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ဆိုတာ ခုေနာက္ပိုင္းပိုသိလာတယ္      အလည္လာသူမ်ားဖိတ္ပါ   :P



LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...