ထိပ္ဆံုးေရာက္ခ်င္ရင္ ခပ္ျမင့္ျမင့္ေတာ့ တက္ရမွာေပါ့ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ အျမင့္ေၾကာက္တယ္ ။ အငယ္က ရြာမွာ မာလကာသီး ခူးစားတာ သရက္သီး ခူစားတာမ်ိဳးဆိုရင္ အပင္ေပၚတက္ခူးစားရတာ အဲ့ေတာ့ အပင္ေပၚတက္ရတာ အေမက အဲ့က် အေမက မွာတတ္တယ္ အျမင့္ၾကီးမတက္နဲ႔ေနာ္ ျပဳတ္က်မယ္တဲ့ ျပဳတ္က်ရင္ ဘာျဖစ္လဲဆိုေတာ့ ဒဏ္ရာရတာေပါ့ သားရယ္တဲ့ အေမက က်ေနာ္ အျမင့္ၾကီးမွန္းလို႕ အက်နာမွာ သိပ္စိုးရိမ္ပံုရတယ္ ။ ရြာမွာ ကြ်ဲ ႏြားေက်ာင္းရင္း ေခ်ာင္းေဘးက အပင္ျမင့္ျမင့္ေတြကေန အစ္ကိုေတြက ေခ်ာင္းထဲခံုခ်တာ သိပ္ၾကည့္ေကာင္းတာပဲ ျပီးေတာ့ ေရေပၚမွာ ေပါေလာေမ်ာလို႕ က်ေနာ္လည္း အဲ့လို မ်ိဳး အျမင့္ၾကီးကေန သိပ္ခုန္ခ်ခ်င္တာပဲ ဒါေပမယ့္ေၾကာက္တယ္ ။ အစ္ကို က က်ေနာ္ အဲ့လို အျမင့္ေပၚကေန ေခ်ာင္းထဲ ခုန္ခ်ခ်င္တဲ့စိတ္ကို သိပံုရေတာ့ အပင္ေပၚ တူတူတက္လို႕ အစ္ကိုပါ လိုက္ေပးတာ တက္တုန္းကေတာ့ ေပ်ာ္ျပီး ခုန္ခ်ဖို႕လုပ္ေတာ့ လူက ေၾကာက္ေသးေတြပါ ပန္းတယ္ ဟုတ္တယ္ က်ေနာ္က အျမင့္ဆို ေၾကာက္တတ္ပါတယ္ ။
တိုက္ျမင့္ျမင့္ေတြေပၚကေန ေအာက္ကို ငံု႕ၾကည့္ရင္ ေျခဖ၀ါးေတြ သိပ္ယားပါတယ္ ရန္ကုန္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အတူတူ သင္တန္းတက္တုနး္က ၂ လေလာက္တူတူေနဖူးတယ္ ညေနခင္းက် လသာေဆာင္က်ဥ္းက်ဥ္းကေလးမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုစကားေျပာၾကရင္ က်ေနာ္က အေပါက္၀နားပဲေနတယ္ ကိုယ့္ကို ဘယ္သူမွလည္း တြန္းခ်မွာမဟုတ္မွန္းသိေပမယ့္ ေၾကာက္တာကေတာ့ေၾကာက္တာပဲ ။ ၾကိဳးနဲ႔ဆြဲျပီး ပစၥည္းယူတင္တာမ်ိဳးဆိုရင္လည္း က်န္တဲ့သူေတြကိုသာ တာ၀န္ေပးပါ က်ေနာ့္ကိုေတာ့ မေပးပါနဲ႕ အထုတ္ကို ေသခ်ာမၾကည့္ဆြဲပဲ အေပါက္ကေန အသားကုန္သာဆြဲတင္ေနလို႕ ခဏခဏ ျပဳတ္က်တာေပါ့ ။မေန႕ညက အမိုးထပ္မွာ တစ္ေယာက္တည္းထိုင္လို႔ အေတြးေတြ နယ္ခ်ဲ႕ပစ္လိုက္တာ ေႏြမွာ ေလေအးေတြတုိက္လို႕ ေအးမွပဲ သတိ၀င္ေတာ့တယ္ ဘ၀က အထီးက်န္ျပန္ေတာ့လည္း သိပ္မေကာင္းျပန္ဘူး ။
အျမင့္ ကိုေၾကာက္ေတာ့ ခပ္ျမင့္ျမင့္ကို ဘယ္ေရာက္မတုန္း တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေလာဘ နည္းတယ္ေျပာတယ္ ဆိုလိုတာက ဘ၀မွာ ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားရတာကို ေၾကာက္ရြံ႕တယ္လို႕ ဆိုလိုၾကတာမ်ိဳး ။ နယ္ေျမသစ္ အေတြ႕ၾကံဳသစ္ေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႕ေတြ အျမင့္ေရာက္ဖို႕ၾကိဳးစားၾကရတယ္ ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ ထုိက္သင့္သေလာက္ နုိုင္ငံျခားမွာ အဆင္ေျပေနၾကေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ နယ္စပ္ျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕မွာ လခစားတစ္ေယာက္အဆင့္ကေန မတက္ခဲ့ဘူး က်ေနာ္က အျမင့္ေၾကာက္တာကိုး အျမင့္ၾကီးလည္း မမွန္းျဖစ္သလို အျမင့္ၾကီးလည္း ဘယ္ေတာ့မွမေရာက္လာခဲ့ဘူး ။
လူလတ္ပိုင္းေရာက္လာလို႕ ထုိက္သင့္တဲ့ အခက္အခဲေတြကိုရင္ဆိုင္ ဘ၀တက္လမ္းအတြက္ ၾကိဳးစားသင့္မွန္းသိေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ ေနရာေလးတစ္ခုမွာ ျငိမ္ျငိမ္ကေလးေနေနရတာကို ပိုခံုမင္တတ္လာတယ္ ဒါက က်ေနာ့္ရဲ့ ညံ့ဖ်င္းျခင္းလို႕လည္း ဆိုနိုင္တယ္ ။ တစ္ေယာက္ေသာသူကေတာ့ တစ္သက္စာ နာက်ဥ္းပံုမ်ိဳးနဲ႕ ' အျမင့္ကို ဆြဲတင္တာ တက္မလာရဲတဲ့ပံုမ်ိဳးနဲ႔ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မၾကီးပြားဘူး တဲ့ သူ႕က်ိန္စာေတြမ်ား က်ေနာ္ ျငိေလသလားမသိ က်ေနာ္ ခုထိ မၾကီးပြားဘူးရယ္ ျပတ္လပ္လိုက္ ေခ်းငွားလိုက္ ဒီလိုေလးပဲ ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းလာလိုက္တာ အခ်ိန္ေတြေတာင္ ေတာ္ေတာ္ ေႏွာင္းခ့ဲျပီး တစ္ခ်ိဳ႕ကေမးတယ္ ဒီမွာလုပ္ေနတာလည္း ၾကာျပီဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ စုမိျပီလားတဲ့ က်ေနာ္ ျပံဳးရံုပဲ ျပံဳးျဖစ္တယ္ း) ။
အျမင့္ၾကီးေတြ မေတြးျဖစ္လို႕ အျမင့္စားစကားေတြလည္း က်ေနာ္ မဆိုတတ္ဘူးရယ္ ။ အျမင့္ၾကီးေတြေတြးျပီးမၾကိဳးစားခဲ့လို႕လည္း က်ေနာ္ ေအာင္ျမင္တ့ဲသူတစ္ေယာက္လည္းမျဖစ္ခ့ဲျပန္ဘူး ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ဒီဘ၀ေလးကို ေက်နပ္ပါတယ္ဆိုေတာ့ မိတ္ေဆြတစ္ခ်ိဳ႕ကေထာပနာျပဳတယ္ ဘုန္းၾကီး တဲ့ ။အျမင့္ၾကီးေရာက္ဖို႕ သက္လံုးေကာင္းဖို႕လိုတယ္ ။ အျမင့္ၾကီးေရာက္ဖို႕ အတြန္းအတိုက္ေတြ ခံနို္င္ရမယ္ ေသခ်ာတာေတာ့ က်ေနာ္ အျမင့္ ကိုမေရာက္ေသးတာပဲ ဒီစာေရးရင္ ဘယ္လိုမ်ား နိဂံုးခ်ဳပ္ရမလဲ ေတြးမိေတာ့ က်ေနာ္ေရးတဲ့ အျမင့္ ဆိုတာကို က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္ ဘယ္လိုေပတံမ်ိဳးနဲ႔ တိုင္းေနတာလည္းဆိုတာ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္းမသိဘူး အဲ့တာေၾကာင့္ေျပာတာေပါ့ အေတြးေတြက သိပ္တိမ္တာ ဘယ္ေတာ့မွ အျမင့္မေရာက္ဖူး ။ တကယ္ေျပာတာပါ က်ေနာ္ အျမင့္ေၾကာက္တယ္ဗ် ။
ေမာင္မ်ိဳး .... ေရးသည္ ။
တိုက္ျမင့္ျမင့္ေတြေပၚကေန ေအာက္ကို ငံု႕ၾကည့္ရင္ ေျခဖ၀ါးေတြ သိပ္ယားပါတယ္ ရန္ကုန္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အတူတူ သင္တန္းတက္တုနး္က ၂ လေလာက္တူတူေနဖူးတယ္ ညေနခင္းက် လသာေဆာင္က်ဥ္းက်ဥ္းကေလးမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုစကားေျပာၾကရင္ က်ေနာ္က အေပါက္၀နားပဲေနတယ္ ကိုယ့္ကို ဘယ္သူမွလည္း တြန္းခ်မွာမဟုတ္မွန္းသိေပမယ့္ ေၾကာက္တာကေတာ့ေၾကာက္တာပဲ ။ ၾကိဳးနဲ႔ဆြဲျပီး ပစၥည္းယူတင္တာမ်ိဳးဆိုရင္လည္း က်န္တဲ့သူေတြကိုသာ တာ၀န္ေပးပါ က်ေနာ့္ကိုေတာ့ မေပးပါနဲ႕ အထုတ္ကို ေသခ်ာမၾကည့္ဆြဲပဲ အေပါက္ကေန အသားကုန္သာဆြဲတင္ေနလို႕ ခဏခဏ ျပဳတ္က်တာေပါ့ ။မေန႕ညက အမိုးထပ္မွာ တစ္ေယာက္တည္းထိုင္လို႔ အေတြးေတြ နယ္ခ်ဲ႕ပစ္လိုက္တာ ေႏြမွာ ေလေအးေတြတုိက္လို႕ ေအးမွပဲ သတိ၀င္ေတာ့တယ္ ဘ၀က အထီးက်န္ျပန္ေတာ့လည္း သိပ္မေကာင္းျပန္ဘူး ။
အျမင့္ ကိုေၾကာက္ေတာ့ ခပ္ျမင့္ျမင့္ကို ဘယ္ေရာက္မတုန္း တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေလာဘ နည္းတယ္ေျပာတယ္ ဆိုလိုတာက ဘ၀မွာ ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားရတာကို ေၾကာက္ရြံ႕တယ္လို႕ ဆိုလိုၾကတာမ်ိဳး ။ နယ္ေျမသစ္ အေတြ႕ၾကံဳသစ္ေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႕ေတြ အျမင့္ေရာက္ဖို႕ၾကိဳးစားၾကရတယ္ ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ ထုိက္သင့္သေလာက္ နုိုင္ငံျခားမွာ အဆင္ေျပေနၾကေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ နယ္စပ္ျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕မွာ လခစားတစ္ေယာက္အဆင့္ကေန မတက္ခဲ့ဘူး က်ေနာ္က အျမင့္ေၾကာက္တာကိုး အျမင့္ၾကီးလည္း မမွန္းျဖစ္သလို အျမင့္ၾကီးလည္း ဘယ္ေတာ့မွမေရာက္လာခဲ့ဘူး ။
လူလတ္ပိုင္းေရာက္လာလို႕ ထုိက္သင့္တဲ့ အခက္အခဲေတြကိုရင္ဆိုင္ ဘ၀တက္လမ္းအတြက္ ၾကိဳးစားသင့္မွန္းသိေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ ေနရာေလးတစ္ခုမွာ ျငိမ္ျငိမ္ကေလးေနေနရတာကို ပိုခံုမင္တတ္လာတယ္ ဒါက က်ေနာ့္ရဲ့ ညံ့ဖ်င္းျခင္းလို႕လည္း ဆိုနိုင္တယ္ ။ တစ္ေယာက္ေသာသူကေတာ့ တစ္သက္စာ နာက်ဥ္းပံုမ်ိဳးနဲ႕ ' အျမင့္ကို ဆြဲတင္တာ တက္မလာရဲတဲ့ပံုမ်ိဳးနဲ႔ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မၾကီးပြားဘူး တဲ့ သူ႕က်ိန္စာေတြမ်ား က်ေနာ္ ျငိေလသလားမသိ က်ေနာ္ ခုထိ မၾကီးပြားဘူးရယ္ ျပတ္လပ္လိုက္ ေခ်းငွားလိုက္ ဒီလိုေလးပဲ ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းလာလိုက္တာ အခ်ိန္ေတြေတာင္ ေတာ္ေတာ္ ေႏွာင္းခ့ဲျပီး တစ္ခ်ိဳ႕ကေမးတယ္ ဒီမွာလုပ္ေနတာလည္း ၾကာျပီဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ စုမိျပီလားတဲ့ က်ေနာ္ ျပံဳးရံုပဲ ျပံဳးျဖစ္တယ္ း) ။
အျမင့္ၾကီးေတြ မေတြးျဖစ္လို႕ အျမင့္စားစကားေတြလည္း က်ေနာ္ မဆိုတတ္ဘူးရယ္ ။ အျမင့္ၾကီးေတြေတြးျပီးမၾကိဳးစားခဲ့လို႕လည္း က်ေနာ္ ေအာင္ျမင္တ့ဲသူတစ္ေယာက္လည္းမျဖစ္ခ့ဲျပန္ဘူး ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ဒီဘ၀ေလးကို ေက်နပ္ပါတယ္ဆိုေတာ့ မိတ္ေဆြတစ္ခ်ိဳ႕ကေထာပနာျပဳတယ္ ဘုန္းၾကီး တဲ့ ။အျမင့္ၾကီးေရာက္ဖို႕ သက္လံုးေကာင္းဖို႕လိုတယ္ ။ အျမင့္ၾကီးေရာက္ဖို႕ အတြန္းအတိုက္ေတြ ခံနို္င္ရမယ္ ေသခ်ာတာေတာ့ က်ေနာ္ အျမင့္ ကိုမေရာက္ေသးတာပဲ ဒီစာေရးရင္ ဘယ္လိုမ်ား နိဂံုးခ်ဳပ္ရမလဲ ေတြးမိေတာ့ က်ေနာ္ေရးတဲ့ အျမင့္ ဆိုတာကို က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္ ဘယ္လိုေပတံမ်ိဳးနဲ႔ တိုင္းေနတာလည္းဆိုတာ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္းမသိဘူး အဲ့တာေၾကာင့္ေျပာတာေပါ့ အေတြးေတြက သိပ္တိမ္တာ ဘယ္ေတာ့မွ အျမင့္မေရာက္ဖူး ။ တကယ္ေျပာတာပါ က်ေနာ္ အျမင့္ေၾကာက္တယ္ဗ် ။
ေမာင္မ်ိဳး .... ေရးသည္ ။
