ကြ်န္ေတာ့္ ဘ၀ဇာတ္ခံု: ခိုက္တဲ့ကဗ်ာမ်ား

Showing posts with label ခိုက္တဲ့ကဗ်ာမ်ား. Show all posts

Thursday, August 23, 2012

ခဏ

အေ၀းဆံုးကို သြားခ်င္လုိ့
အနီးဆံုးကို ေက်ာခိုင္းတယ္
ဟိုတစ္ဘက္ကမ္းက
တရားေဒသနာကို
နာဖို့အတြက္
ဒီဘက္ကမ္းက
ျငိမ္းခ်မ္းျခင္း တခ်ိဳ ့ကို
လ်စ္လ်ဴရႈတယ္
အင္း .... လူျဖစ္ရတာ
မီးျခစ္ထိုင္ျခစ္ရတာေလာက္
ရင္ခုန္စရာ မေကာင္းဘူး
...............................
...............................
...............................
..............................
..............................
ခဏေနလုိ့ ေရအိုးခြဲမွ တို့ေတြ
ရႈိက္ႀကီးတငင္ ငိုၾကတာေပါ့ ...။

မွ်ားျပာ

Monday, March 14, 2011

ဘ၀

ေခါက္သိမ္းမယ္ဆိုေတာ့လဲ

ေခါက္ရိုးက်ိဳးမွာစိုးတယ္ …

ဒီလိုနဲ႕ ျဖန္႔ခင္းထားလိုက္တာ

ေႏြ ... မိုး ... ေဆာင္း …

သြားစရာရွိလို႕၀တ္မယ္လုပ္မွ

အေရာင္ေတြ … အေရာင္ေတြေလ …

… … လြင့္ … … လို႕ … …

တည္ညိမ္းကို

Friday, March 4, 2011

မဲေဆာက္ (၂)

ျပန္လည္တမ္းတလို႔ မရေသာ
ရယ္ေမာသံေတြနဲ႔ တမ္းတမ္းတတ အလြမ္းညေတြဟာ
မဲေဆာက္ ျဖစ္တယ္။

မဲေဆာက္ဟာ
မဲေဆာက္ ျဖစ္သလုိ
မဲေဆာက္ကို လြမ္း
မဲေဆာက္ အလြမ္းသမားေတြလဲ
ဒုနဲ႔ေဒး ရွိတယ္။

ျပန္လွည့္ၾကည့္ျပန္ေတာ့
လြမ္းလိုက္တယ္ မဲေဆာက္ရယ္လို႔ ေျပာဆုိၿပီး
ဟမ္ပါဘာတကိုက္ ဘီယာတက်ဳိက္ ေသာက္ေနသူေတြကိုလည္း
မဲေဆာက္က ႀကိဳဆိုတယ္၊

ၿပီးေတာ့တခါ
မိုက္မိုက္မဲမဲ
မဲေဆာက္ကို ေမ့သူေတြကိုလည္း မဲေဆာက္ဟာ
မေမ့ႏိုင္ျပန္ရွာသူ မဲေဆာက္ ရယ္ပါ။

ျပန္လာခဲ့ပါမယ္္ဆိုတဲ့ သူေတြရဲ႕စကားကို
ယံုၾကည္တမ္းတတတ္သူ မဲေဆာက္ဟာ
ငါးဘတ္တန္ က်ဆိမ့္ လဖက္ရည္ေလးနဲ႔
ေစာင့္ေမ်ာ္ေနတတ္သူ မဲေဆာက္ပါ။

အနာဂါတ္အတြက္လို႔ ေျပာဆိုၿပီး
အနာဂါတ္္ကို ဆိုဆံုးမခဲ့တဲ့ မဲေဆာက္ဟာ
သူ က်ေပ်ာက္သြားခဲ့တဲ့ အနာဂါတ္ကိုေတာ့
ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ေကာက္မရခဲ့တဲ့ မဲေဆာက္ေပါ့။

လူက လူကိုလိမ္ျခင္း
ေခတ္က ေခတ္ကိုလိမ္ျခင္း
ေစာ္ကားမႈက ေမတၱာတရားကိုလိမ္ျခင္း
ေစတနာက ေဝဒနာကိုလိမ္ျခင္းေတြနဲ႔
ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ မဲေဆာက္ဟာ
အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြကိုလည္း
ၾကည့္႐ွဳဖို႔
ရြံရွာေနရွာသတ့ဲ။

အိုဘယ့္ မဲေဆာက္ ခင္ဗ်ာ
မိန္းမတေယာက္ရဲ႕ ထမီနား ခိုစားခဲ့ၿပီး
အဲဒီ မိန္းမကို မႈိခ်ဳိး မွ်စ္ခ်ဳိး
ေျပာဆိုေနၾကတဲ့
လူတစုကို နားမလည္ႏိုင္စြာ ေငးေမာရင္း
မဲေဆာက္ဟာ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွာ
တိတ္တိတ္ေလး ငိုေႂကြးေနရွာေလရဲ႕။

ဒီလက္မ်ဳိး
ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၂ ရက္

Monday, January 24, 2011

ေမာင္မ်ိဳး ေမေမ့ မိန္႔မွာမႈ

ေမာင္မ်ိဳး မင္းမမွားမီ ေမေမမိန္႔မွာမယ္။

ေမာင္မ်ိဳး… မမူးမီ၊ မေမ့မီ… မွတ္မွတ္… မင္းမိန္းမ ေမာ္ေမာ္ ၿမိဳးၿမိဳးျမက္ျမက္မ်ား ျမင္မွျမင္၊ မ်ားမွျမတ္မွျမင္။

ေမာ္ေမာ္မွာ မင္း ေမာမွာမို႔၊ မွားမွာမို႔ မေမးမျမန္း၊ မေမးမျမဴ။

မင္းမွတ္၊ ေမာင္မ်ိဳး မွတ္… ေမေမ မွာမယ္၊ မိန္႔ျမြက္မယ္။

ေမာ္ေမာ့္မွာ ေမာမွေမာ… ေမၿမိဳ႕မွာ ေမ်ာက္မ်ား၊ ျမင္းမ်ားေမြးျမဴ… ၿမိတ္မွ မဲမဲေမွာင္ေမွာင္ မိႈ၊ ျမက္၊ မက္မန္းမ်ိဳးမ်ားမွာ… ေျမာင္းျမမွ မွ်စ္၊ ေမွ်ာ့၊ ေျမြ မ်ားမွာ… မုန္႔မႈန္႔မန္၊ မီးၿမိွဳက္၊ မီးျမွင္း…။

ေမ်ာက္မ်ား၊ ျမင္းမ်ား၊ ေမ်ာက္ေမႊး၊ ေမ်ာက္ၿမီး၊ ျမင္းေမႊး၊ ျမင္းၿမီးမ်ား၊ မက္မန္း၊ မႈိ၊ မွ်စ္၊ ေမွ်ာ့၊ ေျမြမ်ား မိုးမမိမီ ျမစ္မွ ျမန္ျမန္ေမွ်ာ။

မင္းမိန္းမ ေမာ့္ေမာ့္မွာ ျမန္မွျမန္… ျမင္မွျမင္။

ေမာင္မ်ိဳး၊ မ်ားမ်ားမွတ္ မင္းမွတ္မွ။ မင္းမွာ ျမင့္ျမင့္မားမား ျမင့္ျမင့္ျမတ္ျမတ္ မမွန္း… မိန္းမ မျမင္၊ မႈန္မႈန္မိႈင္းမိႈင္း… မူမမွန္၊ မိုးမေမွာင္မီ ၿမိန္႔ၿမိန္႔မူးမယ္၊ မိန္းမမာန္မဲမယ္… ေမေမ မ်က္ျမင္မွမ်က္ျမင္။

မွားမယ္… ေမာင္မ်ိဳး မင္းမွားမယ္… မင္း…. ေျမမ်ိဳမွာ၊ မင္းမမွားမီ ေမေမ မိန္႔မွာမယ္ မွန္မွန္ျမင္… ေမာင္မ်ိဳး။

ဟန္သစ္ၿငိမ္

Tuesday, December 21, 2010

မက္ေဆ႔ခ်္

တစ္ရက္ထဲမွ ၂၄ နာရီကိုႏႈတ္ပါ
ဟင္းသီးဟင္းရြက္ အသား၊ ငါး ေရြးသလို
ဘ၀ထဲမွ ေရြးပါ
ဒီလိုဆိုေတာ့လဲ
အဆမတန္ မ်က္လံုးေတြ ျပဴးကုန္ၾကမလား
ဟာ ခနဲ ဟာ ကုန္ၾကမလား
ဒလေဟာ စီးဆင္းမႈကို ရပ္တန္႔သြားနိုင္ေအာင္
ၾကက္ေျခေတြပဲခတ္ၾကမလား
ေလာကထဲ မွ လူတစ္ေယာက္ကိုလဲ
ေသျခင္းတရားကပဲ နုတ္ယူသြားဦးမွာပဲေလ။

မီးၾကြင္းမီးက်န္ဆိုရင္ေနာက္ဆံုး ေဆးလိပ္မီးကအစ
အလွ်ဥ္းသင့္သလိုၿငိွမ္းပါ
ပလက္စတစ္ေလာင္း
မွန္ေဘာင္သြင္းထားရေအာင္လဲ
ခမ္းခမ္းနားနား ကြ်န္ေတာ္တြင္ ဘာမွမရွိပါ ။

အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ေလလြင့္ေနတဲ့စိတ္ရိုင္းကို
စြန္႔လႊတ္မႈေတြနဲ႔ အစားထိုးၾကည့္
ျဖည့္စြက္စရာမ်ား အမ်ားၾကီးက်န္ရွိေနပါသျဖင့္
ကိုယ္တိုင္သာ ျဖည့္စြက္ၾကပါရန္
ေသခ်ာျပီဆိုတဲ့ ေန႔မွကြ်န္ေတာ့္ဆီ ဖုန္းေခၚပါ (သို႕)
မက္ေဆ့ခ်္ ပို႔ပါ
သင့္ရဲ့ လက္ဆတ္တဲ့ အျပံဳးတစ္ပြင့္မွာ
တစ္ကိုယ္ေရ သန္႔ရွင္းမႈေတြ ေပက်ံေနပါေစ ။

မ်က္ရည္ေတြ မရွိေတာ့တဲ့ ေန႔အထိ
ကြ်န္ေတာ္ အသက္ရွိေနခ်င္သည္ ။ ။

ကိုတင့္

Thursday, September 23, 2010

“ဒီလိုပါပဲ”

ဒီလိုပါပဲ
ဒီလိုပါပဲ ဆိုတဲ့စကားလံုးကို အျပည့္အစံုရွင္းျပႏိုင္ေအာင္…
ၾကိဳးစားခဲ့တာ ဘာမွအရာမထင္ခဲ့ပါဘူး…
ေႏြဦးကာလတစ္ခုကို လြန္ေျမာက္ခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္…
ရာသီအဖြင့္အပိတ္ေတြတိုင္း အျမဲေရာက္လာတဲ့ စကားလံုးက…
ဒီလိုပါပဲ ျဖစ္ေနခဲ့တာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ၾကာခဲ့ျပီလဲ..

ထမင္းစား ေရေသာက္ ဘာေတြျဖစ္ေနသလဲ ဒီလိုပါပဲ…
ေငြေရးေၾကးေရး အလုပ္ေကာ အဆင္ေျပသလား ဒီလိုပါပဲ…

ဒီလိုပါပဲ ဒီလိုပါပဲ ဒီလိုပါပဲထဲက ဒီလိုပါပဲ…
ဘယ္လိုပါလဲ ဒီလိုပါပဲ ဒီလို ဒီလိုပါပဲ….
အသိမ္းအႏႈတ္ အေသာ့အရမ္း အေထ့အေငါ့…
အေျမာက္အပင့္ အေခ်းအဌား အခ်စ္အလြမ္း…
က်န္တာေတြေမ့ထားၾကေပါ့….

သူတို႕ေတြေျပာၾကတဲ့ ဒီလိုပါပဲ…
ဒီလိုပါပဲဟာ ကူးစက္ေရာဂါ…
ဒီလိုပါပဲဟာ ေနထိုင္မႈဘ၀…
ဒီလိုပါပဲဟာ စီးေနၾကဘတ္စ္ကား..
ဒီလိုပါပဲဟာ အေပါင္ဆံုးသြားတဲ့အရာတစ္ခု…
ဒီလိုပါပဲဟာ ေရြ႕လ်ားေနတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္…
ဒီလိုဘာပဲဟာ ေဘးမွာရပ္ေနတဲ့ ေသျခင္းတရား…
ဒီလိုပါပဲနဲ႕ပဲ ႏႈတ္ဆက္ၾက ႏႈတ္ဆိတ္ၾက…
တစ္ေန႕ တစ္ေန႕ ဒီလိုပါပဲထဲခုန္ခ်…
ဒီလိုပါပဲ စကားေတြေျပာၾက…
ကၽြန္ေတာ္ဟာ အျမဲဒီလိုပါပဲ….

~~~~~ ဘာလာရွာပါသလဲ ဘာမွမရွိလို႕စိတ္မေကာင္းပါ…
ပန္ကန္မွာ က်န္ေနတဲ့ တစ္၀က္ပဲ ရွိတဲ့ထမင္းလံုးလား…
ငါလည္း ပုရြက္ဆိတ္ပါ ေတာ္သလိုသာေနၾကပါ…
ငါ့ကို လာမကိုက္ၾကနဲ႕ မရေတာ့ဘူး ~~~~~~

ဒီလိုပါပဲ ပံုျပင္ ဒီမွာ အဆံုးသတ္၏
ေမွ်ာ္သူကား ေပၚမလာခဲ့…
ကဲ.. အဲတာဆို အိမ္ျပန္ျပီ…
ဒီလိုပါပဲ….။

ေတာေက်ာင္းဆရာ (မုတ္သုန္ေလ)

Thursday, September 9, 2010

ဘ၀ကုိ အဆိပ္ခတ္ သတ္ပစ္လုိက္ျခင္း

ဘ၀မွာ …
ခါးသက္ျခင္း
ခ်ဳိၿမိန္ျခင္း
မိန္းေမာျခင္း
ေတြေ၀ျခင္း
သာယာျခင္း
နာက်ည္းျခင္း
………………..
သူမတူတဲ့အရာမ်ားစြာနဲ႔

ဖြဲ႔စည္းေနတာ “ဘ၀”

ဒါေပမယ့္ …
ဘ၀ဆုိတာ
လက္မပါ, ေျခမပါ
ဦးေဏွာက္မပါတဲ့
စိတၱဇနာမ္တစ္ခု

ငါ,ဆုိတာ
စဥ္းစားတတ္တယ္
ဆင္ျခင္တတ္တယ္
ေတြးေတာတတ္တယ္
ေက်ာ္ျဖတ္တတ္တယ္

ဒီလုိ လူတစ္ေယာက္က
ဘ၀ကုိ အ႐ႈံးေပးဖုိ႔ဆုိတာ :(

ဘယ္ေလာက္ပဲ ခက္ခဲပါေစ
ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကမ္းတမ္းပါေစ
လႈိင္းဘယ္ေလာက္ ထန္ထန္
ေလဘယ္ေလာက္ ၾကမ္းၾကမ္း
ျဖတ္သန္းဖုိ႔ ေတြေ၀
ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ ေနာက္တြန္႔
ေၾကာက္႐ြံ႕ေနခဲ့မယ္ဆုိရင္ …

ငါ့ကုိ ဖိႏွိပ္
တရိပ္ရိပ္တက္လာမယ့္ အရာေတြ

ေဟ့ ......
နင္လားဟဲ့ ေလာကဓံ
လူေျပာမသန္
လူသန္မေျပာတဲ့ငါ

“ဘ၀”
လာစမ္းဟဲ့ ငါ႔ေရွ႕
ဘ၀ေမ႔ေစမယ့္
အဆိပ္တစ္ခြက္နဲ႔
ပြဲေတာ္ကုိတည္ခင္း
ခုခ်က္ခ်င္း နင္ လည္စင္းေစရမယ္ …။

P>S= အစ္ကိုၾကီးရုပ္ဆိုး က်ေနာ့္အတြက္ေရးေပးတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ ေက်းဇူးကမၻာ အစ္ကိုၾကီးေရ့ :)

Thursday, August 26, 2010

ထင္သလိုေရးတယ္ ေရးခ်င္သလိုေရးတယ္ ငါမွားသြားလို႔လဲ ကမာၻမပ်က္ဘူး

ေယာင္ေတာင္ေပါင္ေတာင္
ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ေကာင္ေတြရဲ့
အစာအိမ္၀မွာ မုသာ၀ါဒေတြနဲ့ ပိတ္ဆို့ေနတယ္
ကမာၻႀကီးကပဲ ပိုၿပီးတိမ္းေစာင္းလာတာလား
လူေတြကပဲ ေစာင္းငန္းငန္းျဖစ္လာတာလား
လက္ေတြတယမ္းယမ္း အံေတြတက်ိတ္က်ိတ္နဲ့
လမ္းေတြက မေကာက္ေပမယ့္
စိတ္ေတြကေတာ့ မေျဖာင့္ေတာ့ဘူး
မေန့တေန့ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္နဲ့ ငါ
လက္ေမာင္းေသြးေဖာက္လုိ့ သစၥာေရေသာက္ၾကတယ္
( တစ္ေယာက္နဲ့တစ္ေယာက္ သစၥာရွိေၾကးေပါ့ )
ေသာက္ၿပီးခဏမွာပဲ ဗိုင္းခနဲလဲက်တယ္
( မေသေသးဘူး ဆန့္ငင္ဆန့္ငင္နဲ့ )
ကဲ ကဲ အားရပါးရကခုန္ၾက
ဒါဟာ အလႅာအရွင္ျမတ္ရဲ့ အမိန့္ေတာ္ကို ခံယူတာမဟုတ္သလို
ခရစ္ေတာ္မွာလည္း အိပ္ေပ်ာ္တာမဟုတ္ဘူး
ေန့စဥ္ထုတ္သတင္းစာမွာ ၁" . ၂" အကြက္တစ္ကြက္ပါဖို့လဲ မဟုတ္ဘူး
က်င့္ျခင္သလို က်င့္ၿပီး ဆင္ႀကံ ႀကံေနက်တဲ့
ႏိုင္ငံႀကီးသားမ်ား ႏႈတ္သီးေကာင္းလွ်ာပါးဖို့ျဖစ္တယ္
အေတာင္ႏွစ္ဆယ္ ၀တ္ မ၀တ္
မေသခ်ာတဲ့ ေယာက်ာၤးရင့္မာႀကီးမ်ား
ပုဆိုးၿခံဳထဲက လက္သီးျပဖို့ျဖစ္တယ္
ရယ္ၾက ေမာၾက ေပ်ာ္ၾက ပါးၾက
လူေတာ္လူေကာင္းေတြရဲ့ ပံုစံခြက္ထဲ
ဒလိမ့္ေကာက္ေကြး ျပဳတ္မက်ခင္
ပိႆေလးနဲ့ ေဘးပစ္ၾက
ဒါမွမဟုတ္ အလႊာပါးပါးၿခံဳၿပီး ငိုေၾကြးၾက
ပဥၥမံအနမ္းေတြနဲ့ အားပါးတရနမ္းၾက
ေဟာဒီေနရာမွာ စာေရးတာ၊ကဗ်ာေရးတာမဟုတ္သလို
အႏုပညာကို ခ်ျပတာလည္းမဟုတ္ဘူး
စိတ္ထင္ရာကို ေလွ်ာက္ေရးတာ
မိုက္တယ္ဆိုတာ သိပ္လြယ္တာေပါ့
လက္ညိႈးေလးေကြးတတ္ဖို့ မလိုဘူး
နားရြက္တံေတြးဆြတ္တတ္ဖို့ပဲ လိုတယ္
အကုန္လံုးမွန္ေနတဲ့ လူေတြၾကားမွာ
တစ္ေယာက္မွားသြားလို့ ဘာျဖစ္သြားမလဲ
ကဲပါေလ လူညီၾကသားပဲ
ဤ ကြ်ဲဖတ္လိုက္ၾကတာေပါ့ ... ... ...။

မွ်ားျပာ

Sunday, August 8, 2010

ၾကယ္ရူး

ၾကယ္႐ူး

ဘဝကိုေဒါင္လိုက္လဲ မစိုက္ပ်ိဳးခဲ့ဘူးပါ
မနက္ျဖန္ အတြက္ ကိုယ့္ စိတ္ကိုလဲ မသတ္ျဖတ္ခဲ့ဘူးပါ
အခ်စ္ဆိုတာလဲ ဖမ္းလို ့ေကာင္းတဲ့ တိမ္တိုက္သာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဘဏ္ကဒ္နဲ ့အေၾကြးဝယ္ ကဒ္မ႐ွိပါ
ေမာ္ေတာ္ကားနဲ ့ကြန္ဒိုမ႐ွိပါ
မိသားစုဆိုတာလဲ နတ္သမီး ပံုျပင္ဆန္တဲ့ အိပ္မက္တစ္ခုသာ။

ရမၼက္သက္သက္အတြက္ ဘယ္အခါမွ လဲ မနမ္းခဲ့ဘူးပါ
မိုးပ်ံ ဥယာဥ္ေတြ အတြက္လဲ အျပာေရာင္စာ႐ြက္မ႐ွိခဲ့ပါ
ဘဝ ကို ခပ္မွ်င္းမွ်င္း ကုန္လြန္ေစခ်င္တာပဲ ႐ွိပါတယ္။

ဆုေတာင္းျပည့္ရေအာင္လည္းဘယ္လိုဆုမွ မေတာင္းခဲ့ဘူးပါ
ရင္ဘတ္ကိုရပ္ မရတာကလြဲလို ့ဘယ္လို ႏိုးဆြမႈမ်ိဳးကိုမွလဲ မဖန္တီးတတ္ခဲ့ပါ
ကိုယ္ေသရင္ မ်က္ရည္တစ္စက္ တေလမွ မထားခဲ့ ခ်င္တာလဲ အတၱတစ္ခုသာ။

ညစာစားပြဲ အတြက္ ဝတ္စံုေကာင္းေကာင္း တစ္စုံ မ႐ွိပါ
လက္ထပ္ပြဲ တစ္ခုက်င္းပဖို ့မဟာမိတ္လည္း မ႐ွိပါ
ခဏေလာက္ေတာ့ အထီးက်န္ဘဝ က လြတ္ေျမာက္ခ်င္မိပါတယ္။

ကိုယ္တုိင္ ထိုးေကြ်းခဲရတဲ့က်ားကြက္ေတြ ဆိုတာလဲ သမိုင္းမဟုတ္ပါ
တိုးတိုးတိတ္တိတ္ေခ်ာင္ပိတ္ ငိုတတ္ေနတာလဲ စိတၱဇ ပန္ခ်ီကား မဟုတ္ပါ
ကိုယ့္အနာဂတ္ကို ကိုယ္တုိင္ လဲျပိဳေစတယ္ ဆိုတာလဲ သူမ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈကို မခိုးယူရက္ျခင္းသာ။

ကိုယ္တိုင္ လက္နဲ ့ထြင္းတဲ့ သၿဂိဳင္းကဗ်ည္းစာကလဲ တစိတ္ေတာ့ ႏူးၫံ့လြန္းပါတယ္။

မိုးထက္ေန

Thursday, July 29, 2010

အခ်စ္ဟာ မီးလား

သံသရာ ရွည္သေလာက္
ဘ၀ ဟာတုိလြန္းတယ္

ဘုရားေရွ႕ကသေျပပန္းေလးမညွိဳးခင္
လက္တစ္ပစ္စာ ဘ၀ေလးထဲမွာ
အခ်စ္ အမုန္း
ေခါင္းနဲ႕ ပန္း ဒဂၤါးျပားလို
ပန္းသစ္ကို အိုးသစ္ထဲ ရဲရဲစိုက္
အနာဂါတ္ကို လက္တစ္ဆံုး ႏႈိက္ၾကည့္ေတာ့
ေခတ္ၾကီးထဲ စီးဆင္းေနတဲ့ျမစ္လို
ေဒါင္းတစ္ေကာင္ ပ်ားရည္တစ္အိုးနဲ႕
ငယ္ငယ္တုန္းက ခ်စ္ေရစင္
ေခ်ာင္းစပ္မွာ ေျခရာထင္ခဲ့။

အခုေတာ့ ဘၾကီးေအာင္
ပံုျပင္ထဲကလို
အမုန္းမရွိတဲ့ ကမၻာမွာ
အခ်စ္ဟာ မီးလား....။

မင္းေဆြႏွစ္ (မံုရြာ)

P>S = ဟုတ္ပါ့ အခ်စ္ဟာမီးပဲ ပူတာ လြန္ပါေရာ :)