#အဘ

အဘ…..

တကယ္ေတာ့ အဘဆိုတာက   တစ္ခ်ိဳ႕ေတြဆို အဖိုးေတြ ဘၾကီးေတြကိုပဲေခၚတာမ်ားၾကတာ   ဒါေပမယ့္    အဘကလည္း သူ႕အေဖကို အဘလို႔ေခၚသလို အေမကလည္း   အဖိုးကို အဘလို႔ေခၚေတာ့     ကိုယ္ေတြလည္း အေဖကိုအဘလို႔ေခၚျဖစ္ေကာ  အငယ္ကတည္းက  ႏႈတ္က်ိဳးခဲ့ေတာ့ အေဖလို႔လည္းေျပာင္းမေခၚတတ္ေတာ့သလို     အဘလို႔ေခၚရတာကပဲ ပိုၿပီး အရသာ၇ွိေနေတာ့သလိုပဲ စာေရးေတာ့လည္း  အဘအေၾကာင္း  အဘလို႔ပဲေ၇းျဖစ္တယ္  တကယ္ေတာ့  ကိုယ့္စာေလးေတြဖတ္တဲ့သူေတြထဲ  အဘ ပရိသတ္ေတြလည္းရွိတယ္ း)။

အဘက ခုေနာက္ပိုင္းပိုျငိမ္လာတယ္  အရင္က ေသာက္ခဲ့ေပမယ့္  ခုေနာက္ပိုင္း သားသမီးေတြမ်က္ႏွာေထာက္ၿပီး လံုးဝကိုမေသာက္ေတာ့တာ  တစ္ခါတေလေတာ့ ထမင္းစားေကာင္းဆိုၿပီးတစ္ခြက္ႏွစ္ခြက္ေသာက္ျဖစ္တယ္    အစ္မေတြကလည္း  အဘကိုဆိုအခ်စ္ပိုေတာ့   သူ႕အေပါင္းသင္းေတြ  စြယ္လို႕  ထိုင္ေသာက္ျဖစ္တဲ့အခါေတြေတာင္ အဲ့အိမ္မွာ သြားေစာင့္ၿပီးေတာ့ကိုေစာင့္ေခၚၾကေတာ့  အဘလည္း သူ႕သမီးေတြကိုသနားၿပီးေတာ့မေသာက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး ။  ကိုယ္ေတြအတြက္ေတာ့ အဘ အသက္ရွည္ရွည္ေနနိုင္ဖို႔သာ  လိုေတာ့ အဘ  က်န္းမာေနဖို႔သာ အဓိက ။

အစားေသာက္ဆို မေရြးေတာ့  ဘာစားစား ကုန္တယ္  အဘေျပာေနၾကစကားက    ထမင္းကိုတို႕ကနဲဆိတ္ကနဲလုပ္ေနတယ္ကြာ  စားထည့္စမ္းပါ အစားဟာလူူနဲ႔တည့္တယ္တဲ့ လက္ဖက္ရည္ေတြေကာ္ဖိီေတြလည္းမၾကိဳက္   မနက္ အေစာနိုးတာနဲ႔ ထမင္းၾကမ္း ငပိရည္ တစ္ဇလံုဟာ  အဘအတြက္  ဘရိန္႔ဖတ္ပဲ အေမခ်က္ေကြ်းတာဆို  ငန္ငန္ခါးခါးစားတယ္    တစ္ခါတေလမ်ား အေမဟင္းခ်က္ရင္ေမ့ၿပီး  ဆားပိုထည့္မိလုိက္တာမ်ိဳးဆိုရင္ေတာင္ အရင္ဆံုးစားျဖစ္တဲ့အဘက ဘာတစ္ခြန္းမွမေျပာပဲစားသြားတာ ကိုယ္ေတြစားမွငန္မွန္းသိလို႕  အဘကလည္း ဘာလို႔မေျပာတာလဲဆိုရင္     ပစ္ရမွာနေျမာစရာၾကီးကြာ  စားပစ္လိုက္  ငန္ရင္ေရေသာက္တဲ့  သူ႕နည္းနဲ႔သူေတာ့ဟုတ္တာပဲ   ထမင္းမာရင္လည္း  ဗိုက္ထဲေရာက္ရင္ နပ္သြားလိ့မယ္တဲ့  ။

အဘဟာ အိမ္ေထာင္သက္တစ္ေလ်ာက္လံုးေငြသာရွာေပးတယ္  ေငြလံုးဝမကိုင္ခဲ့ေတာ့  ဘာဆိုဘာမွလည္းမစီမန္႔တတ္ဘူး      ေသာင္းဂဏန္းေလာက္ေလးမ်ား  အဘမွာရွိရင္ေလ   ဖြက္လို႕ကိုမျပီးႏိုင္ေတာ့ဘူး  ဘာကိုဖြက္ေနမွန္းမသိ   ၿပီးေတာ့  အဘသိမ္းရင္သိပ္လံုတာ ေပ်ာက္မွာဆိုး၇င္  အဘကိုသာသိမ္းခိုင္း    ေတာအိမ္  ထရံမိုးသာျဖစ္တယ္ အဘက   ဘယ္နားမွာသိမ္းမွန္းမသိေအာင္ကို သိမ္းတာသိပ္ေတာ္တယ္  ၿပီးေတာ့ ေငြနဲ႔ပက္သက္ရင္  သူ႕မွာရွိလည္း အေမက လြဲၿပီး ဘယ္သူက မရွိဘူးပဲေျပာတယ္  ရွိလည္းမရွိဘူးေျပာတယ္ ။ အဘေငြနွေျမာတတ္ပံုကေတာ့    ရာဇဝင္နဲ႕႔  ရြာနဲ႕ က်ိဳက္ထိုကို   ဆိုင္ကယ္စီးရင္ ၁၀၀၀ ေပးရမွာဆိုလို႔  လမ္းေလွ်ာက္တဲ့အခါေတြရွိတယ္ ၿပိီးေတာ့ မင္းတို႔ဆိုင္ကယ္ထက္ ငါ့ေျခေထာက္ကိုပိုစိတ္ခ်တယ္တဲ့ ။တီဗြီၾကည့္လည္း သူ႕ေျမးေတြက ရီမုဒ္ကိုင္ၿပီးေျပာင္းသမွ်လိုင္းတိုင္းကုိ တစ္ခြန္းမွၾကိဳက္သည္မၾကိဳက္သည္မေျပာပဲထိုင္ၾကည့္တယ္ ကာတြန္းကားျပလည္းၾကည့္တာပဲ  ။

အဘက စကားနည္းသေလာက္  ေျပာရင္လည္း ပိႆေလးနဲ႔ေဘးပစ္ပဲ   အစ္ကိုေတြကတစ္ခါ KTV မွာ ဆိုၾကေသာက္ၾကရင္း၆ေသာင္းကုန္ခဲ့တယ္ဆိုတာသိေတာ့ မင္းတို႔ေတြကြာ ငါေမြးထားတာလက္ပါသားးနဲ႔ သူမ်ားခြံ႕ေကြ်းတာစားခဲ့ရမလားဆိုၿပီး  စိတ္ေတြတိုေတာ့  စိတ္မဆိုးဖူးတဲ့အဘ ေဒါသထြက္ေတာ့ အစ္ကိုေတြလည္း မလာရဲၾကေတာ့ တစ္ခါခါစိတ္တိုရင္လည္း  သူဆူတာ စပါးဖ်င္းေတြတဲ့ သံုးလို႔လည္းမရ ေလတိုက္တဲ့ေနရာတိုင္းလိုက္ပါသြားတတ္လို႔ဆိုလား  ငါ့သားေလးကေတာ့ စပါးဖ်င္းမဟုတ္ဘူးတဲ့  း) ။

အဘနဲ႔ပက္သက္ၿပီး  မွတ္မွတ္ရရရွိေနတာ ကိုယ္မွတ္မိေနတာေလးတစ္ခုက  ရြာကအိမ္မွာတုန္းက ေမာင္ႏွမေတြအားလံုးတန္းစီၿပီးအိပ္ၾကတယ္ အိမ္ေအာက္မွာႏြားေမြးေတာ့   ျခင္ကအရမ္းေပါတာ   ညဘက္အိမ္ရင္ ျခင္ေတြကိုက္ၿပီးအိမ္မရတိုင္း  အဘက သူအိပ္ေနတဲ့အလည္ကေန  လံုခ်ည္တစ္ထည္နဲ႔ ဟိုဘက္ေကာ ဒီဘက္ေကာ ရမ္းေပးေနတတ္တာ  ကိုယ္ေတြကေတာ့  ျခင္ကိုက္သက္သာသလို ေလေအးေလးလည္းရေတာ့ ေအးေအးလူလူအိပ္ႏိုင္ေပမယ့္  အဲ့လိုတစ္ညလံုး  သတိရလိုက္  ျခင္ရမ္းေပးလိုက္လုပ္ေနတဲ့ အဘက ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခဳိက္ဘယ္အိပ္ေပ်ာ္ႏိုင္ပါ့မလဲဆိုတာ  ေတြးမိေလ  အဘရဲ့ ေက်းဇူးတရားေတြပိုသိေလပါပဲ။

အဘဟာ ခ်စ္ျခင္းတရားကို အေျပာထက္ အလုပ္နဲ႔သက္ေသျပတတ္တဲ့ ကိုယ္ေတြအတြက္ ပံုေဆာင္ခဲဖခင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ပါပဲ ။ အဘက်န္းမာပါေစ ။

လိုတာျဖည့္ေပးေသာ ခ်စ္ျခင္းတရားမ်ား

မိသားစုအေၾကာင္းေလးေတြေတာင္ မေရးျဖစ္တာၾကာျပီ  ထူးထူးျခားျခား  အေျပာင္းလဲေတြမရွိတာေၾကာင့္လည္းပါတယ္ ။ ခုေတာ့ေရးစရာေလးေတြ ေပၚလာျပန္ျပီ ။ ကိုယ္က  အငယ္ဆံုးသာဆိုတယ္  ဆရာၾကီးနည္းနည္းဆန္တယ္  ျပန္မေျပာရဲလည္း တိ္တ္တိတ္ကေလး ေတာ္လွန္တယ္ ။ ျပီးေတာ့ အေမ့ကို တိုင္တယ္  “ေမ့....ကိုၾကီးက သားေရာက္ေနတာသိသားနဲ႕ နည္းနည္းပါးပါးလာ ျပီး ၾကည့္ရွဳ႕မယ္မရွိဘူး  သူက မအားတာက မ်ားတယ္ ”  စိတ္ေကာက္တ့ဲ ေလသံနဲ႕ အေမ့ကိုတိုင္ေတာ့ အေမဆိုေတာ့လည္း မွ်ေတြးေတြးေပါ့ ။ “သားရယ္ သူမအားတာေနမယ္  အလုပ္ေတြမ်ားေနလားမွမသိတာ  သား သြားလိုက္ေပါ့ ”  လို႕ေျပာတုန္းက ဖုန္းတစ္ဖက္ကေန အေမကေတာ့ လုပ္ျပီ   က်ေနာ္ၾကီးပဲ အရွံဳးဆိုျပီး  အနိုင္အရွံဳးေတြ တြက္တတ္ေသး ။

သူတို႔ကလူေဟာင္းဆိုေတာ့  ေနရာေဟာင္းရဲ့ အထာကိုကြ်မ္းတယ္ ။ကုိယ္ကေတာ့ လူသစ္  ပထမေတာ့  ဘယ္သူ႕မွ အားမကိုးဘူးေပါ့  ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုျပီး ေတြးထားေပမယ့္  ကိုယ္တကယ္ အခက္ၾကံဳတဲ့အခါမွာေတာ့ ကိုယ့္ေသြးသားအရင္းေလာက္ ဘယ္သူမွ ကိုယ့္အနားမွာ မရွိၾကပါဘူး ။ ကိုၾကီး အိမ္ကို   သြားလည္တဲ့ေန႕က  ဘာမွ ဖုန္းၾကိဳမဆက္ပဲသြားတာ ။ အလုပ္ပိတ္ရက္မွာ နားေနတဲ့ သူက  ကိုယ့္ကိုျမင္ေတာ့ အံ့ၾသသလိုလိုနဲ႕ ။ ပံုမွန္အားျဖင့္ စိတ္ဆိုးစရာ  စိ္တ္ေကာက္စရာရွိျပီဆို ဖုန္းအဆက္သြယ္မလုပ္ပဲ တစ္ေယာက္တည္းေနပစ္လိုက္ေကာ ရန္လည္းမျဖစ္ စကားလည္းမမ်ားပဲ  အၾကာၾကီးအဆက္ျပတ္ေနၾကတာမ်ိဳး  အေမကေတာ့  ခဏခဏကိုေျပာတာ “နင္တို႕ကလည္းဟယ္ သင့္သင့္ျမတ္ျမတ္ ကိုမရွိၾကဘူး ” လို႕ ဆူတယ္  ။ ညီအစ္ကိုေတြ  ျပန္ေတြ႕တဲ့အခါက် ေအးေဆးေနတာပဲ ။ အဲ့တာေၾကာင့္ အေမ့ကို ခဏခဏေျပာတာ ကိုၾကီးနဲ႕ အစ္ကိုငယ္ မေတြ႕ၾကတဲ့အခါ  အေမက စိတ္ညစ္တဲ့အေၾကာင္းေျပာရင္  က်ေနာ္က ျပန္ အားေပးရတယ္ ““ အေမကလည္း သူတို႕ညီအစ္ကိုေတြက  မေတြ႕ခင္သာ ဆင္ဖမ္းမယ္ က်ားဖမ္းမယ္နဲ႕ ေတြ႕တဲ့အခါက်  ဘာမွလည္း မဟုတ္ဘူး လိုက္ျပီး စိတ္ညစ္မေနနဲ႕””  လို႕  ေျပာရတယ္ ။ အဲ့လိုပဲ  က်ေနာ္နဲ႕ေတြ႕တဲ့အခါလည္း  ဘာမွလည္းမဟုတ္ျပန္ဘူး စိတ္ဆိုးစရာေတြဆိုတာ ဘယ္နားေရာက္မွန္းမသိ ။

က်ေနာ္ေရာက္ေတာ့   အိပ္ေနတဲ့သူ႕ကို “ေနမေကာင္းလို႕လား” ဆိုျပီး အနားသြားေမးေတာ့  မဟုတ္ဘူးတဲ့ ျပီးေတာ့ ပြပလဲ  ေနတဲ့ အခန္းထဲ  ကမန္းကတန္းလိုက္သိမ္းေနတယ္ ။ က်ေနာ္က ရွဳပ္ပြေနတာ  မၾကိဳက္တတ္မွန္းသိေတာ့ ျပီးေတာ့ သူ႕မိန္းမကို  ဖုန္းဆက္ေနတာၾကားတယ္ ““ နင့္ေမာင္ေရာက္ေနတယ္ ျမန္ျမန္ျပန္လာအံုး စားစရာလည္း ဘာမွမရွိ  အိမ္လည္း ပြ ေနတယ္ ”  တဲ့ ။ သိပ္မၾကာခင္ သူ႕မိန္းမ ေရာက္လာေတာ့  က်ေနာ္ၾကိဳက္တတ္တဲ့ ဟင္းေလးေတြ  ျမန္ျမန္ခ်က္လို႕  ညီအစ္ကိုေတြ ထမင္းလက္ဆံု မစားရတဲ့ ရက္ေတြကို မရီးက သင့္ျမတ္ေစခဲ့တယ္ ။ျပီးေတာ့ မရွိတဲ့ၾကားက မုန္႔ဖိုးကေလး အတင္းထိုးေပးလို႕  ။ ကိုၾကီးနဲ႕ မရီးကို ႏႈတ္ဆက္ျပီး ျပန္တဲ့ ညေနက  အေမ့ကို သတိရျပီး မ်က္၇ည္၀ဲမိေသး  အေမသိရင္ ၀မ္းသာမွာဆိုတဲ့ စိတ္ကေလးနဲ႕ေပါ့ ။ ျပီးေတာ့  တစ္ေယာက္တည္းေတြးေနတာ  ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ ဆိုတာ ဆိုးဆုိးေကာင္းေကာင္း  ပစ္မေကာင္းတဲ့ အသီးေတြပဲ ဆိုတာကိုေပါ့ ။

အစ္ကိုငယ္ က်ျပန္ေတာ့ မိန္းမ နဲ႕  ေမာင္ႏွမေတြၾကား ၾကားညွပ္လို႕  သူကေတာ့ အားလံုးနဲ႕ အဆင္ေျပေစခ်င္ေတာ့ ။“ မင္း အစ္မနဲ႕သာ အဆင္ေျပေအာင္ေပါင္းစမ္းပါ  ငါ့ညီရာ သူနဲ႕သာအဆင္ေျပလို႕ကေတာ့  င့ါညီတို႕အတြက္ အစ္ကိုက ျဖည့္စည္းေပးျပီးသားေပါ့ အိမ္ေထာင္သည္ဆိုတဲ့  ဘ၀က  လူလြတ္ေတြလိုေတာ့  ဘယ္ဟုတ္မလဲကြာ  ညီလည္း အိမ္ေထာင္က်မွ  ဒါေတြ နားလည္မွာ ””   တဲ့ ။သူေျပာတာလည္း ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္သား ။အခန္းခဏခဏ ေျပာင္းရတာ ရွက္တယ္ဆိုျပီး မ်က္ႏွာပ်က္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ကို စာနာလို႕ အစ္ကိုက အထုတ္ေတြ ကို သူတစ္ေယာက္တည္း ထမ္းပိုးလို႕ ။ အစ္ကို႕ကိုၾကည့္ျပီး  ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္ဆိုးလို႕  ငါဘာလုိ႕မ်ားတစ္လြဲမာနေတြသိပ္ထားခဲ့တာလည္းဆိုျပီးေတာ့ပါ ။

အခုအခန္းမဟုတ္ပဲ  အခန္းေဟာင္းေလးမွာတုန္းက  ေနရတာ အဆင္မေျပ  ညည အရက္သမားေတြဆူျပီး အိမ္က  လမ္းၾကမ္းၾကမ္းေလွ်ာက္ၾကရင္ လႈပ္တယ္  ။ အဲ့အခန္းေျပာင္းတဲ့ေန႕က အစ္ကိုငယ္ လို္က္ေျပာင္းေပးမယ္ ။ညက်ေတာ့  သူဖုန္းဆက္လာတယ္  “ညီ...မင္း အခန္းတံခါးေသခ်ာပိတ္ေနာ္  သူမ်ားတံခါးလာေခါက္၇င္   ရမ္းမဖြင့္နဲ႔ၾကားလား ””   က်ေနာ္မေနရဲတာ သူသိေတာ့ ေနာက္ေန႕က်  ဖုန္းဆက္လာျပန္ေကာ   ပိုက္ဆံ မႏွေျမာေနပါနဲ႕ေတာ့ေလ  သင့္ေတာ္တဲ့အခန္းထပ္ရွာျပီး ေျပာင္းၾကတာေပါ့ တဲ့ ။အခန္းသစ္ေလး  ေျပာင္းေတာ့  အစ္ကို႕ကုိ သနားတာနဲ႕  အသိတစ္ေယာက္ကို အကူညီေတာင္းျပီးေျပာင္းျဖစ္ၾကတယ္ ။ အခန္းသစ္ေလးရေတာ့ ၀မ္းသာအားရ ဖုန္းဆက္လိုက္ေတာ့  က်ေနာ္ေပ်ာ္ေနသလို  သူလည္းစိတ္ခ်သြားတဲ့ အသံနဲ႕။

ပိတ္ရက္မွာ  သူ႕အခန္းသြားလည္ေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္ အေၾကာ္အေလွာ္ေလးေတြ လုပ္ထည့္ေပးလိုက္ေသးတယ္ ။ ျပီးေတာ့ ကားဂိတ္ကို စက္ဘီးကေလးနင္းျပီး လိုက္ပို႕တုန္းက အငယ္တုန္းက ခေလးဘ၀ေတာင္ျပန္သတိရမိပါရဲ့  အငယ္တုန္းကလည္း အစ္ကို က်ေနာ့္ကို အဲ့လို စက္ဘီးေပၚတင္ျပီး ခဏခဏ တင္နင္းခဲ့ဖူးတယ္ ။မုန္႕ဖိုးေပးဖုိ႕က်  ကပ္ေစးနည္းတယ္ဆိုျပီး  စကားနာထိုးခံရတဲ့ အစ္ကိုက ျမိဳ႕ၾကီးမွာ အလုပ္လုပ္ေနရင္း ဖိနပ္ တစ္ရံကို ၂ ႏွစ္ေလာက္စီးတာေတြ႕ေတာ့   လွတာျမင္ရင္ ေရွ႕ေနာက္မၾကည့္ပဲ  ၀ယ္မိတဲ့ က်ေနာ့္ကို က်ေနာ္ေတာင္ ရွက္မိပါရဲ့ ။ တက္စ္စီ  စီးဖို႕ ေ၀လာေ၀း  ဖရီးကားေစာင့္စီးတဲ့ အစ္ကိုတို႕လင္မယားၾကည့္ျပီ  သူတို႕  ေခြ်တာျခင္းကို နားလည္စာနာမိေတာ့တယ္ ။ “တစ္ခ်ိန္က် ကိုယ့္မိဘနားျပန္ေနနိုင္ဖို႕  ေငြကေတာ့စုရမွာေပါ့ေလ  ရတုန္းေလး  မင္းအစ္မဆိုလည္း  အလုပ္လႊတ္ခ်ိန္ေလး စက္ရံုမွာ ေကာ္ဖိီေလးေဖ်ာ္ေရာင္းေသးတာပဲ ပိတ္ရက္ဆိုလည္း  ဘယ္မွမသြားပဲ အိမ္မွာပဲ နားေနလိုက္တယ္ အျပင္မထြက္ရေတာ့  ဘာမွမကုန္ေတာ့ဘူးေပါ့ကြ ”  သူ႕တြက္ကိန္းနဲ႕သူေတာ့ဟုတ္ေနတာပဲ ။

““ ငါ့ညီလည္း ေငြကေလးေခြ်တာစု ၾကားလား ခု  အေျခတက်ေလးျဖစ္ျပီဆိုေတာ့  ေနာက္ႏွစ္သၾကၤန္ေလာက္  မိသားစုေတြ  စံုစံုလင္လင္ ရြာျပန္ျပီး  အလွဴအတန္းေလး  လုပ္ၾကတာေပါ့ ”   တဲ့   က်ေနာ္လည္း ဟုတ္ကဲ့လို႕သာ ေျဖလိုက္တယ္ ျပီးေတာ့  က်ေနာ္တို႕ေတြ ဒီ့ထက္ပိုျပီး အိမ္မေ၀းပါရေစနဲ႕လို႕  အခါခါစိတ္ထဲ ဆုေတာင္းမိပါရဲ့ဗ်ာ ။ ေသြးဟာ ေရေလာက္မက်ဲပါဘူး  အေရးၾကီးေသြးနီး ဆိုတ့ဲ စကားပံုေတြဟာလည္း   အလြယ္တင္မွတ္လာတာလို႕ က်ေနာ္ေတာ့မယူဆဘူး  ။ ကိုယ္ကသာ  စိတ္ဆိုးမယ္ စိတ္ေကာက္မယ္  ဦးေလးေတြ အေဒၚေတြေတြ႕  အစ္ကိုေတြအေၾကာင္းတိုင္တတ္တယ္  အစ္ကိုေတြကေတာ့ က်ေနာ့္အေၾကာင္း  တုိင္တာမရွိ ။ ခုထိ အစ္ကိုေတြက  က်ေနာ့္ကို  မင္းနဲ႕ ငါ ေတာင္စကားမဆိုၾကပါပဲ က်ေနာ္က ဘာလို႕ သူတို႕အေပၚဆိုးေနပါလိမ့္ေနာ္ ။

အစ္ကိုၾကီးကုိ သူ႕အေပါင္းသင္းေတြက  “ ကိုၾကီးညီ အငယ္ေကာင္က  အေသာက္စားလည္းကင္းတယ္္ကြ၊  ပညာခံေလးကလည္းရွိေတာ့  အဆင္ကိုေျပလို႕ ”  အရက္၀ိုင္းမွာ ေျမွာက္ေျပာတာလား  ဘာလားမသိေပမယ့္ သူကေတာ့  ျပံဳးျဖီးလို႕ဆိုလား  မရီးက တစ္ဆင့္္ျပန္ေျပာျပတာ ။ အစ္ကိုငယ္က်ျပန္ေတာ့ သူ႕မိန္းမကို  စကားနဲ႕ေလေျပထိုးတာက အရွိန္ကေလး ခပ္ရရေပါ့  “ ငါ့ညီေလးရွိေတာ့  ငါ့မိဘ စားရတာေပါ့ကြ  တို႕ေတြ ခေလးၾကီးတစ္ေကာင္လံုး  အေမတို႕ဆီ ပို႕ထားတာ ဟုတ္တိပတ္တိလည္း မေထာက္ပံ့ျဖစ္  အခု ငါ့ညိီ  လိုအပ္ေနခ်ိန္မွာ ငါကေတာ့ ကူညီရမွာပဲ  ေအး   မင္း မေက်နပ္ရင္ေျပာ ငါ အိမ္ေဖာ္က ဆင္းရမလား ”  တဲ့ သူက မူးရင္ အဲ့လို ဂ်စ္တြန္းတြန္းတာေတြ  ေတာ္ေတာ္ ေတာ္တယ္ ။

အရင္ပို႔စ္ေတြ ေရးဖူးတုန္းကလိုပဲ   ျပန္သတိိရမိတယ္  သူတို႕ေတြဟာ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့  အဆင္သင့္ရွိေနၾကတဲ့သူေတြပါပဲ   သူတို႕ေတြ မူးမူး ဆိုးဆိုး  ေပါ့ သူတို႕ညီေလး က်ေနာ္ ေၾကာင္ေခ်း ကိုေတာ့  သူတို႕ အၾကြင္းမဲ့ ခ်စ္ၾကေလရဲ့  က်ေနာ္တို႔ညီအစ္ကိုေတြဟာ ခြဲျခားမရတဲ့  အေမက ေမြးတဲ့ အေမခ်စ္သားေတြဆိုတဲ့  ခ်စ္ျခင္းတရားေတြနဲ႕  ညီေနာင္သံေယာဇဥ္ေတြ  ခိုင္ျမဲေနၾကတုန္းပါပဲ ။

 

ႏႈတ္ဆက္စရာ မလိုတ့ဲေန႕....

အိမ္မွာတစ္ေယာက္တည္းေနရတာ  ပ်င္းတယ္ေျပာရမလား   ဘာလားေတာ့မသိ   အဆင္မေျပတာေတာ့ အမွန္   အရင္ကဆို ေန႕ခင္းပိုင္းေလာက္  အေမ့ဆီ ဖုန္းဆက္လို႕  * ေမ့...သားကို  ပဲေၾကာ္ထားေပးအံုးေနာ္ ျပီးေတာ့  ငါးေျခာက္ဖုတ္ျပီး ထုထားေပး  သားျပန္လာ ဆီနဲ႔လူးစားမလို႔*  ဆိုတာနဲ႕ အေမ က ညေနစာကို  ဖြယ္ဖြယ္ရာရာေလးလုပ္ထားေပးတတ္တယ္  ။ အေမရွိတုန္းကေတာ့  ငန္ ျပန္ျပီ   ေပါ့ျပန္ျပီးနဲ႕ ေဂ်းထူမိေပမယ့္ ခုဆို  ညေနရံုးဆင္းျပန္တာနဲ႕ ထမင္းခ်က္ဖို႔လည္းပ်င္း  ေမာကေမာ နဲ႕   အရည္ေသာက္မပါပဲ  မြဲေျခာက္ေျခာက္ ထမင္း၀ိုင္းေတြ ျဖတ္သန္းေနရပါေပါ့ ။

ရြာကိုလြမ္းေနတဲ့ အဘ ၊  သီးတင္းေတာ့ ရြာမွာပဲ ျပန္ကြ်တ္ခ်င္တယ္ သားရယ္ ဆိုတဲ့ အေမ့ စကားကို မသိဟန္မေဆာင္ခ်င္ေတာ့တာနဲ႕  အိမ္ျပန္ခြင့္ေပးလိုက္ရတာ  အဘကေတာ့ ေပ်ာ္လို႕  ယိုးဒယား ဖိနပ္ အသစ္ၾကီး ခါးၾကားထိုး ကြမ္းေတြစားရင္  အိမ္ျပန္ရေတာ့မယ္လို႕ ေပ်ာ္ေနလိုက္တာ ။ အေမကေတာ့   အေမ မၾကာမၾကာ လာခဲ့မွာေပါ့ သားရယ္  သြားခ်ည္လာလွည့္လုပ္မယ္စိတ္ခ်  နင့္တစ္ေယာက္တည္း မပစ္ထားပါဘူး  လို႕  ဂတိေတြခံလို႕ ျမိဳ႕ျပန္တဲ့ကားလည္းထြက္ေကာ  က်ေနာ့္ရင္ထဲ ဟာတာတာနဲ႕ ။

မနက္မနက္ ဆို  ႏႈိးစက္ကေလးေတြလို ေအာ္ျမည္းတတ္တဲ့ တူကေလး ၂ ေယာက္လည္း  အခ်ိန္တန္ေတာ့ သူတို႕လည္း အိပ္တန္းျပန္ၾကျပီ  သူတို႕ရွိတုန္းက ဆူညံ့လို႕ ေသးနံ႕ နံ႕လို႕ ပြစိပြစိ လုပ္မိေပမယ့္  က်ေနာ့္ အိမ္ကေလး  ခု အနံ႕သက္ကင္းေနေပမယ့္  အရင္က အနံ႕သက္ေတြေတာင္ ျပန္သတိရမိပါရဲ့ ။ အခု မနက္အိပ္ယာ ႏႈိးမယ့္သူမရွိသလို  ညဘက္ ျခင္ေထာင္ ေထာင္ထားရဲ့လားလို႕ လာၾကည့္မယ့္သူလည္းမရွိျပန္ဘူး ။

ငါ့သားတစ္ေယာက္တည္း  အိမ္စရိတ္ စားစရိတ္  ခေလးနို႕မႈန္႕ဖိုး မုန္႕ဖိုး နဲ႕ ရုန္းကန္ေနရတာေတြ႕ေတာ့  အဘ တို႕လည္း  အားနာတယ္ကြာ တဲ့  အဘ ကစကားမ်ားမ်ားမေျပာဘူးရယ္  ဒါေပမယ့္  တစ္ခြန္းဆို တစ္ခြန္းသာသာ  ရင္ထဲထိတယ္ ။  အေမတို႕ရွိေနေတာ့ နင့္ကို လာႏြယ္ေနမွာပဲ သံေယာဇဥ္က မျဖတ္နိုင္ေတာ့ မလာပါနဲ႕လို႕  ဘယ္ေျပာလို႕ထြက္မတုန္း ငါ့သားတစ္ေယာက္တည္း ဆို ေအးေအးေဆးေဆး  ၀တ္နိုင္စားနုိင္တယ္ ခုေတာ့  အ၀တ္သစ္ေတြ မ၀ယ္ရတာေတာင္ၾကာျပီမွတ္လား   လို႕  ေျပာေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္  အဲ့တာေတြမလိုပါဘူးဗ်ာလို႕ ဂ်စ္တြန္း တြန္းမိတယ္ ။

မႏွစ္က က်ေနာ္မသိပဲ   အေမက က်ေနာ္မသိေစနဲ႔ဆိုျပီး သတင္းပိတ္လို႕  အေမ နဲ႕  အဘ  အုတ္ဖို လိုက္သြားတုန္းက  စိတ္လည္းဆိုး  ၀မ္းလည္းနည္းျပီ  အေမ့ကို ငိုျပီး ဖုန္းနဲ႕ ရန္ေတြ႕မိတယ္  အဲ့တည္းက  အေမက ဂတိခံထားတာ  ေနာက္ဆို က်ေနာ္မသိပဲ  ဘာ အလုပ္မွ သြားမလုပ္ပါဘူးဆိုျပီးေတာ့ေပါ့ ။စကားေျပာရင္  ခေလးဆိုးၾကီးလို  ဘယ္ေရာက္လို႕ ဘယ္ေပါက္မွန္းမသိတဲ့  အဘကေတာ့ * ဘာမွမပူနဲ႕  ေအးေဆး  အဘလုပ္နို္င္ေသးတယ္  ဒီေဆာင္း  အုတ္ဖုတ္လိုက္သြားလည္း အဘတို႕ေတြ စားေလာက္တယ္ *   တဲ့  ။က်ေနာ္ မ်က္ႏွာပ်က္သြားေတာ့  အေမက  အဘကို လွမ္းဆူ  * ဒီအဖိုးၾကီးကေတာ့ေလ  ေသပဲ ေသခါနီးျပီ ဘယ္စကားေျပာ ဘယ္ေရာက္လဲ ဆိုတာ ခုထိကိုမသိေသးဘူး*  အဲ့ေတာ့မွ  အဘက သတိရျပီး ေအးပါကြာ ေအးပါ  ငါ့သားမၾကိဳက္တာ သြားမလုပ္ေတာ့ပါဘူး တဲ့ ။ က်ေနာ္တို႕ ဘ၀ေတြက ၾကမ္းတယ္ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႕ေမတၱာတရားေတြက ဘ၀ၾကမ္းၾကမ္းေတြကို   အရွံဳးမေပးပဲ တြန္းလွန္လို႕ပါ ။

က်ေနာ့္အိမ္ကေလးမွာ  ေရခဲေသတၱာမရွိဘူး   အဆင့္ျမင့္ အသံုးေဆာင္ေတြမရွိဘူး ေန႕တိုင္းအသားဟင္းေတြမေကြ်းနိုင္ဘူး  ဒါေပမယ့္ အေမ နဲ႕  အဘ ကို အဆင့္ျမင့္ျမင့္ထားခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြကေတာ့ အျပည့္ရွိတယ္ အေမ ။ က်ေနာ့္အိမ္ကေလးက ခမ္းနားမႈ နည္းပါတယ္  ဒါေပမယ့္ အေမ တို႕ လာမယ္ ့ အခ်ိန္ကို က်ေနာ္ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနမွာ ။  အဘၾကိဳက္တဲ့  ေအာ္ဂင္ေလးလည္း  အဆင္မေျပလို႕ မ၀ယ္ေပးလိုက္နိုင္တာ စိတ္မေကာင္းသလို  အေမ့ကိုလည္း  ေရာ့... အေမ  ၀ယ္ခ်င္တာ ၀ယ္ဆုိျပီး  ေစ်းသံုးမေပးနုိင္တာအတြက္လည္း စိတ္မေကာင္းဘူး ။ဟုတ္ကဲ့   ေနာက္တစ္ေခါက္  ျပန္လာရင္  အေမ့အိမ္မီးဖိုးေခ်ာင္ေလးလည္း ျပင္ေပးမယ္  အိမ္ေရွ႕အဖီေလး ခ်ခ်င္တယ္ဆိုတာလည္း လုပ္ေပးမယ္  ။ အေမ စုထားတဲ့ ပန္းကန္ေလးေတြအျပင္  ခုတစ္ေခါက္၀ယ္ေပးလိုက္တဲ့ ပစၥည္းေလးေတြပါ  ထည့္ဖို႕အတြက္ အေမ လိုခ်င္တဲ့  မွန္ဗီရိုေလးလည္း ရေစရမယ္ ။


အေမကလည္း အိမ္ျပန္ခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္ကို ႏႈတ္ဆက္စရာမလုိပဲ  က်ေနာ္ကလည္း အေမ့ကို ဦးခ်လို႕ သားသြားေတာ့မယ္ အေမ လို႕ ႏႈတ္ဆက္စရာ မလိုတ့ဲ တစ္ေန႕ဟာ က်ေနာ့္အတြက္ ပန္းတိုင္ေပါ့ အေမ ။ ခု  ...ဘ၀လမ္းေၾကာင္းေပၚ က်ေနာ္ ဆက္ေလွ်ာက္ေနတုန္း ပန္းတိုင္ဟာ လက္တစ္ကမ္းမွာလို႕ ကိုယ့္အေတြးကို  ကိုယ္ အားေပးရင္း ။ ဒီေန႕ က်ေနာ့္ကို  မနက္ဖန္အတြက္  က်ေနာ္က အေဖာ္ျပဳရင္း က်ေနာ္ ပန္းတိုင္ဆီ အေရာက္လွမ္းမယ္ ။

ခိုင္ျမဲတဲ့ခ်စ္ျခင္း (၂)

က်ေနာ့္ရဲ့ ဘေလာ့ေလးမွာ က်ေနာ့္ အဘ နဲ႕ အေမကိုလည္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရင္းႏွီးဖူးေနၾကတယ္ ။ ခုေနာက္ပိုင္း စာေတြ ေတာ္ေတာ္ အေရးက်ဲလာေတာ့ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က ရြာအေၾကာင္း ၊ မိသားစု အေၾကာင္းေလးေတြေရးပါအံုးတဲ့ အရိုးဆံုးက အဆန္းဆံုးပါလို႕ ဆိုလာတ့ဲ သူ႔စကားေလးေၾကာင့္ ဒီ အပိုင္း ၂ ကို ဆက္ျဖစ္ပါတယ္ ။

ဒီမွာ အေမ နဲ႕ အဘ ရဲ့ ရိုးသားတဲ့ သံေယာဇဥ္အေၾကာင္း ေရးဖူးေသးတယ္ ။ က်ေနာ္ကလည္း မိဘေတြအေ၀းမွာ ရွိတုန္းက မိသားစုအေၾကာင္း အေရးမ်ားျပီး ခုက် မေရးျဖစ္ဘူး တကယ္က အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနလို႕ပါ း) စာေရးမယ္ ဆိုျပီး စားပြဲမွာ ထုိင္လိုက္တာနဲ႕ ခေလးနို႕ဗူးေဖ်ာ္ေပးရ ငိုလို႕ေခ်ာ့ရ ေရခ်ိဳးေပးရနဲ႕ တကယ့္ကို ခေလး အေဖၾကီးက်ေနတာပဲ စာလည္းမဖတ္ျဖစ္ဖူးရယ္ ။

အေမ နဲ႕ အဘ ဒီေရာက္တာလည္း ၃ လေက်ာ္ေက်ာ္ဆိုေတာ့ အေနေလးေတာ့ က်လာသား အဘ ကေတာ့ ျပန္မယ္ၾကီး ေျပာေနေတာ့တာ။ ျပန္ခ်င္တယ္ ဒီမွာ ေပါက္တူးလည္း မကိုင္ရ ၊ ျခံထဲလည္းမဆင္းရ ၾကာရင္ သူ ေရာဂါ ျဖစ္မယ္တဲ့ ျပီးေတာ့ ေမြးရပ္ေျမမွာက အဘခ်စ္တဲ့ သမီးေတြ ၃ ေယာက္ေတာင္ က်န္ခဲ့တာဆိုေတာ့ သမီးေတြကိုလြမ္း ေျမးေတြကို လြမ္းနဲ႕ အိမ္လြမ္းနာ က်ျပီး ထမင္း ၃ ပန္းကန္ေတာင္ တီးတဲ့ အဘက ထမင္းစားေတြျပတ္ေတာ့ က်ေနာ့္မွာ စိတ္မေကာင္းေတြျဖစ္လို႕ *အေမ ...အဘက တအားျပန္ခ်င္ေနတယ္ျဖစ္မယ္ ေတာ္ၾကာ က်န္းမာေရးမေကာင္းျဖစ္လာရင္ သားတစ္ေယာက္တည္းလည္းမလုပ္တတ္ဘူး ဘယ္လိုလုပ္မလဲ * ဆိုေတာ့ အေမက ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ နီးပါးေလာက္ ေပါင္းလာတဲ့ သူ႕ခ်စ္ခ်စ္ကို အထာေတြ သိတယ္ဆိုေတာ့ ဒီေနရာမွာ အေပ်ာ့နည္းနဲ႕ ကိုင္ရမယ္ဆိုတာ အေမက ေကာင္းေကာင္းနားလည္ထားတယ္ * ငေပါ ရယ္ ကိုယ့္သားေလးလည္း ဒီမွာတစ္ေယာက္တည္း သူ႕မွာ အပင္ပန္းခံျပီ မိဘကို ထားထား ပါတယ္ ငေပါက ဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္ေနေတာ့ သူ ဘယ္စိတ္ေကာင္းမတုန္း မိုးတြင္းၾကီး ျပန္ရင္ ဟိုမွာက အလုပ္မရွိ အဆင္မေျပတဲ့ သမီးေတြဆီမွာ ေနဖို႕ဆိုတာ ျဖစ္ပါ့မလား စဥ္းစား ငါကေတာ့ မျပန္ေသးဘူး အဲ့တာ တစ္ေယာက္တည္း ျပန္ခ်င္ရင္သာ ကိုယ့္ပါသာျပန္ * တဲ့ အေမသံုးတဲ့ ဗ်ဴဟာက ခံစစ္ေကာ ထိုးစစ္ေကာ အပီကို ဆင္လိုက္တာပါ ။

အဘ ျပန္ေျပာတာက * ငါ့ကို ကားေပၚေတာ့ လိုက္တင္ေပးေလ* တဲ့ း) အဟုတ္ အဘက တစ္ေယာက္တည္း ဘယ္ခရီးမွ မသြားဖူးဘူး ျပီးေတာ့ ဟိုေရာက္လို႕ အဆင္မေျပရင္ ျပန္လာမွာ ေပါ့တဲ့ အေမက ခပ္တည္တည္နဲ႕ သြားလိုက္လာလိုက္နဲ႕ လမ္းစရိတ္ေတြကုန္တယ္ဆိုေတာ့ * ေအးေအး ဒါဆိုလည္း သတင္းကြ်တ္မွ တို႕လင္မယား ႏွစ္ေယာက္လံုး ျပန္ၾကတာေပါ့ * တဲ့ အဲ့ေတာ့မွပဲ က်ေနာ္လည္း စိတ္ေအးရေတာ့တယ္ ။ အေမနဲ႕ အဘကို ေကြ်းခ်င္ရင္ ခေလးေတြကို အရင္သိပ္ ျပီးမွ ေကြ်းရပါတယ္ မဟုတ္ရင္ အေမန႕ဲ အဘက သူတို႕၀မ္းထဲမေရာက္ ခေလးေတြၾကီးေကြ်းေနရတာကိုး လူကၾကာေတာ့ စိတ္ေကာက္ခ်င္လာျပီ * အဲ့မွာပဲ ေကြ်းေန သားက အေမတို႕စားေစခ်င္လို႕ ေကြ်းပါတယ္ဆုိ ဒီခေလးေတြက တစ္ေမွာင့္ * ဆိုေတာ့ ေအာ္ ... ဘယ္စားလို႕ က်ပါ့မလဲကြယ္ တဲ့ ။

အေအးေလးတစ္ဗူး ေလာက္ အဘကို ၀ယ္တိုက္တဲ့အခါဆို အဘက တစ္၀က္ေလာက္ ခ်န္ထားတတ္ပါတယ္ ျပီးေတာ့ အေမ ဟင္းခ်က္တဲ့နားသြားျပီး * အဖြားၾကီး...ေရာ့ ေသာက္လိုက္ ေအးျပီး ခ်ိဳေနတာပဲ*တဲ့ အေမက ကြမ္းစားထားတယ္ မေသာက္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ ေရာ့ပါဆိုျပီး အတင္းကို ထပ္တိုက္တတ္ပါတယ္ း) က်ေနာ္ကေတာ့ ၾကည့္ျပီး ရယ္ခ်င္သလိုလို ။

ဖုန္းေျပာတဲ့ အခါေတြလည္း ရယ္စရာက ၾကံဳရေသး တကယ္ေတာ့ အဘက သနားဖို႕ေကာင္းတာ ဖုန္း ေတြ တီဗြီေတြဆိုတာ သူနဲ႕မွမရင္းႏွီးတာ အဲ့ေတာ့ သားေတြ တူ/တူမေတြက အဘ နဲ႕ ဖုန္းေျပာခ်င္လို႕ပါ ဆိုရင္ ငါ နားယားတယ္ မၾကားရဘူးဆိုျပီး မေျပာပါဘူး အဲ့က် အေမက ဟင္းးးေနာ္ ဆိုမွ အဘမွာ မၾကားတၾကား နားစိုက္ျပီးေျပာရတယ္ ျပီးေတာ့ စကားကို မၾကားရဘူးထင္ျပီး အက်ယ္ၾကီးေျပာပါတယ္ * အဲ့ အဘ တိုးတိုးပဲေျပာ ဟိုကၾကားရတယ္ ေဘးခန္းေတြ အားနာစရာ * ဆို မွ တိုးတိုးေျပာလည္း ၾကားရတယ္လားတဲ့ း) ျပီးေတာ့ ဖုန္းရွိရင္ အခ်ိန္မေရြး ဆက္လို႕ရတယ္ထင္ေနပါတယ္ ဖုန္းပိုက္ဆံျဖည့္ရတယ္ဆိုတာ မသိဘူး *ဟား...ဖုန္းရွိျပီး ပိုက္ဆံျဖည့္မွ ေျပာလို႕ရတယ္ဆိုေတာ့ မင္းတို႕ဟာကလည္း မဟုတ္ေသးပါဘူးကြာ ဒါနဲ႕ ဒီဖုန္းထဲကို ဘယ္လို ပိုက္ဆံထည့္တာလဲ* တဲ့ ။

အေမက တစ္ေန႕တစ္ေန႕ ခ်က္ျပဳတ္ ေလွ်ာ္ဖြတ္ အဘက ခေလးထိန္း တစ္ခါတေလ ခေလးေတြက လမ္းထြက္ ေရကူးဆိုရင္ အဘက လိုက္မနိုင္ေတာ့ဘူးေလ အဲ့က် အေမက * ငေပါေရ..* ဆိုျပီး မဆံုးေသာ သံစဥ္ေတြ ဆိုးက်ဴးတတ္ပါတယ္ က်ေနာ္က အေမရယ္ အဘလည္းေမာျပီေပါ့ ဆိုမွ ျငိမ္တယ္ အဘကေတာ့ တစ္ခါမွကို ျပန္မေျပာဘူးရယ္ ေမာတယ္ဆိုလည္းေမာတယ္ေပါ့ အေမ့ကို အဲ့ေလာက္ထိ ခ်စ္တဲ့အဘ ။ တစ္ေန႕ ဘဲဥ ခ်ဥ္ရည္ဟင္း ခ်က္စားတယ္ က်ေနာ္ရံုးျပန္ေတာ့မွ ထမင္းစားေတာ့ ဟင္းက အရမ္းငန္ေနတယ္ အေမ ...ဟင္းက ငန္လိုက္တာေကာ ဆုိမွ ဟုတ္လားဆိုျပီး အေမက ဟင္းျမည္းၾကည့္တယ္ အဲ့ေတာ့မွ အေမ သတိရတာ ေမ့ျပီး ဆားေကာ ၊ ငံျပာရည္ပါထည့္မိသြားတယ္တဲ့ အဲ့အခ်ိန္ အဘ က ထမင္းစားျပီးပါျပီ တကယ္ဆို ဟင္းငန္ရင္လည္း ငန္တယ္ေျပာေပါ့ မေျပာဘူးရယ္ အရင္ကလည္း အဲ့တိုင္းပဲ အေမ ခ်က္ထားရင္ ငန္ငန္တူးတူး ဒီတိုင္းကိုစားတာ အဲ့ေတာ့မွ အေမလည္း အဘကုိသနားျပီး * ေျပာပါေတာ့လားဟယ္ ငါ တစ္ျခားဟာ လုပ္ေပးမွာေပါ့ * ဆိုေတာ့ ဟင္းေတြ ႏွေျမာလို႕တဲ့ ျဖစ္ရေလ အဘရယ္ ။


က်ေနာ္ ရံုးသြားခါနီးက် စက္ဘီးေတြ ထုတ္ေပး ၊ အိတ္ေတြထုတ္ေပးနဲ႕ မလုပ္နဲ႕ဆိုလည္း ပ်င္းလို႕ဆိုျပီး လုပ္ေပးတတ္တယ္ ။ * သား အဘကို ေအာက္စက္ဖြင့္တာျပေပးခဲ့အံုး ဖြင့္ေပးမယ့္သူမရွိေတာ့ ေန႕ေန႕ ပ်င္းတယ္ကြ ဇတ္ကားေလး ဘာေလးၾကည့္ရေအာင္* ဆုိေတာ့ က်ေနာ္လည္း ျပေပးခဲ့တယ္ ဒါမယ့္ ေနာက္ေန႕က် အဘက ေမ့ျပန္ေကာ * ႏွိပ္တာေတာ့ ႏွိပ္တာပဲကြ ဘာမွမေပၚလာဘူး* တဲ့ း) အဲ့ေတာ့ ေဘးအိမ္က ေက်ာင္းသားေလးကို ေခၚျပီး ဖြင့္ခိုင္းရတယ္ ။က်ေနာ္ ေစ်းသြားမယ္ ဘာမွာမလဲဆိုရင္ ကြမ္းသီးနဲ႕ ကြမ္းပဲ မွာတယ္ ။ ျပီးေတာ့ စိုးျမတ္သူဇာ ဇတ္ကား ေကာင္းေကာင္းေလးေတြ႕ရင္ ၀ယ္ခဲ့အံုး တဲ့ အဘ ကအဲ့မင္းသမီးဆို သိပ္ၾကိဳက္ပါတယ္ သိပ္ေတာ္တဲ့ မင္းသမီး တဲ့ အေမကေတာ့ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္း ကိုၾကိဳက္တယ္ အေခြသစ္ထြက္၇င္ ၀ယ္ခဲ့ဖို႕မွာတယ္ အေမက သူ႕ကို ဘယ္နားၾကိဳက္တာတုန္းဆိုေတာ့ သူစင္ေပၚမွာ ဟိုသြားဒီသြား လုပ္တာက ဆန္းတယ္တဲ့ သူတို႕အၾကိဳက္ေတြကေတာ့ တစ္မ်ိဳးစီေပမယ့္ အဘ အၾကိဳက္ကို အေမက ၾကိဳက္သလို အေမ့အၾကိဳက္လည္း အဘက ၾကိဳက္လိုက္တာပါပဲ ။

က်ေနာ္ကေတာ့ က်ေနာ့္မိဘႏွစ္ပါးကို ယွဥ္လွ်က္စီးဆင္းေနေသာ ျမစ္ႏွစ္စင္းလို႕ တင္စားၾကည့္ခ်င္ပါရဲ့ ။ ဘယ္ေတာ့မွ ေသြးဖယ္ၾကမွာမဟုတ္လို႕ပါ အဘက အေမ ဘာေျပာေျပာ နာခံသလို အေမက အဘရဲ့ ဆိုးေမြးေကာင္ေမြေတြကို မျငိီးမျငဴလက္ခံခဲ့တာပါပဲ တစ္ခါတေလ အေမက အဘကို လက္သည္းေျခသည္း ညွပ္ေပးတာမ်ိဳး ၊ ေဆးလူးေပးတာမ်ိဳးေလးေတြ ျမင္ရတဲ့အခါ ၀မ္းသာပီတိ ျဖစ္လြန္းလို႕ မ်က္ရည္၀ဲမိပါတယ္ ျပီးေတာ့ က်ေနာ္ရဲ့ ပင္ပန္းျခင္းေတြေတြကိုလည္း ေျဖသိမ့္နိုင္ခဲ့တယ္ ။ က်ေနာ့္ရဲ့ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတတ္တဲ့ မိဘႏွစ္ပါး ။ ထမင္းစားခ်ိန္တိုင္း * သား...စားေတာ့မလား အေမ ထည့္ေပးမယ္* ဆိုတဲ့ အေမ့ရဲ့ ဂရုစိုက္မႈ အသားဟင္းေတြမဟုတ္ေပမယ့္ က်ေနာ့္ ထမင္းျမိန္တယ္ ။ မနက္အိပ္ယာထခ်ိန္ အပ်င္းၾကီးတဲ့ က်ေနာ့္ကို* ေကာင္ေလး...ထေတာ့ ေနာက္က်ေနျပီကြ* ဆိုျပီး ျခင္ေထာင္ၾကိဳးျဖဳတ္လို႕ အတင္းႏႈိးတတ္တဲ့ အဘ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ တန္ဖိုးျဖတ္မရတဲ့ ဂရုစိုက္ခံရမႈေတြပါပဲ ။ ဒီအခြင့္ေရးေတြနဲ႕အတူ မိဘကို ဒီ့ထပ္ေစာင့္ေရွာက္နိုင္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းလွ်က္ ..... က်ေနာ့္ေန႕ရက္ေတြ အဓိပၸါယ္ ရွိစြာျဖတ္သန္းေနပါတယ္ဆုိတာ ။


FB က မိတ္ေဆြေတြကေတာ့ ဓာတ္ပံုေတြျမင္ဖူးၾကတယ္ ဘေလာ့က သူေတြေတာ့မျမင္ဖူးၾကေသးဘူးထင္လို႕အဘရဲ့ ပံုပါတင္ေပးလိုက္ပါတယ္ အထူးသျဖင့္ အစ္ကိုညီလင္းသစ္ ၊ အစ္မေမဓာ၀ီ တို႕ေပါ့ း)

၀ါဆိုလျပည့္ေန႕က ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမသြားခင္ ရိုက္ထားတဲ့ အေမ နဲ႕ အဘ ရဲ့ပံုပါ ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ေျပာတယ္ ေမာင္မ်ိဳး အဘ က ေမာင္မ်ိဳးလို ေပ်ာ့တိေပ်ာ့ဖတ္မဟုတ္ဘူး တဲ့ း)

မိသားစု ထမင္း၀ိုင္း

မိသားစု ထမင္း၀ိုင္းေလး.... ထမင္းလက္စံုမစားျဖစ္တာေတာင္ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေက်ာ္ေလာက္ရွိျပီ ။ က်ေနာ္တို႕ မိသားစုက မ်ားေပမယ့္ က်ေနာ္ အငယ္ေလးတုန္းက ေတာ့ထမင္းလက္စံုအျမဲစားျဖစ္ၾကပါတယ္ မနက္ပိုင္းကိုေတာ့ လက္စံုစားျဖစ္တာနည္းတယ္ မ်ားေသာ အားျဖင့္ အဘ နဲ႔ အစ္ကိုေတြက ျခံထဲဆင္းရင္ အစ္မေတြက ထမင္း၊ ဟင္း ေတာင္းကို ျခံထဲ သြားပို႔တာမ်ိဳးရွိတယ္ ။ အဲ့အခါဆို အဘၾကိဳက္တဲ့ ေရေႏြးဖန္ခါးခါး တစ္အိုး ကြမ္းယာစားဖို႕ ကြမ္း ၊ ထံုး ၊ ကြမ္းသီးနဲ႔ ေဆးၾကမ္းကို ၾကြတ္ၾကြတ္အိတ္ၾကီးၾကီးထဲ ထည့္ျပီးယူသြားေပးရတယ္ ျပီးရင္ အဘက ပြတ္ခြ်န္းေဆးလိပ္လည္း ေသာက္တတ္ေတာ့ အဲ့တာေလးပါယူသြားေပးရတာေပါ့ အငယ္ကေတာ့ အဘအတြက္ ေဆးရြက္ၾကမ္းကို ပါးပါးလွီးေပးတာမ်ိဳး သတင္းစာကို တစ္လိပ္စာေလးေတြ ျဖတ္ေပးတာမ်ိဳးမၾကာမၾကာလုပ္ေပးျဖစ္တယ္ ။

မိသားစုေတြ မနက္ပိုင္း ထမင္းလက္စံုမစားျဖစ္ၾကေပမယ့္ ညေနပိုင္းကိုေတာ့ စံုေအာင္စားျဖစ္ၾကတယ္ ။ တစ္ေယာက္ေယာက္ မစားရေသးပဲ အရင္စားဖို႕ ေလာမိ၇င္ေတာ့ ကိုၾကီးရဲ့ မ်က္ေထာင့္နီနဲ႔ ၾကည့္ခံ၇မွာေသခ်ာတာေပါ့ အဲ့တာေၾကာင့္ ဘယ္ေလာက္ဆာဆာ သိပ္မပူဆာရဲဘူး ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ရြာက က်ေနာ့္အိမ္ေလးရဲ့ မိးဖိုေခ်ာင္မွာ မိုးခိုးေလးေတြထြက္ေနတဲ့ျမင္ကြင္းကို သိပ္သေဘာက်ပါတယ္ ျပီးရင္ မိးဖိုေခ်ာင္ထဲက ငရုပ္စံု သံ တေတာင္ေတာင္ ကိုၾကားရရင္လည္း သိပ္ရင္ခုန္ပါတယ္ ဒီညေနေတာ့ ငါ ဟင္းေကာင္း တီးရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အေတြးမ်ိဳးနဲ႕ေပါ့ ။ျပီးရင္ အဘနဲ႔ အေမလည္း စံုျပီး ေမာင္ႏွမေတြလည္း စံုတဲ့ ညေနခင္းမီးခြက္ထြန္းခ်ိန္ေလာက္ဆို က်ေနာ္တို႕ရဲ့ ညေနခင္း ထမင္း၀ုိင္းေလးစပါျပီ က်ေနာ္က ထမင္းပန္းကန္သယ္ေပးတယ္ ျပီးရင္ ဟင္းပန္းကန္သယ္တဲ့အခါက် ဘယ္အတံုး အသားမ်ားမ်ား ပါလဲဆိုတာ အရင္ၾကည့္ထားတယ္ ျပီးရင္ အေမ့နားဟင္းပန္ကန္ေလးခ် အေမ့နားပဲ ကပ္ထိုင္တာ ကိုၾကီးမၾကားေအာင္ တိုးတုိးေလး *ေမ့...သားကို ဟိုအတုံးၾကီးၾကီးေလး * အေမကေတာ့ ျပံဳးလို႔ ။

ထမင္း၀ိုင္းမွာ အသားဟင္းေကာင္းေကာင္းေတြ မပါ ဆီျပန္ဟင္းတစ္ခြက္ ဟင္းခ်ိဳ ဇလံုၾကီးၾကီးတစ္လံုး ငါးပိရည္ပ်စ္ပ်စ္တစ္ခြက္နဲ႔ တို႔စရာစံု ဒါဟာ က်ေနာ္တို႔မိသားစု ထမင္း၀ုိင္းအတြက္ေတာ့ တန္ဖိုးအရွိဆံုး ဟင္းလ်ာေတြပါပဲ အဘက အသားေလးတစ္တစ္ဖဲ႔ ဖဲ့ေပးလိုက္ အေမက နည္းနည္းေပးလိုက္နဲ႕ က်ေနာ့္ရဲ့ ထမင္းပန္းကန္ေလးက ဟင္းေလးေတြ မ်ားေနတတ္တယ္ ဒီၾကားထဲဟင္းစားမ်ားေတာ့ ကုန္သြားရင္ ခပ္တာေတြလည္းမ်ားျပီ ထပ္လည္းမခပ္ထည့္ရဲေတာ့ အေမ့ကို ထမင္း၀ိုင္းေအာက္ကေန အသာေလး လက္ကေလးနဲ႔ကုတ္လိုက္တယ္ ေသခ်ာျပီ အဲ့လိုဆိုရင္ေတာ့ အသားတစ္တံုးေလာက္ က်ေနာ့္ပန္းကန္ထဲေရာက္ေတာ့မယ္ဆိုတာ ...* အငယ္ေကာင္ မင္းက ဟင္းစားမ်ားလွၾကီလားကြ အၾကီးေတြေတာင္ နည္းနည္းပဲစားတာကို * ဒါကေတာ့ ထမင္းစားတိုင္း သိပ္စည္းကမ္းၾကီးတဲ့ ကိုၾကီးရဲ့ ဆူတာလည္းမဟုတ္တဲ့ မာန္ပါပါ အသံ အဲ့လိုဆိုရင္ေတာ့ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ အေမ့ကိုစစ္ကူေတာင္းတဲ့အၾကည့္ေလးၾကည့္လို႕ * နင္တို႔ကလည္းဟယ္ ငါ့သားေလးစားပါေစ * ဒါဆိုရင္ေတာ့ ကိုၾကီးက က်ေနာ့္ကိုမၾကည္ၾကည့္ေလာက္ပဲၾကည့္ေတာ့တယ္ ။

အငယ္က ေနမေကာင္းျဖစ္ျပီဆို အေမက က်ေနာ္ၾကိဳက္တဲ့ ဆီခ်က္ေလးေတြ လုပ္ထားေပးတတ္တယ္ ျပီးေတာ့ ငါးေျခာက္နဲ႕ ကင္းပြန္းရြက္ေၾကာ္ စပ္စပ္ေလး မစားခ်င္လည္း ထမင္း၀ိုင္းမွာ နည္းနည္းေလးျဖစ္ျဖစ္ စားရတာ အေမက မိသားစု ထမင္းလက္စံုမစားရတဲ့ေန႕ဆို စိတ္မေကာင္းျဖစ္လို႕ပါ ။ မိုးမတိုင္ခင္ အိမ္မိုးတဲ့ေန႕ဆို လည္းေပ်ာ္စရာေကာင္းတာပဲ ေတာင္ထန္းေတြၾကားထဲမွာ အေမ ေမ့ျပီးထိုးထားတဲ့ ပိုက္ဆံလိပ္ေလးေတြ ပါနိုင္သလို အိမ္မိုးသမားေတြအတြက္ အဲ့ေန႔ဆို အေမက ဟင္းေကာင္းေကာင္းခ်က္ေကြ်းတာ အိမ္မိုးတဲ့ေန႔ဆို ေတာင္ထန္းသယ္ေပး အဘကိုႏွီးကမ္းေပးနဲ႔ ေပလူးေပမယ့္ ေပ်ာ္တယ္ ထမင္းစားခါနီးက် * အေမ့ သားလည္း အိမ္မိုးတတ္ျပီ ေနာက္ႏွစ္ဆို ေခါင္မိုးေပၚတက္မိုးလို႕ ရျပီဗ် * က်ေနာ္က ဟန္ပန္နဲ႔ေျပာရင္ေတာ့ အေမက ႏွိီးပဲ လိမ္တတ္ေအာင္ၾကိဳးစားပါအံုးဟယ္ တဲ့ အေမဆိုတာ သားသမီးေတြရဲ့ ေရွ႕ျဖစ္ ေနာက္ျဖစ္ေတြကိုမ်ားၾကိဳသိေနေရာ့သလားမသိ ခုထိ ေတာသားသာ ဆုိတယ္ ႏွီးတစ္ေခ်ာင္းေတာင္ ေျဖာင့္ေအာင္မလိမ္တတ္ေသးပါဘူး။

မိုးတြင္းဆို မိီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ အေမသိပ္ၾကိဳက္တဲ့ ဒညင္းသီးဆားေရစိမ္အိုးၾကီးရွိတယ္ အေမမရွိတဲ့ေန႔ဆို ရြာထဲက အိမ္ေတြကို အဲ့ဆားေရစိမ္အိုးထဲက ဇလံုၾကီးၾကီးတစ္လံုးေလာက္ ခိုးႏွိႈ္က္ျပီး မုန္႔ဖုိးလည္းရွာတတ္ေသးတယ္ အိမ္မွာ မိသားစု အားလံုး ဒညင္းသီး တအားၾကိဳက္ၾကေပမယ့္ က်ေနာ္တစ္ေယာက္တည္းပဲ မစားတတ္တာ စားၾကည့္စမ္းပါ စိမ့္ေနတာပဲ ဆိုလည္း အားးး နံတယ္ဗ်ာ ဆိုျပီး ထြက္ေျပးမိတဲ့အျဖစ္ ။ထမင္း၀ိုင္းဆိုတာ မိသားစု စံုမွစားေကာင္းတယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႕ထမင္း၀ိုင္းေလးေတြက အရသာျပတ္ေနတာၾကာေပါ့ ။ ထမင္း၀ိုင္းေလးမွာ သူစိမ္းေတြ တိုးတိုးလာတယ္ ျပီးေတာ့ သူစိမ္းေတြနဲ႔အတူ အိမ္သားေတြလည္း ေလွ်ာ့ေလွ်ာ့သြားတယ္ ။ မိသားစုထဲက မိသားစု ၀င္ေတြလည္း ေရၾကည္ရာ ျမက္နုရာကို အစာရွာထြက္ခဲ့တဲ့ သူေတြလည္းရွိလာတယ္ ။ အေမကေတာ့ ထမင္း၀ိုင္းမွာ ဟင္းအမ်ိဳးအမည္တိုင္းမွာ သားသမီးတစ္ေယာက္ဆီရဲ့ အၾကိဳက္ေတြကိုေျပာလို႔ * ဒီဟင္းက နင္တို႕ကိုၾကီးသိပ္ၾကိဳက္တဲ့ဟင္း သူရွိရင္ေတာ့လား ေနာက္ေန႔ ဒါမ်ိဳးခ်က္ေကြ်းအံုးအေမလို႕ေျပာအံုူးမွာ* ။ * ဟဲ့ သားငယ္ နင္ ဟင္းနုနယ္ရြက္ေၾကာ္ေလး စားခ်င္တယ္ဆို အေမေၾကာ္ေပးမယ္ * က်ေနာ္တို႕ကို ဧည့္သည္ေတြလို အေမကေတာ့ မေမာမပန္းခ်က္ေကြ်းတတ္တာ အေမလည္း ထမင္း၀ိုင္းေလးမွာ လူမစံုေတာ့ အရသာျပတ္ေနတယ္ထင္ပါ့ ။

ဘယ္ေလာက္ပဲ မိသားစုေတြေ၀းေ၀း ရိုးရာနတ္ တင္တဲ့ေန႔ဆို မိသားစုေတြျပန္ဆံုတတ္ၾကေပမယ့္ ခုေတာ့မဆံုျဖစ္တာၾကာလွပါျပီ ။က်ေနာ္တို႕ေတြ အိမ္ျပန္ေရာက္ျပီဆို ညေနပိုင္းက် အေမက အဘကို * ငေပါ ေရ ငေပါသားေတြအတြက္ ဟင္းစားေလးလုပ္ပါအံုး* ဆို အဘတစ္ေယာက္ ရြာထဲမွာ ၾကက္တစ္ေကာင္ေလာက္ရွာခဲ့ျပီ ျပီးရင္ ေရတြင္းနား ဗူးစင္က ဗူးသီးပ်ိဳပ်ိဳတစ္လံုး ကာလသားဟင္းခ်က္လိို႕ မိသားစုေတြ တစ္ေက်ာ့ျပန္ ထမင္း၀ိုင္းေလးေတာ့ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ႏွစ္ႏွစ္တစ္ခါေလာက္ လက္စံုစားျဖစ္ၾကေသးတယ္ ။ခုေတာ့ အေမခ်က္ေကြ်းတဲ့ ဟင္းေတြလည္း စားခ်င္စိတ္ေတြ ျမိဳသိပ္ရင္ ဘာအရသာမွန္းမသိတဲ့ က်ေနာ့္ ထမင္းစားခ်ိန္ေတြဟာလည္း ဘယ္လိုျပီးလို႕ျပီးသြားမွန္းမသိတာၾကာပါျပီေကာ ။ က်ေနာ့္အိမ္ကေလးမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႕ေတြအစား အေမ နဲ႔ အဘက ေတာ့ ေျမးတစ္အုပ္န႔ဲ ဆူညံ့ပြက္ေလာရိုက္လို႕ အသားဟင္းနည္းနည္းကို ဟိုေျမးနည္းနည္းဖဲ့ ဒီေျမးနည္းနည္းဖဲ့လို႕ သူတို႕ ထမင္း၀ိုင္းေလးကို ပီတိေတြနဲ႔ ေက်ာ္ျဖတ္ေနတတ္ျပီ ။

အိမ္ျပန္တိုင္း ခေလးတစ္အုပ္နဲ႔ စိတ္မရွဳပ္ပဲ ထမင္း၀ုိင္းမွာ လက္စံုက်ေနတဲ့ အေမနဲ႔ အဘကိုၾကည့္ျပီး ေအးေအးလူလူစားပါေစေတာ့ရယ္ဆိုျပီ အေမ နဲ႔ အဘနား ဂ်ီတိုက္ေနတဲ့ တူ တူမ ဒါဇင္၀က္ေလာက္ကို တုတ္တစ္ေခ်ာင္းကို္င္လို႕ * ဟိတ္...နင္တို႕ေတြ ဘယ္လိုလဲ စားျပီရင္သြားေဆာ့ေလ ဒီခေလးေတြေတာ့ ငါ ေဆာ္ထည့္လိုက္ရ * တကယ္ေတာ့မရိုက္ပါဘူး အေမနဲ႔ အဘကို သနားလို႕သာေဟာက္လိုက္တယ္ အေမကေတာ့ *နင္ကလည္းဟယ္ ခေလးေတြ စားေနတာကို* တဲ့ အေမအဲ့လိုေျပာတိုင္း က်ေနာ္ အငယ္က အေမ့နား ထမင္း၀လည္း ကပ္ေနတတ္တာေလး သြားေျပးသတိရမိတယ္ ။တစ္ခါတေလ အရသာရွိတယ္လို႕ ထင္ရတတ္တဲ့ ေစ်းမ်ားမ်ားေပးရတတ္တဲ့ ဟင္းေတြစားေနရေပမယ့္ မီးခိုးတစ္လူလူထြက ငရုပ္စံု သံေလးၾကားရျပီ ပံုတာက်ေလးပဲ ရတတ္တဲ့ ကိုယ့္အတြက္ ဟင္းေ၀စုေလးေလာက္ မက္ေမာမႈမရွိေတာ့တာလည္း ထူးမဆန္းတဲ့ အျဖစ္ပါပဲ ။ က်ေနာ္တို႕လိုေနတာ ဟင္းနံ႕ေတြ လႈိင္ထေနတဲ့ ထမင္း၀ိုင္း တစ္ပြဲမဟုတ္ပါဘူး ။ မိသားစုေတြ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္နဲ႔ လက္စံုစာဖို႕ လိုေနတဲ့ ထမင္း၀ိုင္းတစ္ပြဲပါပဲ ။


က်ေနာ္တို႕ ထမင္းလက္စံုတူတူစားၾကအံုးစို႕ အေမ အဲ့အခါက် က်ေနာ္ၾကိဳက္တတ္တဲ့ ငါးကေလး အိုးကပ္ ခ်က္ေကြ်းပါအုံး။ ေစတနာေတြ ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႔ ခ်က္ျပဳတ္ထားတဲ့ မိသားစု ထမင္း၀ိုင္းေလးဟာ တန္ဖိုးျဖတ္မရတဲ့ ေႏြးေထြးတဲ့မိသားစု ျပယုဂ္ကေလးတစ္ခုပါပဲ ။

ငယ္ငယ္တုန္းက ...က်ေနာ္

ငယ္ငယ္တုန္းက အေၾကာင္းေတြေတြးျဖစ္တယ္ ။ လူတိုင္း လူတိုင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ အတိတ္ေန႕ရက္ေတြ အရင္တုန္းက ဟန္ေဆာင္မႈကင္း တကယ့္အျဖဴထည္ ဘ၀ေလးေတြရွိခဲ့ၾကမယ္ထင္ပါတယ္ က်ေနာ္ကေတာ့ မၾကာမၾကာျပန္ေတြးတယ္ ျပန္ေတြးတိုင္းလည္း ျပံဳးမိပါတယ္ တကယ္ပဲ ငါ အဲ့တုန္းက အဲ့လိုေတြလုပ္ခဲ့ပါလားဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳးနဲ႕ေပါ့ ျပီးျပည့္စံုလြန္းတဲ့ ဘ၀မ်ိဳးလည္းမဟုတ္ခဲ့ပါဘူး လိုတရ ဘ၀မ်ိဳးလည္းပိုလို႔မဟုတ္ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ က်ေနာ့္ ခေလးဘ၀ေန႔ရက္ေတြကို ထီးဆိုင္ရဲ့ သီခ်င္းစာသားေလးထဲကလို အပူပင္ကင္းတဲ့ ေန႕ရက္ေတြကို တစ္ခါျပန္ျပီးရခ်င္ေသးတယ္ ဆိုသလိုေပါ့ ။

ငယ္ငယ္တုန္းက က်ေနာ္ ေနမေကာင္းသိပ္ျဖစ္ခ်င္တာပါ ရြာမွာက အစားေသာက္ရွားတယ္ မုန္႔သည္ကလည္းနည္းတယ္ အေမ့ရဲ့ဆိုင္ေလးထဲက မုန္႔ေတြကလည္း ျငီးေငြ႕စရာ ေကာင္းျပီ အဲ့ေတာ့မစားခ်င္ေတာ့ဘူး အရင္က 7 up Crusher အခ်ိဳရည္ေတြကို သိပ္ေသာက္ခ်င္တာ မေသာက္ရပါဘူး တစ္ခါတေလ အဲ့ပုလင္းေလးကို ရွဴရတာ သိပ္အရသာရွိမွာပဲလို႕လည္းေတြးမိတယ္ ျပီးေတာ့ ပုလင္းထဲမွာ ကပ္က်န္ေနတဲ့ အရည္ေလးေတြကို ပုလင္းကိုေထာင္ျပီးေမာ့၇တာလည္း တကယ့္ကို အရသာရွိတာမ်ိဳး ။ အဲ့တာေတြကို က်ေနာ္မေတာင့္မတပဲ ေသာက္ရတဲ့ အခ်ိန္က က်ေနာ္ ေနမေကာင္းျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ေပါ့ ျပီးေတာ့ အေမက ဆီခ်က္ေလးခ်က္ထားေပးမယ္ ပုဇြန္ေျခာက္ေလးနဲ႔ နယ္ျပီးစားရတာမ်ိဳး “ အေမ့ သားက ငရုပ္သီးစိမ္းေလးကို လွီးျပီး ငါးေျခာက္ေလးစင္း ကင္ပြန္းရြက္ေလးနဲ႔ေၾကာ္ထားတာမ်ိဳးစားခ်င္တာဗ် ” ဘယ္လိုပူဆာဆာ အေမကေတာ့ ခ်က္ေကြ်းတာပဲ အဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ေျပာပါတယ္ ဒီပါးစပ္က စားမေကာင္းေတာ့ဘူး ။

အငယ္တုန္းက က်ေနာ္က မီးဖုိေခ်ာင္ထဲမွာ ၀ိုင္းကူရတာကိုေပ်ာ္တယ္ ထမင္းအိုးက ဆူတုန္းက ကိုယ္က ဗိုက္ဆာတဲ့အခါက် ေသာင္းက်န္းတယ္ “ အားးး ဗိုက္ဆာေနျပီးလို႕ ဆာတယ္ ဆာတယ္ ဆာတယ္ ငွဲ႔လိုက္ေတာ့ မဆူလည္းငွဲ႔ေတာ့ ” ပါးစပ္ျပဲျပဲနဲ႔ ေအာ္ေတာ့တာ အဲ့အခါက် မၾကီးရဲ့ ေယာက္မ ကက်ေနာ့္ေခါင္းေပၚ ပ်ံ၀ဲလို႕ “ နင္ဟာေလ အေကာင္ေသးသေလာက္ အစားနဲ႔ပက္သက္ရင္မရဘူး မဆူေသးတာကိုဘယ္လို ငွဲ႕မတုန္း ” က်ေနာ္ကေတာ့ေပေတျပီး ေျခလိမ္လို႔ မီးဖုိေခ်ာင္ၾကမ္းျပင္မွာ လွိမ့္ေနေတာ့တာ ။ ျပီးရင္ ဘဲဥ ၀ိုင္းခြာေပးရတာ သိပ္ေပ်ာ္ပါတယ္ ဒါက အၾကံနဲ႔ က်ေနာ္က ဘဲဥခြာျပီဆိုရင္ အသားကို မပါပါေအာင္ခြာတာမ်ိဳး အဲ့ဒီဥ အကာေလးေတြ အခြံမွာ ကပ္ေနရင္ က်ေနာ္က အကာေလးေတြစားရတာေပါ့ က်ေနာ္ ဘဲဥ၀ိုင္းခြာလို႔လည္းျပီးေကာ အထဲမွာအႏွစ္ပဲက်န္ေတာ့တယ္ း) မေတာ္တဆပါ “ မၾကီး ဒါေလးပဲက်န္ေတာ့တယ္ သားစားလိုက္ေတာ့မယ္ ေနာ့္ ” မၾကီးကေတာ့ ငါသိပါတယ္ဆိုတဲ့ မ်က္လံုးနဲ႔ စားျပီးရင္ မီးဖုိေခ်ာင္ထဲက ျမန္ျမန္သာၾကြေတာ့တဲ့ အဲ့တာရြဲ႕တာ ။

အရင္က ဖိနပ္ဆို တစ္ရံျပတ္မွ တစ္ရံ ၀ယ္စီးရတာ ယိုးဒယားဖိနပ္ဆို ႏွစ္နဲ႔ခ်ီ ေနာက္ပိုင္းေလးျပတ္တဲ့အထိကိုစီးရတာမ်ိဳး အရမ္းၾကာေနရင္ မစီးခ်င္ေတာ့ဘူး ေတာသားကျမိဳ႔စိတ္၀င္သလိုမ်ိဳးေပါ့ တစ္ရံမကုန္ေသးပဲနဲ႔ေတာ့ ေနာက္ထပ္တစ္ရံရဖို႔ ဘယ္နည္းနဲ႔မွမျဖစ္နိုင္ဘူး အဲ့ေတာ့ တမင္ လုပ္ေဖ်ာက္တာျဖစ္ျဖစ္ ဒါမွမဟုတ္ရင္ေတာ့ ဖိနပ္သဲၾကိဳးကို ဓားနဲ႔ခိုးျဖတ္လိုက္တယ္ အဲ့ေတာ့ ျပတ္ေကာ ျပတ္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ အသစ္တစ္ရံရတာေပါ့ တစ္ခါတေလ က်ေနာ့္ဖိနပ္ ေဟာင္းေနရင္ အေမက က်ေနာ္လုပ္ျဖတ္ေတာ့မွာသိေနတယ္ “ငါ့သားဖိနပ္က ျပတ္ခါနီးေနျပီဟဲ့ ” အေမက ျပံဳးျပီးေျပာတတ္တယ္ က်ေနာ္ကလည္း ျပံဳးလို႔ေပ့ါ အဲ့တုန္းကေတာ့မသိဘူး အခုမွျပန္ေတြးၾကည့္မိတာ ငယ္ငယ္တုန္းက ငါက တကယ့္ခေလးပဲလို႔ း) ။

ရွိေသးတယ္ က်ေနာ္က အငယ္ဆံုးဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အူပုတ္ မနာလိုတာမ်ိဳးလည္းျဖစ္တာပဲ သူမ်ားရရင္ က်ေနာ္လည္းရရမွ မဟုတ္ရင္ စိတ္ကမရဘူး တစ္ေနကုန္ ေခါင္းျမီးျခံဳျပီးေတာ့ကို ေနေနတာ ဘာမွလည္းထမစားဘူး လူလစ္ရင္ေတာ့ မီးဖိုထဲလစ္လို႔ ေျပးတီးလိုက္တာေပါ့ ။ အေမက အစ္မေတြ အစ္ကိုေတြကို အ၀တ္စားသစ္၀ယ္ေပးရင္ က်ေနာ့္အတြက္မပါလို႕ကေတာ့ ေသာင္းက်န္းျပီ အစ္ကိုေတြ အက်ပဲ က်ေနာ္က၀တ္ရတာမ်ားတယ္ စိတ္ကပုတ္ေတာ့ အစ္ကို အစ္မတြ အ၀တ္စားသစ္ကို ၀ွက္ထားတာမ်ိဳး ၾကက္ခိုးစင္ေပၚ ပစ္တင္ထားတာမ်ိဳး ၾကက္ျခံထဲ ပစ္ခ်လိုက္တာမ်ိဳး အိမ္ခန္းထဲက ေခ်ာင္တစ္ေခ်ာင္မွာ သြား၀ွက္ထားလိုက္တာမ်ိဳးေတြလုပ္တတ္ပါတယ္ ေပ်ာက္လို႕ကေတာ့ ေဗဒင္မေမးနဲ႔ “ အေမ့သား ေၾကာင္ေခ်းလုပ္လုိက္ျပန္ျပီ” တဲ့ အဲ့အခါဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ့္ကိုတင္မွ ေျမွာက္မွ ျပန္ေပးတတ္တယ္ ေစ်းဆိုင္က တစ္ခုခု ဒါမွမဟုတ္ က်ေနာ္ သေဘာက်ေလာက္မယ့္ အရာတစ္ခုခု ေပးမွ “ သားက သိမ္းထားတာ ဟိုးနားမွေတြ႕လို႕ ၀ွက္ထားတာမဟုတ္ဘူး တကယ္ေျပာတာ ” ရုပ္တည္ၾကီးနဲ႔ အဲ့လိုညာတာပါ အစ္ကို အစ္မေတြက ေတာ့ “ ေအးပါ ေအးပါ ” တဲ့ ငါတို႕သိပါတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာ။

အခ်ိန္ဆိုတာ လူတစ္ေယာက္ကို အမ်ားၾကီးေျပာင္းလဲသြားေစနုိုင္ပါတယ္ ငယ္ငယ္တုန္းက က်ေနာ္ဟာ အခုက်ေနာ္ ဟုတ္ရဲ့လားလို႕ ကိုယ္တုိင္ေတာင္ျပန္ေတြးယူမိပါတယ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လိုေတြဆိုးခဲ့ဆိုးခဲ့ အငယ္တုန္းက အမွတ္တရေတြကေတာ့ တကယ့္အျဖဴထည္ေတြပါပဲ အခ်ိန္က လူတစ္ေယာက္ကို ၁၈၀ မဟုတ္ရင္ေတာင္ ၉၀ ဒီဂရီေလာက္ေျပာင္းလဲသြားေစနိုင္ပါတယ္ အခု ဒီအရြယ္ခံစားမႈ ျဖတ္သန္းမႈေတြကို ေနာင္ အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ျပန္ေတြးမိတဲ့အခါက် က်ေနာ္ ဘယ္လိုခံစားခ်က္မ်ိဳးေတြရွိေနနိုင္မွာလဲ သိပ္စိတ္၀င္စားပါတယ္ က်ေနာ္ အဲ့အခ်ိန္ထိရွိေနေသးရင္ေပါ့ ျပီးေတာ့ ဒီဇာတ္ခံုေလးလည္းရွိေနေသးရင္ ဇာတ္ခံုေလးနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ခဲ့ဖူးသူေတြအားလံုးလည္း ဘယ္လိုျဖတ္သန္းမႈေတြရွိေနနိုင္မွာလည္းဆိုတာ တစ္မ်ိဳးေတာ့စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေနျပန္ေကာ။လူၾကီးမင္းတို႔ေကာ ????

ေကာက္ေကြးမေလး

ဟုတ္တယ္ သူက ေကာက္ေကြးမေလးပါ ေမာင္ႏွမေတြ အားလံုးထဲမွာ အဆိုးဆံုး အမဲဆံုး အေကာက္ဆံုး စိတ္လည္း ေကာက္တာပဲ သူ႕ဆံပင္ေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္ေကာက္တာ အဲ့တာ ကေတာ့ အဘဘက္လိုက္လို႕ျဖစ္မယ္ တစ္ျခား ေမာင္ႏွမေတြက ကရင္ေသြးပါတဲ့ အဘ ဘက္ကိုလိုက္လို႕အသားေလးေတြ နည္းနည္းျဖဴၾကေပမယ့္ သူကေတာ့ အေမ့လို ေတာ္ေတာ့္ကိုညိဳသြားတာ ။က်ေနာ့္မွာလည္း ေရးစရာေတြက ဒါေတြပဲရွိေတာ့ က်ေနာ့္ ေမာင္ႏွမေတြဟာလည္း က်ေနာ့္စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ ကုန္ၾကမ္းေလးေတြျဖစ္ျဖစ္သြားပါတယ္ ။ သူ႕အေၾကာင္းေတာ့ မေရးဖူးဘူး ။ က်ေနာ့္အစ္မ မွာ ေရးဖူးတဲ့ အစ္မကေတာ့ ကိုယ့္အေပၚ အနစ္နာခံလို႕ သူ႕ကိုပဲ အခ်စ္ပုိမိသလိုလို ဒါေပမယ့္ အငယ္ေလးတုန္းက သူစိမ္းေတြ ေမးတိုင္း က်ေနာ့္အတြက္ ေျဖရခက္တဲ့ ေမးခြန္းကေတာ့ ေမာင္ႏွမေတြထဲ ဘယ္သူ႕ကို ပိုခ်စ္သလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းပါပဲ ။

သူနဲ႕ က်ေနာ္က အထပ္ေအာက္ အထပ္ေအာက္တို႕ရဲ့ ထံုးစံအတိုင္း နီးတက်က္က်က္ေပါ့ ရုိက္ခံထိေပါင္းလည္းမ်ားျပီ ဒါလည္း က်ေနာ္တို႕ ေမာင္ႏွမကေတာ့ ကိုက္ျမဲ ကိုက္ေနၾကေတာ့တာ စိတ္အညစ္ရဆံုးကေတာ့ အေမေပါ့ သူနဲ႕ က်ေနာ္ ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္ ကိုက္ၾကသလဲဆိုရင္ သူအိမ္ေထာင္က်လို႕ ခေလးမရခင္အထိ နပန္းလံုးၾကတာမ်ိဳး အခု ျပန္စဥ္းစားေတာ့ တကယ့္ကိုရယ္စရာပါ း) ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႕ ေမာင္ႏွမ နွစ္ေယာက္ကေတာ့ ေ၀းရင္ေတာ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ေမးၾကသား သတိတရ ရွိတတ္ၾကသား ။ အငယ္တုန္းက သူက စာသိပ္ေတာ္တဲ့ ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ေပါ့ အဲ့လိုပဲ သူ႕ေမာင္ကိုလည္း စာေတာ္ေစခ်င္လို႕ စာေတြ အတင္းသင္တုိုင္း ငပ်င္းေကာင္က ဂ်ီက်တတ္ေတာ့ သူက တအားကိုေခါက္တာပါ အငယ္တုန္းက ရန္မျဖစ္တဲ့ေန႕မရွိသေလာက္ပဲ တစ္ခါခါ အရြဲ႕တိုက္ျပီး အစ္မငယ္ကို မခ်စ္ဘူး လို႕ေျပာရင္ သူကလည္း အားက်မခံ “ နင့္ကိုလည္း ငါက မခ်စ္ပါဘူး” တဲ့ ။

သူက ရန္ျဖစ္ သိပ္ေတာ္တာပါ မိသားစုမွာ အဘကို ဘယ္သူကပဲ မထိတစ္ထိ ေျပာလိုက္တာမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ ရြာထဲက အပ်ိဳမေတြ က်ေနာ့္ အစ္ကိုေတြအေၾကာင္း မေကာင္းေျပာတာမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ အေနေအးတဲ့ တစ္ျခား အစ္မေတြ သူမ်ားေျပာလို႕ မ်က္ရည္က်လာတာမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ ဒီေကာက္ေကြးမေလးကေတာ့ ဒိုင္ခံဖိုက္တာေပါ့ ။တစ္ခါက မွတ္မိေသးတယ္ ေက်ာင္းက ျပန္လာၾကေတာ့ သူ႕ကိုမေစာင့္ပဲ က်ေနာ္က အရင္ျပန္လာတာ လမ္းမွာ ရန္ျဖစ္လို႕ အားမရွိတဲ့ ေၾကာင္ခ်ိက သူမ်ားကိုေတာ့ သိပ္စတာမ်ိဳးပါ ဟိုက မခံနိုင္လို႕ ကိုယ့္ကိုတီးေတာ့ မ်က္ရည္က သၾကၤန္ေရျပြတ္လို႕ တစ္ပလြတ္ ပလြတ္ နဲ႕ေပါ့ ( ျပန္ေတြးၾကည့္တာ က်ေနာ္က ရန္ျဖစ္တိုင္း တစ္ခါမွ နိုင္တာမွမရွိပဲ :P ) အေနာက္က လိုက္လာတဲ့ အစ္မက က်ေနာ့္ကိုလည္းေတြ႕ေကာ အေျပးတပိုင္းနဲ႔ က်ေနာ့္စိတ္ထဲလည္း အဲ့တုန္းက ေမွ်ာ္ေနတာ သူ႕ကိုပဲ ငါ့အစ္မလာလို႕ကေတာ့ မင္းတို႕ေသျပီသာမွတ္ေပါ့ ကိုယ္မွမနိုင္တာ ။ ဘယ္သူလုပ္တာလည္းေမးေတာ့ ေဆြၾကည့္ၾကည့္ေနတဲ့ ဟိုေကာင္ကို လက္ညွိဳးေလးထိုးျပတာေတာင္ မရဲတရဲနဲ႕ အဲ့ေလာက္ကို သတ္တိေကာင္းတာ း) ။တစ္ခ်က္ေတာ့ စိတ္ပူသြားေသ သူတို႕က ေမာင္ႏွမ ၂ေယာက္ အစ္မတစ္ေယာက္တည္းနိုင္ပါ့မလားလို႕ ။


ကိုယ္စိတ္ပူတာနဲ႔ တစ္ျခားစီ ၂ေယာက္တစ္ေယာက္ ခ်ေပမယ့္ က်ေနာ့္ အစ္မက အသာၾကီးရယ္ က်ေနာ္ကေတာ့ သူပစ္ခ်ထားတဲ့ လြယ္အိတ္ေလးကို ေကာက္ကိုင္ျပီး “ အစ္မ ခ်ခ် ဆြဲထား ဟင္း အဲ့တာ ငါ့အစ္မကြ အစ္မ ကန္ထည့္ ကန္ထည့္ ” မသိရင္ ေဘာလံုးပြဲၾကည့္တဲ့သူက အားမလို အားမရနဲ႔ ေဘးနားကေန အားေပးေနသလို ေတာ္ေတာ္လည္းေမာသြားၾကေတာ့ ရန္ပြဲကသိမ္းလို႕ အစ္မကေတာ့ ဂ်က္မလိုလို ဘာလိုလိုနဲ႕ “ နင္တို႕ေလာက္ကို ပ်င္းေသးတယ္ လာ ခေလး ျပန္မယ္ ” တဲ့ ေက်ာင္းမွာ အစ္မကို လိုက္ၾကိဳက္ၾကလို႕ အစ္မကို ေစာင့္ေရွာက္တာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ ေျပာင္းျပန္ေတြျဖစ္လို႕ ေမာင္ ငခ်ိ ကို အစ္မက ဖိုက္တာၾကီးလုပ္လို႕ေပါ့ ။

ေက်ာင္း ၅ တန္းေလာက္နဲ႔ထြက္ ျခံထဲဆင္း တစ္ခါခါ ကြ်ဲေက်ာင္းႏြားေက်ာင္း အေဖာ္ ပါပါသြားရတဲ့ အစ္မ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့လည္းေစာ ခေလးေတြလည္း အမ်ားၾကီးနဲ႔ သူ႕အိမ္သြားရင္ တူ /တူမေတြက ဆူညံလို႕ အသက္ကေလး ငယ္ငယ္နဲ႕ ပင္ပန္းတဲ့ ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းရေတာ့ တကယ့္ အေဒၚၾကီးလို မႏွစ္က အိမ္ျပန္တုန္း ဘာမွန္းမသိ စိတ္ညစ္ေနတာနဲ႕ အစ္မအိမ္သြားလည္ရင္း ေယာက္ဖရဲ့ အရက္၀ိုင္းမွာ ခြက္ခေလးဆြဲလို႕ အျမီးကလည္းေကာင္တာနဲ႔ တစ္ခြက္ ႏွစ္ခြက္ သြားကစ္ထည့္လိုက္တာ ဟင္းခ်က္ေနရင္း ေတြ႕တဲ့ အစ္မက မ်က္ရည္ေတြ ထြက္လို႕ ကိုယ္စိတ္ညစ္ေနမွန္းသိလို႕ မဆူရက္ေလေတာ့ နိုင္တဲ့သူ႕ေယာက္်ားကိုပဲ ျပသနာရွာ “ ဒီအရည္ေတြကို နင္ပဲေသာက္ ငါ့ေမာင္ကို မတိုက္နဲ႕ ” တဲ့ ေလသံက ခပ္ျပင္းျပင္း ငိုသံၾကီးနဲ႔ ဆုိေတာ့ ကို္ယ္ပါ မူးတာေတြ ေျပခ်င္သြားတယ္ ။ ေယာက္ဖကလည္း “ ငါ့ညီ ေတာ္ေတာ့ဟ မင္းအစ္မ မင္းဆက္ေသာက္ေနတာေတြ႕ရင္ အစ္ကို႕ကို ျပသနာရွာလုိ႕ေတာ့ သြားျပီ မိုးလင္းေပါက္ ေပါက္ေပါက္ေဖာက္ေတာ့မွာ ” ဟုတ္သား ရန္ျဖစ္ေတာ္တဲ့ ေနရာမွာေတာ့ သူက အငယ္ေလးတုန္းကအတိုင္းပဲ ။

ကိုယ္သြားတဲ့ အခါက် ပလဲကစဲျဖစ္ေနတာေတြ အျမန္ေျပးသိမ္း ထမင္းစားျပီးျပီလား ဟင္းခ်က္မယ္ တကဲကဲလုပ္ေနတဲ့ အစ္မကလည္း အငယ္ေလးတုန္းက ရန္ခဏခဏ ျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့ ေမာင္ႏွမေတြလို႕ ထင္စရာမရွိေအာင္ကိုပါပဲ ။ မိသားစုမွာ သူက ဗဟုသုတ အနည္းဆံုး မာမလိုလိုနဲ႔ ခဏခဏ မ်က္ရည္က်တတ္တဲ့သူ စီးပြားေရးအဆင္မေျပလို႕ အလုပ္ေပါင္းစံုလုပ္ဖူးသူ သူအဆင္မေျပလို႕ ေမာင္ႏွမေတြ သူ႕ဆီ ဘယ္လာခ်င္မလဲလို႕ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ၾကားၾကားတတ္ရလြန္းလို႕ ရြာကိုေရာက္တိုင္းေတာ့ သူ႕ဆီ မျဖစ္မေနသြားေနရတာေပါ့ ။ ေသြးဆိုတာ ေရေလာက္ဘယ္က်ဲမလဲဆိုတဲ့ စကားေလးအတိုင္း အေနေ၀းၾကမွ ၅၂၈ ရဲ့ တန္ဖိုးေတြဟာလည္း ပိုပိုသိသာလာတာမ်ိဳးပါပဲ ။


သူ႕အိမ္ေရာက္တာနဲ႕ “ ခေလး နင္ ထမင္းစားခဲ့ျပီးျပီလား” လို႕ ေမးေမးတတ္လြန္းတဲ့ က်ေနာ့္ရဲ့ ေကာက္ေကြးမေလးကို က်ေနာ္ ထမင္းစားမေကာင္းတဲ့အေၾကာင္း ေျပာခ်င္လိုက္တာ ။